သာသနာေရး႐ႈေထာင့္နဲ႔သာ ဆည္းကပ္သင့္ေသာ ဆရာေတာ္ႀကီး (ေဆာင္းပါးရွင္ သီတလ)

 ဗန္းေမာ္ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး ဂ်ပန္ႏိုင္ငံသို႔ ေရာက္ရွိစဥ္ တိုက်ိဳျမိဳ႕ နီပိုရီသုႆန္သို႔ 

ေမတၱာပို႔ အမွ်ေပးေဝရန္ ၾကြေရာက္လာစဥ္... (ဓာတ္ပံု ဝိမုတၱိသုခ)

သာသနာေရး႐ႈေထာင့္နဲ႔သာ ဆည္းကပ္သင့္ေသာ ဆရာေတာ္ႀကီး

(ေဆာင္းပါးရွင္ သီတလ)

သာသနာေရး႐ႈေထာင့္နဲ႔သာ ဆည္းကပ္သင့္ေသာ ဆရာေတာ္ႀကီး ႏိုင္ငံေတာ္သံဃမဟာနာယကအဖြဲ႕ ဥကၠ႒ ဗန္းေမာ္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး အေမရိကားကို ေရာက္တုန္း ေရာက္ခိုက္မွာ ၀ါ႐ွင္တန္ မက္ထ႐ို ျမန္မာမိသားစုမ်ားက ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးကို အိတ္ဖြင့္ေပးစာ ေပးပို႔ဆက္ကပ္တယ္ ဆိုတ့ဲအေၾကာင္း

မိုးမခ မီဒီယာမွာ ဖတ္ရပါတယ္။

http://moemaka.com/index.php?option=com_content&task=view&id=9425&Itemid=1

စာထဲမွာ ေရးထားတာကေတာ့ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းက် သံဃာေတာ္မ်ားနဲ႔ သီလ႐ွင္ဆရာေလးမ်ား လြတ္ေျမာက္ေရးအတြက္ ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးက အကူအညီေပးဖို႔ ေလွ်ာက္ၾကတာပါ။ ဒီမတိုင္မီ ရက္အနည္းငယ္ကလဲ အဲဒီမွာ သီတင္းသုံးေနၾကတ့ဲ ဆရာေတာ္အခ်ိဳ႕က ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးကို အလားတူ စာမ်ိဳးေပးပို႔ ဆက္ကပ္ၾကေၾကာင္း ဖတ္ရပါေသးတယ္။

ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ ဗုဒၶဘာသာျမန္မာ့လူ႕အေဆာက္အအုံႀကီးကို ၾကည့္လိုက္ရင္ ဆရာေတာ္ႀကီးေတြကို အလြန္ကို ျမတ္ျမတ္ႏိုးႏိုးနဲ႔ တေလးတစား အေလးထားၾကတာ ကိုေတြ႕ျမင္ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ေ႐ွးအခါကဆိုရင္ ရပ္ထဲ႐ြာထဲမွာ ကိုယ့္အခ်င္းခ်င္း ေျဖ႐ွင္းလို႔ မရတ့ဲ ကိစၥမ်ိဳးေပၚေပါက္လာရင္ ႐ြာဦးေက်ာင္းဆရာေတာ္ရဲ႕ အဆုံးအျဖတ္ ကိုပဲ ရယူခ့ဲၾကပါတယ္။ ဆရာေတာ္ရဲ႕ အဆုံးအျဖတ္ကိုပဲ တစ္ရပ္လုံး တစ္ရြာလုံးက ေလးေလးစားစားနဲ႔ လိုက္နာခ့ဲၾကပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္လည္း မဟာဂႏၶာ႐ုံဆရာေတာ္ ဘုရားႀကီး အရွင္ဇနကာဘိ၀ံသ က “ဘာသာေသြး”ဆိုတ့ဲ စာအုပ္ကေလးထဲမွာ “ တို႔ ေျမဌာနီ၊ ေ႐ွးခါဆီ၀ယ္၊ မေထရ္အေပါင္း၊ စံရာေက်ာင္းမွာ၊ ၿငိမ့္ေျငာင္း သာယာ၊ မိန္႔အာဏာကို၊ ရပ္႐ြာလူမ်ား၊ လြန္ေလးစားခ့ဲ” လို႔ ေရးသားခ့ဲတာ မဟုတ္ပါလား။ အခုအခ်ိန္ထိေအာင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေတြဟာ ကိုယ့္မိသားစုထဲက တစ္ေယာက္ေယာက္က ေျပာမရ ဆိုမရ ျဖစ္လာရင္ ကိုယ္နဲ႔ ဆရာ ဒကာလိုေရာ မိသားစုလိုပါ ရင္းႏွီးေနတ့ဲ ဘုန္းဘုန္းေတြနဲ႔ ေတြ႕တ့ဲအခါ “ဘုန္းဘုန္းဘုရား၊ ဘယ္သူေတာ့ျဖင့္ ေျပာမရ ဆိုမရနဲ႔၊ ဘုန္းဘုန္း ဆုံးမေပးပါအုံး” ဆိုၿပီး ကၽြန္ေတာ္တို႔ ႏႈတ္က အလိုလို ေလွ်ာက္မိတတ္ၾကပါတယ္။

အခုလည္းပဲ အေမရိကားက ဆရာေတာ္မ်ားနဲ႔ ျမန္မာမိသားစုမ်ားက ဗန္းေမာ္ ဆရာေတာ္ႀကီးကို အားကိုးတႀကီးနဲ႔ မိမိတို႔ဆႏၵကို ဖြင့္ဟေလွ်ာက္ထားၾကတာဟာ ျမန္မာ့ စိတ္ရင္းကို ေဖာ္ျပၾကတာျဖစ္လို႔ အျပစ္ဆိုစရာေတာ့ မ႐ွိပါဘူး။ ဒါေပမ့ဲ ဒီေနရာမွာ တစ္ခု သတိျပဳေစခ်င္တာက ဗန္းေမာ္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးဆိုတာဟာ ငယ္စဥ္ကာလ ကတည္းက စာေပပညာဘက္ကိုပဲ တစိုက္မတ္မတ္နဲ႔ ႀကိဳးစားအားထုတ္ၿပီး ပရိယတ္ ပဋိပတ္ေတြထဲမွာပဲ စိတ္ကို ႏွစ္ျမဳပ္ထားတ့ဲ ဆရာေတာ္ႀကီး ျဖစ္တယ္ဆိုတာပါ။ အျခား ေထြလီကာလီ ကိစၥေတြမွာ စိတ္ပါ၀င္စားျခင္း ရွိေတာ္မူတယ္ လို႔ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ မၾကားမိပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္လည္း ဆရာေတာ္ႀကီးဟာ စာေပပရိယတ္အရာမွာ ထူးခၽြန္ေျပာင္ေျမာက္ေတာ္မူၿပီး ပရိယတ္ သာသနာေတာ္ဆိုင္ရာ ထိပ္တန္းတာ၀န္ႀကီးေတြကို ထမ္းေဆာင္ေတာ္မူႏိုင္တာ ျဖစ္ပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ္သိရသေလာက္ ႏိုင္ငံေတာ္သံဃမဟာနာယက ဥကၠ႒ဆိုတ့ဲ, စစ္အာဏာ႐ွင္ေတြနဲ႔ ကင္းကင္း ႐ွင္း႐ွင္း ေနလို႔ မျဖစ္ႏိုင္တ့ဲ တာ၀န္ကို ဆရာေတာ္ႀကီးက ယူေတာ္မမူခ်င္ပါဘူး။ အျခားဆရာေတာ္ႀကီးေတြ အမ်ားစုက ၀ိုင္း၀န္းတိုက္တြန္းၾက လို႔သာ “သံဃာအား ဘုရားမဆန္သာ” ဆိုတာလို မလႊဲသာမေ႐ွာင္သာ တာ၀န္ယူေတာ္မူရတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလိုမ်ိဳး ပရိယတ္ ပဋိပတ္အေပၚမွာပဲ စိတ္ကို ႏွစ္ျမဳပ္ထားၿပီး စာေပပရိယတ္အရာမွာ ထူးခၽြန္ေျပာင္ေျမာက္တ့ဲ ဆရာေတာ္မ်ိဳး ဆိုတာဟာ သာသနာေရး ႐ႈေထာင့္အရ ၾကည့္မယ္ဆုိရင္ သာသနာေတာ္မွာ ရေတာင့္ရခဲ ဆရာေတာ္မ်ိဳး ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလိုဆရာေတာ္ႀကီးမ်ိဳးကို ႏိုင္ငံေရး႐ႈေထာင့္အရ ခ်ဥ္းကပ္ၿပီး အကူအညီေတာင္းခံၾကတာဟာ သင့္ေတာ္ပါ့မလား ေတြးစရာ ျဖစ္ရပါတယ္။

ဆရာေတာ္ႀကီးကိုယ္ေတာ္တိုင္က ကိုယ္က်က္စားရာနယ္ပယ္ မဟုတ္ေသာ္လည္း အိပ္ဖြင့္ေပးစာ ဆက္ကပ္ၾကတ့ဲ ဆရာေတာ္ေတြ၊ တပည့္ဒကာ ဒကာမေတြကို င့ဲညွာေထာက္ထား, ေထာင္ထဲမွာ ႏွစ္႐ွည္လမ်ား ဒုကၡေတြကို ဆိုးဆိုး၀ါး၀ါး ခံစားေနၾကရတ့ဲ သံဃာေတာ္ေတြ သီလရွင္ဆရာေလးေတြကို သနားလို႔ စစ္အာဏာ႐ွင္ေတြကို လႊတ္ေပးဖို႔ ေျပာတယ္ ဆိုလွ်င္ေတာင္ စစ္အာဏာ႐ွင္ေတြက လႊတ္ေပးပါ့မလား။ ကၽြန္ေတာ္ေတာ့ နည္းနည္းေလးမွ မထင္ဘူးဗ်ာ။ ေျပာေနၾကအတိုင္း လိမ္ေနၾက ညာေနၾကအတိုင္း “ႏိုင္ငံေရးေၾကာင့္ အက်ဥ္းက်ေနတာ မ႐ွိပါဘူးဘုရား၊ ျပစ္မႈ က်ဴးလြန္လို႔ က်တာပါဘုရား”ဆိုၿပီး ပလီပလာ ေျပာမွာကိုပဲ ျမင္ေနမိပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ္တို႔ႏိုင္ငံရဲ႕ စစ္အာဏာ႐ွင္ဆိုတာက သူတို႔ရဲ႕ အာဏာကို ထိခိုက္လာမယ္ထင္ရင္ ဗန္းေမာ္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး မေျပာနဲ႔ ၊ သက္ေတာ္ထင္႐ွား ျမတ္စြာဘုရား ကိုယ္ေတာ္တိုင္ ၾကြၿပီး ေျပာရင္ေတာင္ ရမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ လက္နက္ကို အင္အားအျဖစ္နဲ႔ ကိုးကြယ္ဆည္းကပ္ေနသူေတြအတြက္ သူေတာ္ေကာင္း ပုဂၢိဳလ္ေတြရဲ႕ ေမတၱာ က႐ုဏာစကားေတြဟာ သဲထဲေရသြန္ ျဖစ္ေနမွာပါ။ ဒီလိုအေျခအေနမ်ိဳးမွာ သက္ေတာ္အရ ႀကီးရင့္ေတာ္မူၿပီျဖစ္တ့ဲ, က်န္မာေရးေကာင္းလို႔, ခရီးၾကြႏိုင္လို႔သာ အေမရိကမွာ ေရာက္ေနၾကတ့ဲ ဒကာဒကာမေတြ ဖူးေတြ႕ခြင့္ရတ့ဲ, သာသနာေတာ္မွာ ရေတာင့္ရခဲ ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးကို ဖူးေတြ႕ရတုန္းမွာ ႏိုင္ငံေရးအရ အပူမကပ္ဘဲ သာသနာေရး ႐ႈေထာင့္ တစ္ခုတည္းကပဲ ခ်ဥ္းကပ္ၿပီး ကုသိုလ္ယူၾက ေစခ်င္ပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ္တို႔ႏိုင္ငံမွာ စစ္တပ္က စစ္တပ္ေနရာ မေနဘဲ ႏိုင္ငံေရးထဲ ၀င္႐ႈပ္ၿပီး တစ္ႏိုင္ငံလုံးကို ဂုတ္ေသြးစုပ္ေနသမွ် သာသနာေရးကိစၥကိုသာ ေဆာင္ရြက္ၾက ရမယ့္ဆရာေတာ္ သံဃာေတာ္ေတြေရာ, ပညာေရးကိုသာ တစိုက္မတ္မတ္ လုပ္ၾကရမယ့္ ေက်ာင္းသား ေက်ာင္းသူေတြေရာ,ျပည္သူတစ္ရပ္လုံးကပါ စစ္တပ္ကို ႏိုင္ငံေရး နယ္ပယ္က ေမာင္းထုတ္ၿပီး စစ္အာဏာ႐ွင္ စနစ္ကို အျမစ္ပါျပဳတ္ေအာင္ လုပ္ေနၾကရဦးမွာပါ။ ဒီလုိ စစ္အာဏာ႐ွင္စနစ္ အျမစ္ျပဳတ္ေအာင္ လုပ္ေဆာင္ ၾကတ့ဲေနရာမွာ ႏိုင္ငံအတြက္ ရင္မေအးႏိုင္လို႔ ကိုယ္တတ္ႏိုင္ရာက ပါ၀င္လႈပ္ရွား ေတာ္မူၾကတ့ဲ ဆရာေတာ္ သံဃာေတာ္ေတြကို ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြ အေနနဲ႔ ေလးစားၾကည္ညိဳၾကရမွာ ျဖစ္သလို အလားတူ သာသနာေရး သက္သက္ကိုသာ စူးစူးစိုက္စိုက္ ေဆာင္ရြက္ေတာ္မူၾကတ့ဲ ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးမ်ား ကိုလဲ သာသနာေရး ႐ႈေထာင့္အရ ေလးစားၾကည္ညိဳၾကရမွာ ျဖစ္ေၾကာင္းပါခင္ဗ်ား။

သီတလ