ေဖာ္လံဖား (၀တၳဳ) - အမွာစာ (သြန္းေနစိုး)

ေဖာ္လံဖား  (၀တၳဳ) - အမွာစာ

(သြန္းေနစိုး)

by Thorn Nay Soe on Sunday, December 4, 2011 at 2:24pm

ဤ၀တၳဳေရးရေသာ ခံစားမႈ

မေန႔ကတင္ Facebook ေပၚမွာ ဖတ္လိုက္ရပါသည္။ သာကူးေတြကို မခံခ်ိမခံသာျဖစ္ေနေသာ စာမ်ား။ အထူးသျဖင့္ က်ေနာ့္ရင္ကို ထိရွသြားရသည္ကေတာ့ `စစ္တပ္အစိုးရတုန္းကလဲ သူတို႔ပဲ ေျပးကပ္လုိက္ၾက၊ ေနရာေတြရၾက။ အခု အေမစုက်ျပန္ေတာ့ သူတို႔ပဲ ေျပးကပ္ၾကျပန္ၿပီ။ ျပည္သူေတြမွာေတာ့ ဒံုရင္းက ဒံုရင္းပဲ´ ဟူေသာ မွတ္ခ်က္စကားျဖစ္ပါသည္။ ဘာမွမဟုတ္ရွာေသာ ထိုသို႔ ေျပးကပ္ဖို႔ပင္ အခြင့္မသာရွာေသာ ျပည္သူေတြကိုယ္စား က်ေနာ္ လူမိုက္လုပ္ပါေတာ့မည္။ က်ေနာ့္တစ္ဦးတည္း အေနႏွင့္ေတာ့ သိပ္ဂရုစိုက္လွသည္ မဟုတ္ပါ။ ကိုယ္လဲ ေျပးကပ္ခ်င္ရင္ ေျပးကပ္စရာ အေနအထားေတြ ရွိခဲ့ပါသည္။ သို႔ေသာ္ ဘယ္တုန္းကမွ ဘယ္သူ႔ကိုမွ ေျပးမကပ္ခဲ့။ ထို႔ေၾကာင့္ ဂ်ာနယ္ ထုတ္ေ၀ခ်င္ေသာ္လည္း ခက္ခဲေနရသလို စာေရးဆရာတစ္ခ်ဳိ႕ ကားေတြရသြားသည္ကိုလည္း `ေႀသာ္ ဟုတ္လား၊ ျပည္သူ႔ဘက္သား ဆိုသူႀကီး ကားေတြ ရသြားပါပေကာ´ ဟုသာ ေနခဲ့ပါသည္။ အခု ျပည္သူက မခံမရပ္ႏိုင္တာ ျမင္ေသာအခါ မေနသာပါ။ ၀င္ေျပာပါမည္။ ထို႔ေၾကာင့္ သာကူးမ်ား မုန္းလိုကလည္း ဘ၀အေသေခၤ် မုန္းေစသတည္း။

ဤ၀တၳဳေရးရျခင္း ရည္ရြယ္ခ်က္

မေန႔ကက်ေနာ္ ေၾကျငာလိုက္သလိုပါပဲ။ သာကူးႀကီးမ်ားကို ခပ္စပ္စပ္ေလးႏွက္လိုျခင္းက အဓိကရည္ရြယ္ခ်က္ ျဖစ္ပါသည္။ အခုအခ်ိန္သည္ ညီညြတ္ေရး ေရွးရႈရမည့္ကာလဆိုတာ က်ေနာ္ နားလည္ပါသည္။ က်ေနာ္ကိုယ္တိုင္လည္း ညီညြတ္ေရးစာေတြ ေရးခဲ့ပါသည္။ သို႔ေသာ္ က်ေနာ့္စိတ္ထဲ အင္မတန္စိုးရိမ္တာရွိ၏။ ထိုသာကူးႀကီးမ်ားမွာ အင္မတန္ အကပ္ေကာင္းပါသည္။ အင္မတန္လည္း ရည္ရြယ္ခ်က္ႀကီးၾကပါေပသည္။

ယင္းကဲ့သုိ႔ေသာလူမ်ဳိး ေနရာရသြားလွ်င္ တိုင္းျပည္နာပါလိမ့္မည္။ အစဥ္အလာအရလည္း ထိုကဲ့သို႔ေသာ သူမ်ဳိးပင္ ေကာင္းစားတတ္သည္ကို ျမင္ရပါသည္။ သူတို႔က ေနရာလိုခ်င္သည္ကိုး၊ ေနရာရေပမေပါ့။ ထိုကဲ့သို႔ေနရာရေအာင္ လုပ္ႏိုင္ေသာ အစြမ္း၊ အင္အားလည္း ရွိၾကပါသည္။ အေမစုက ပညာရွိသည္မို႔ ဆင္ျခင္ႏိုင္မည္ထား။ ႏွစ္ဘက္လံုးႏွင့္အလြမ္းသင့္တယ္ဆိုၿပီး တစ္ဘက္ကို တစ္မ်ဳိးေျပာ တစ္ဘက္ကို တစ္မ်ဳိးျပၿပီး ေနရာရေအာင္ ယူသြားမည့္ ေျခလွမ္းကို က်ေနာ္ျမင္ေနမိပါသည္။

တကယ္ေစတနာထားသူ၊ တကယ္လႈပ္ရွားေဆာင္ရြက္ခဲ့သူမ်ားကေတာ့ နံရံေလးဘက္ၾကားတြင္ပင္ ဘ၀ကို အဆံုးသတ္ရေတာ့မည္ေလာ။ ေသခ်ာသည္က က်ေနာ္တို႔ ဒီေန႔ ဒီလိုအေျခအေန ေရာက္လာသည္မွာ ထိုသာကူးႀကီးမ်ား၏ စြမ္းေဆာင္ခ်က္ တစ္စိုးတစ္ေစ့မွ် မပါပါ။ တကယ္စြမ္းေဆာင္ခဲ့သူမ်ားထဲမွ အင္အားစုႀကီး ယခုထိ နံရံေလးဘက္ၾကားတြင္ ရွိေနဆဲျဖစ္ပါသည္။ သူတို႔က သေဘာထားႀကီးသူမ်ားမို႔ ဘယ္လိုမွ မေနေပမယ့္ က်ေနာ္က သူတို႔ကိုယ္စား နာပါသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ေရးပါသည္။

ဤ၀တၳဳေရးရျခင္း ရပ္တည္ခ်က္

သာကူးႀကီးမ်ားအႏၱရာယ္ သတိေပးႏိုးေဆာ္စာ သဖြယ္ ျဖစ္ပါလိမ့္မည္။ က်ေနာ္တို႔ ျမန္မာမ်ားသည္ကား အင္မတန ္ခြင့္လႊတ္ႏိုင္ေသာ စိတ္ေစတနာမ်ဳိးရွိၾကပါသည္။ ဂဠဳန္ဦးေစာတုန္းကပင္ အသက္ကို လြတ္ၿငိမ္းခြင့္ေပးရန္ ၀ိုင္းေတာင္းပန္ၾကေသးသည္ပဲ။ တကယ္ေတာ့ ဒီစာမွာ က်ေနာ့္ကိုယ္က်ေနာ္ စိတ္တင္းေပးေသာ စာလည္းျဖစ္ပါလိမ့္မည္။ ေျပာသာ ေျပာတာ က်ေနာ္လည္း စိတ္ေပ်ာ့ပါသည္။ ျမန္မာမို႔ ေမ့လြယ္ ေပ်ာက္လြယ္လည္း ရွိတတ္ပါသည္။

ထိုကဲ့သို႔ က်ေနာ္တို႔က ခြင့္လႊတ္ထားမိလွ်င္ ေနာက္ေက်ာဓားနဲ႔ ထိုးမယ့္အေရး၊ ဂုတ္ခြစီးမယ့္ အေရးကို စိုးရိမ္ရပါသည္။ သာကူးဆိုသည္ကေတာ့ သာလွ်င္ ကူးမည္ပဲ။ ဘယ္သူဘာေျပာေျပာလဲ ဂရုစိုက္မည္ မဟုတ္ပါ။ က်ေနာ္တို႔ခ်င္း သတိထားရန္သာ ေရးျခင္းျဖစ္ပါသည္။ က်ေနာ္အင္မတန္ ေလးစားေသာ အခ်ဳပ္တန္းဆရာေဖတုန္းက `ပလူးၾကေျပးက်ဳိ႕ခါခါ ေခြးသို႔ပမာ´ ဟု ေရးခဲ့ပါသည္။ က်ေနာ္က ဆရာေဖ့လို ပုဂၢိဳလ္ႀကီးႏွင့္ မႏိႈင္း၀ံ့ မႏိႈင္းသာပါ။ သုိ႔ေသာ္ ဆရာေဖ့လိုျဖစ္ရန္ အားက်ႀကိဳးပမ္းေနေသာ သူတစ္ေယာက္ေတာ့ ျဖစ္ႏိုင္လိမ့္မည္ ထင္ပါသည္။

က်ေနာ္တို႔ စာေရးဆရာ ဆိုသည္မွာလည္း ျပည္သူ႔အသံ နာခံရမည္ဟု က်ေနာ္ခံယူထားပါသည္။ ျပည္သူက မခံရပ္ႏိုင္လာလွ်င္ ျပည္သူ႔အသံကိုထင္ဟပ္ေပးရန္ တာ၀န္ရွိသည္ဟု ထင္ပါသည္။ ႏိုင္ငံေရးသမားေတြက ႏိုင္ငံေရးအလုပ္လုပ္ၾကပါ။ ညီညြတ္ေရးအတြက္ ေဆြးေႏြးေစ့စပ္ၾကပါ။ က်ေနာ္ကား စာေရးဆရာစစ္စစ္ျဖစ္ပါ၏။ စာေရးဆရာအလုပ္ကို လုပ္ပါေတာ့မည္။

ဤ၀တၳဳ၏ ဦးတည္ခ်က္

တစ္ဦးတစ္ေယာက္တည္းကို တုိက္ရိုက္မရည္ရြယ္ပါ။ ေလာကတစ္ခုတည္းမွ လူမ်ားကိုလည္း မရည္ရြယ္ပါ။ စီးပြားေရးသမား ေယာင္ေဆာင္ေနေသာ သာကူးႀကီးမ်ား၊ ႏိုင္ငံေရးသမား ေယာင္ေဆာင္ေနေသာ သာကူးႀကီးမ်ား၊ စာနယ္ဇင္းသမား ေယာင္ေဆာင္ေနေသာ သာကူးႀကီးမ်ား၊ အႏုပညာသမား ေယာင္ေဆာင္ေနေသာ သာကူးႀကီးမ်ား ... တို႔ကိုရည္ရြယ္ပါသည္။ အေယာင္ေဆာင္ေနေသာဟု က်ေနာ္ေျပာခဲ့ပါသည္။

ႏိုင္ငံေရးသမားအစစ္၊ စီးပြားေရးသမား အစစ္၊ စာနယ္ဇင္းသမား အစစ္၊ အႏုပညာသမား အစစ္မ်ားဆိုလွ်င္ ထိုကဲ့သို လုပ္လိမ့္မည္ မဟုတ္ပါ။ အတုေတြ မ်ားလာလွ်င္ ရြာနာပါလိမ့္မည္။ ငါးခံုးမတစ္ေကာင္ေၾကာင့္ပင္ တစ္ေလွလံုးပုတ္ႏုိင္သလို ငါးခံုးမ မ်ားသထက္မ်ားလာလွ်င္ ေလွေပၚမွ ခုန္ခ်ၿပီး ေရနစ္ ေသပစ္လိုက္ဖို႔သာရွိ၏။ ကိုယ္စီးေနေသာ ေလွကေလးေတာ့ျဖင့္ အနံ႔ဆိုးမ်ား ကင္းေစ့ခ်င္ပါသည္။ အကယ္၍မ်ား မေတာ္တဆ က်ေနာ့္စာအားဖတ္မိကာ အရွက္တရားရ အသိတရား၀င္ၿပီး ေနာင္ထိုကဲ့သို႔မမွားေတာ့ပဲ ေနာင္ၾကဥ္သြားေစမည္ဆိုျငားအံ့။ က်ေနာ္အတြက္ အတိုင္းထက္အလြန္ပင္ ျဖစ္ပါလိမ့္မည္။

ဤ၀တၳဳ၏ ဖြဲ႔စည္းပံု

ဇာတ္လမ္းတစ္ခု ဖန္တီးထားပါသည္။ သို႔ေသာ္ ပိုအဓိက က်သည္မွာ ထိုဇာတ္လမ္းထဲတြင္ ေျပာေသာစကားမ်ား၊ ေပးခ်င္ေသာ ခံစားခ်က္ အခ်က္အလက္မ်ား ျဖစ္ပါသည္။ ငယ္ငယ္တုန္းက သႀကၤန္သံခ်ပ္ေလးတစ္ခုကို သြားသတိရလိုက္မိ၏။ `မွတ္ထား၊ ေနာက္ဒါမ်ဳိးမလုပ္နဲ႔´ ဆိုေသာ စကား။ ဘာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ေရးမယ့္ ေရးေတာ့ မွတ္ေလာက္သားေလာက္ေအာင္ တြယ္ပါေတာ့မည္။ က်ေနာ့္၀တၳဳပါ ဇာတ္ေကာင္အမည္မွာ ေအာင္ေမာင္း ျဖစ္ပါသည္။

ထိုဇာတ္ေကာင္နာမည္မွာ ဘယ္သူ႔နာမည္ကိုမွ ထည့္သြင္းထားျခင္းမဟုတ္ပါ။ သို႔ေသာ္ ထိုဇာတ္ေကာင္၏ အမူအက်င့္မ်ား၊ ဇာတ္လမ္းတြင္းပါ ထိုဇာတ္ေကာင္ကို ေျပာၾကေသာ စကားမ်ားကေတာ့ျဖင့္ တည့္တည့္ႀကီးကို ရည္ရြယ္ပါသည္။

ေက်းဇူးတင္ပါသည္။

က်ေနာ္၏ ၀တၳဳအမည္မွာ ... `ေဖာ္လံဖား´ ျဖစ္ပါသည္။

ပရိသတ္အား ေလးစားစြာ ...

သာကူးႀကီးမ်ားအား မေလးစားစြာ ... ျဖင့္ ...

သြန္းေနစိုး (Thorn Nay Soe)
မၾကာမွီ ေရးသားေဖာ္ျပမယ့္ ဆရာသြန္းစိုးရဲ့ ေဖာ္လံဖား ဝတၳဳအမွာစာပါ...။