ဒီေန႔ထုတ္ေဝတဲ့ ေၾကးမံု(ခ) ေၾကးမႈန္သတင္းစာ မွာျမင္ရတဲ့ အတိုင္း ပံုေတြ တေစာင္းေတြနဲ႔ ထပ္ပါလာျပန္ပါတယ္။ (ေနာက္တစ္ခုကေတာ့ ဝိုင္းဝန္းဖယ္ရွား နားမေယာင္ေလနဲ႕ သတိထားတဲ့) ပံုကူးယူရင္းနဲ႔ အေပၚက စာပါလာတာေလ.... စာနဲ႔ပံုနဲ႔က ကြက္တိပဲ (Size ကိုေျပာတာပါ း) ) အတည္႔ေျပာတာမယံုနဲ႔ ေျပာင္းျပန္ေျပာတာကို ယံုတဲ့.... (စာမ်က္ႏွာ ၈နဲ႔၉ ပံုေတြက ေစာင္းေနတာ ေျပာတာပါ) အခါၾကီးရက္ၾကီးဆိုေတာ့ မေျပာရဲပါဘူးခင္ဗ်ာ.. ဟုတ္မဟုတ္ မွန္မမွန္ ေၾကးမံုသတင္းစာ ယေန႔ထုတ္ကို သြားၾကည္႕ႏိုင္ပါတယ္။ သြားၾကည္႔ခ်င္ရင္ေတာ့... ေၾကးမႈန္ႏွိပ္ပါ..Click.
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ စေနေန႔က ေျပာၾကားသည့္ ထုိင္း ႏုိင္ငံေရး ဆုိင္ရာ သုံးသပ္ခ်က္မ်ားႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး ေ၀ဖန္ ေျပာဆုိေနၾကျခင္းမွာ နားလည္မႈလဲဲြျခင္းသာ ျဖစ္သည္ဟု သူ၏ ေရွ႕ေန ဦးဉာဏ္၀င္းက ေျပာသည္။
“ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ထုိင္းအစိုးရကိုလည္း မေ၀ဖန္ဘူး၊ ဒီမိုကေရစီကိုလည္း မေ၀ဖန္ဘူး၊ ဖြဲ႔စည္းပံု အေျခခံ ဥပေဒကို တပ္မေတာ္က ေရးရင္ တည္ၿငိမ္တဲ့ အစိုးရေတြ ျဖစ္ဖို႔ ခဲယဥ္းတယ္၊ ဒါပဲေျပာတာ” ဟု ဦးဉာဏ္၀င္းက ဧရာ၀တီကုိ ယေန႔ ညေနပုိင္းတြင္ ရွင္းျပသည္။
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္သည္ AFP သတင္းတြင္ ေရးထားသက့ဲသုိ႔ ထုိင္း၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ေဟာင္း မစၥတာ သက္ဆင္၏ အမည္ကုိ ထုတ္ေဖာ္ေျပာဆုိျခင္း မရိွခ့ဲဟု ဆုိသည္။
AFP သတင္းတြင္ “သက္ဆင္က ေရြးေကာက္ခံထားရတ့ဲသူျဖစ္တယ္၊ ေရြးေကာက္ခံထားရသူဆီက အာဏာကုိ စစ္တပ္က သိမ္းတယ္။ အေျခခံဥပေဒကုိ စစ္တပ္က ဆဲြထားတယ္” ဟု ျမန္မာ့ ဒီမိုကေရစီ ေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ေျပာၾကားေၾကာင္း ေရးသားထားသည္။
AFP သတင္းတြင္ ေဖာ္ျပခ့ဲသည့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ ထုိင္းႏုိင္ငံေရး ဆုိင္ရာ သုံးသပ္ခ်က္ေၾကာင့္ ႏုိင္ငံ တကာအျမင္တြင္ ထုိင္းႏုိင္ငံ၏ ဂုဏ္သိကၡာကုိ ထိခုိက္ေစသည္ဟု ထိုင္းအထက္ လႊတ္ေတာ္အမတ္ Prasong Nu luckက ေ၀ဖန္လုိက္ေၾကာင္း ထုိင္းဘာသာျဖင့္ ေရးသားထားသည့္ မတ္တိခၽြန္း(Matichon) အင္တာနက္ စာမ်က္ႏွာတြင္ ယေန႔ ေဖာ္ျပထားသည္။
ဘေလာ့ဂ္ ႏွင့္ လူမႈကြန္ရက္ အင္တာနက္စာမ်က္ႏွာ တခ်ဳိ႕တြင္လည္း ထုိသတင္း၌ ပါရိွသည့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ သုံးသပ္ခ်က္ကုိ ေမးခြန္း ထုတ္ေနၾကသည္။
ထုိင္းႏုိင္ငံသည္ ဤႏွစ္ပုိင္းအတြင္း ႏုိင္ငံေရး မတည္ၿငိမ္မႈမ်ား ျဖစ္ေပၚေနသည္။ ဤအေတာအတြင္း ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ေဟာင္း မစၥတာ သက္ဆင္ကုိ ေထာက္ခံသူမ်ားက ဘန္ေကာက္ၿမိဳ႕တြင္ လႏွင့္ခ်ီ ဆႏၵျပလ်က္ရိွသည္။ လႊတ္ေတာ္ ဖ်က္သိမ္းေပးရန္ ၎တုိ႔၏ ေတာင္းဆုိခ်က္ကုိလည္း ထုိင္းအစုိးရက ပယ္ခ်ထားသည္။
ရင္းျမစ္...http://www.irrawaddy.org/bur/index.php/news/1-news/3050-2010-04-26-13-36-30
ႏြား၀ါဒီမ်ားအား သတိထားၾကေလာ့ …..
အိုးေ၀မဂၢဇင္းဟူေသာ အမည္ကို ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရး ႏွင့္ သမိုင္းကို ေလ့လာသူတိုင္း သိၾကသည္။ မူလ ရန္ကုန္ တ ကၠသိုလ္သမဂၢ မွ အမည္ေျပာင္းခဲ့ေသာ အိုးေ၀မဂၢဇင္းသည္ ဒုတိယတကၠသိုလ္သပိတ္ကို ျဖစ္ေပၚေစခဲ့ဖူးသည္။ ငရဲေခြးႀကီးလြတ္ေနၿပီ ( Hell Hound at Large ) ဟူေသာ ေဆာင္းပါး အိုးေ၀မဂၢဇင္း၌ ပါလာေသာအခါ တကၠ သိုလ္အာဏာပိုင္မ်ား ဆတ္ဆတ္ခါသြားၿပီး အယ္ဒီတာ ကိုေအာင္ဆန္း ( ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ) စတင္ အေရး ယူရာမွ ဒုတိယေက်ာင္းသားသပိတ္ႀကီး ျဖစ္ေပၚလာခဲ့သည္။
ထို ငရဲေခြးႀကီးလြတ္ေနၿပီ ေဆာင္းပါးရွင္မွာ ညိဳျမ ျဖစ္သည္ ဟု ေနာင္အခါ သိၾကရသည္။ ညိဳျမ၏ ကေလာင္ စြမ္းသည္ ေလာင္ျမိဳက္ေသာမီး၏ အစျဖစ္ေသာ မီးပြား ႏွင့္ တူလွသည္။ ေျပာင္ေျမာက္ထိမိေသာ ညိဳျမ၏ ေဆာင္းပါးမ်ားတြင္ ႏြားႏွင့္ သပိတ္ ဟူေသာ ေဆာင္းပါးလည္း အပါအ၀င္ျဖစ္သည္။ ၁၉၇၁ တြင္ ထုတ္ေ၀ေသာ အိုးေ၀ ေရႊရတုသဘင္လက္ေရြးစဥ္ေဆာင္းပါး
အာဏာပိုင္မ်ားကို ဆတ္ဆတ္ခါေစေသာ ေဆာင္းပါးမ်ားသာမက သူႏွင့္ေခတ္ၿပိဳင္လူအမ်ားကို ဆတ္ဆတ္ခါ ေစေသာ ေဆာင္းပါးအျဖစ္ ႏြားႏွင့္သပိတ္ ကို ညႊန္းၾကရသည္။ ထိုေခတ္က ျမန္မာႏိုင္ငံသားအမ်ား မ်ိဳးခ်စ္စိတ္ ရွိၾကပံုမွာ ပါးစပ္ဖ်ားတြင္သာ ျဖစ္ၿပီး တကယ္တမ္း လူျမင္ေကာင္း႐ံု မ်ိဳးခ်စ္စိတ္သာျဖစ္ေၾကာင္းကို ေအာက္ပါ အတိုင္း ႏြားႏွင့္သပိတ္ ၌ ေဖာ္ျပထားသည္။
လူတို႔သည္ တိုင္းေရးျပည္ေရးအေၾကာင္းကို ေျပာဆိုၾက၏။ နစ္နာခ်က္မ်ားကို ေၾကြးေၾကာ္ၾက၏။ မ်ိဳးခ်စ္စိတ္ရွိ အပ္ေၾကာင္း ဟစ္ၾက၏။ ညီညာမွ ျပည္သာမည္ဟု ေအာ္ၾက၏။ ထိုသို႔ေျပာဆို ေၾကြးေၾကာ္ ေအာ္ဟစ္ၾကသူတို႔ အား တကယ္ျမင့္ျမတ္သည့္ မ်ိဳးခ်စ္ပုဂၢိဳလ္ႀကီးေတြဟု ထင္စရာအေၾကာင္းရွိေသာ္လည္း အမ်ားအားျဖင့္ စၿဖီး မ်ားသာ ျဖစ္ကုန္သည္။ သူတို႔သည္ လူစည္စည္ရွိေသာအရပ္မ်ားတြင္ စင္ျမင့္သို႔တက္၍ စြာေလာင္စြာေလာင္ လုပ္ၾက၏။ ဟုမၼ႐ူး၊ ဒိုင္အာကီ၊ ေနာင္လာမည့္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးစျဖင့္ လွ်ာအ႐ိုးမရွိသည့္ ဖိုးေျပာခ်င္၊ ဖိုးေအာ္ခ်င္ႀကီး မ်ားပင္။ သို႔ေသာ္ မိမိအေပါင္းအေဖာ္မ်ားႏွင့္ ႐ိုး႐ိုးေနေသာအခါမ်ားတြင္ကား တိုင္းျပည္ကို အလ်င္းသတိမရၾက ကုန္။ ကိုယ့္ႏွမ လင္ေနေၾကာင္းႏွင့္ သူ႔ႏွမသားေမြးေၾကာင္း ဖ႐ုႆ၀ါစာ အတင္းအဖ်င္းတို႔ကိုသာ ပြားမ်ားၾက ေလသည္။ မ်ိဳးခ်စ္စိတ္အမွန္ ထက္သန္၍ ဤျဖစ္ကတတ္ဆန္း တပါးကၽြန္ဘ၀ကို တကယ္နာၾကည္းသူျဖစ္က ထိုသို႔ မေနႏိုင္ရာ မ်ိဳးခ်စ္စိတ္အမွန္မွာ စားလွ်င္လည္း အမိျမန္မာျပည္၊ အိပ္လွ်င္လည္း ျမန္မာျပည္အမိ၊ လမ္းေလွ်ာက္လွ်င္လည္း ျမန္မာအမိျပည္၊ စာေရးလွ်င္လည္း အမိျမန္မာျပည္ ဟူ၍ သို႔သာလွ်င္ ျဖစ္ေစရမည္။ အႏွီသို႔ေသာ ပုဂၢိဳလ္ကိုသာ မ်ိဳးခ်စ္ဟု သမုတ္ကာ ေရႊပန္းကံုး၊ ေငြပန္းကံုးမ်ား စြပ္သင့္ၾကေပသည္ ဟု မီးေမာင္းထိုးျပခဲ့သည္။
တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသားသပိတ္ ( ဒုတိယေက်ာင္းသားသပိတ္ ) ကို အစိုးရကၽြန္မ်ား မွတပါး ခ်ီးက်ဴးေထာက္ပံ့ ၾကသူခ်ည္းျဖစ္ေၾကာင္း၊ ေသာတာပန္ရြာတြင္လည္း လြန္ေလၿပီးေသာအခါက ေရႊေတာင္ၾကားပါတီ၀င္ မင္းတိုင္ ပင္တစ္ဦး ျဖစ္လာသူ တီ ပီ အက္စ္ ေဖေဖမွတပါး သပိတ္ကို အားရၾကသူခ်ည္းဟု ဆိုသည္။ အစိုးရကၽြန္ ႏွင့္ အစိုးရကၽြန္ေဟာင္းမ်ားသည္ သပိတ္ကို လန္႔ၾကသည္ခ်ည္းျဖစ္သည္။ အတိတ္၌သာမဟုတ္ေသး၊ ယခုလက္ရွိ အေျခအေနတြင္လည္း အစိုးရကၽြန္သစ္၊ ကၽြန္ေဟာင္းမ်ားက ဆရာညိဳျမေခတ္မွာလိုပင္ အေရးေတာ္ပံုကိုလန္႔ ၾက၊ ကပ်က္ကယက္လုပ္ၾကေၾကာင္း ေတြ႔ျမင္ႏိုင္ပါသည္။
အညာတခြင္ သပိတ္စည္း႐ံုးေရးဆင္းရင္း ႏြားက်ားၾကီးအား ဆရာညိဳျမက ဤသို႔ေျပာဆိုလိုက္သည္။ အခု က် ေနာ္တို႔ ေရႊတိဂံုေပၚမွာ သပိတ္ေမွာက္ေနၾကတယ္ သိလား။ ေက်ာင္းသားေတြကို အလကားေနရင္း ေက်ာင္း ထုတ္ခံရလြန္းလို႔ …
ႏြားၾကီးကား ျမက္ကို စားၿမဲစားေန၏။ ကိုစိုးျမင့္ကို ဆာ မထူးလို႔ ေက်ာင္းထုတ္သတဲ့။ ထုတ္ပစ္ပံုကလည္း ရွင္း ရွင္းလင္းလင္းမဟုတ္ဘူး။ ျပန္သြင္းမလိုလို ဘာလိုလိုနဲ႔ ေလးငါးလေလာက္ ေက်ာင္းတက္ခြင့္မေပးဘဲ ျငင္းထား တယ္။ ကုန္ကုန္ေျပာၾကစို႔ အခု ကိုစိုးျမင့္ တံတားကေလးကို ေရာက္ေနၿပီေလ။ က်ေနာ္တို႔ အ႐ိုအေသေပးၿပီး တင္ေျမွာက္ထားတဲ့ သမဂၢဥကၠဌ ကိုႏု ကို ေက်ာင္းထုတ္တာကေတာ့ ဘာျဖစ္လို႔ ထုတ္ထုတ္ က်ေနာ္တို႔ကိုပါ ေစာ္ကားတာနဲ႔အတူတူေပါ့ ဟုတ္ကဲ့ မႈတ္လား ႏြားၾကီးသည္ ေရွ႕သို႔ ေျခတစ္လွမ္းတိုး၍ ျမက္မ်ားကို ဆက္ လက္စားေန၏။
ဆရာညိဳျမ၏ အေရးအသားမွာ ပညာသားပါလွသည္။ ႏိုင္ငံေရးဒီေရ တိုးတက္ေနခ်ိန္တြင္ ဘာကိုမွ စိတ္မ၀င္ စားဘဲ ျမက္ကိုသာ တြင္တြင္စားေနေသာ ႏြားအေၾကာင္းမွာ ယေန႔ေခတ္အထိ ကြင္းကြင္းကြက္ကြက္ ျမင္ႏိုင္ ေသာ ေျပာင္ေျမာက္သည့္ ဥပမာတင္စားခ်က္ျဖစ္သည္။ ကိုေအာင္ဆန္း မတရားသျဖင့္ ေက်ာင္းထုတ္ခံရပံု၊ ထို သို႔ ေက်ာင္းထုတ္ရန္ သတင္းစာက လႈံေဆာ္ပံု၊ မတရားသျဖင့္ ေက်ာင္းထုတ္ျခင္းျဖစ္၍ မိန္းကေလးမ်ားပင္ မ ေက်နပ္ၾကပံု၊ တကၠသိုလ္မွ အဂၤလိပ္လူမ်ိဳးဆရာမ်ားက ေက်ာင္းထုတ္ျခင္းကို ေထာက္ခံၾကပံုတို႔ကို ႏြားႀကီးအား ေျပာျပမိသည္။ ႏြားႀကီးကား နားရြက္တခတ္ခတ္ႏွင့္ တျဖဳတ္ျဖဳတ္စားလ်က္ ၿမိန္လ်က္ပင္။
႐ုတ္တရက္ ႏြားႀကီးသည္ ေနာက္ေခ်းမ်ား ယိုခ်လိုက္သျဖင့္ ဆရာက ႏွစ္မိနစ္ခန္႔ စကားကို ရပ္တန္႔ထားရ သည္။ ထို႔ေနာက္မွ အိုင္ယာလန္တို႔၏ ႏိုင္ငံေရးလႈပ္ရွားမႈကို အဂၤလိပ္လူမ်ိဳး ဆစ္တနီစမစ္ ေရးသားထားေသာ စာကို ကိုးကား၍ ရြတ္ဆိုျပသည္။
အိုင္ယာလန္သည္ အဘယ့္ေၾကာင့္ ဤမွ်ဆူပူေနသနည္း။ အေၾကာင္းရင္း ဇစ္ျမစ္ကိုကား တိမ္ျမွဳပ္၍ သင္တို႔ သည္ ေခ်ာ္ေတာေငါ့ကာ ထင္ရာေျပာဖို႔သာ တတ္ၾက၏။ သင္တို႔ ဖိစီးႏွိပ္ကြပ္သည္ကို မခံႏိုင္ျခင္းေၾကာင့္သာ မဟုတ္ပါေလာ။ သင္သည္ ျမင္းတစ္ေကာင္ကို တံခါး၀တြင္ ႀကိဳးႏွင့္တုတ္၍ ရက္ရက္စက္စက္ ႐ိုက္ႏွက္လွ်င္ ထို ျမင္း သင့္ကို ျပန္ကန္ေၾကာက္က ျမင္းကို အဆိုးဆိုမည္ေလာ။ ေခြးတေကာင္ကို ႏွစ္ရွည္လမ်ား ညွင္းဆဲႏွိပ္စက္ ခဲ့ၿပီးလွ်င္ ထိုေခြး သင့္ကို ျမင္တိုင္း ေဟာင္ေသာေၾကာင့္ ေခြးကို ႐ူးသည္ဆိုအံ့ေလာ။ အိုင္ယာလန္တိုင္းသားတို႔ သည္ ပဋိသေႏၶအားျဖင့္ ယုတ္ညံ့ေသာသေဘာရွိၾက၍ အလြန္ ဆူဆူပူပူလုပ္တတ္သည္ဟု သင္က မစြပ္စြဲမီ သင္သည္ သူတို႔အား တန္းတူမိတ္ေဆြ လူလူခ်င္းဟု သေဘာထားဘူးပါသလား ေမးခ်င္၏။ သင္သည္ သူတို႔၏ ကူးသန္းေရာင္း၀ယ္ေရးတြင္ သူတို႔အက်ိဳးကို ၾကည့္႐ွဳကာကြယ္ခဲ့ဖူးပါ၏ေလာ၊ သင္သည္ သူတို႔၏ အမ်ိဳးဘာ သာ၊ သာသနာကို ေလးစားခဲ့ပါ၏ေလာ။ သူတို႔၏ လြတ္လပ္ေရးကို သင္၏ လြတ္လပ္ေရးကဲ့သို႔ ခင္မင္လိုလားခဲ့ ၏ေလာ၊ အမွန္အားျဖင့္ သင္သည္ ဤသည္တို႔ကို ဘာမွ် ဂ႐ုမစိုက္ခဲ့။ သင္သည္ကား သူတို႔ေျမယာမ်ားကို သိမ္းခဲ့၏။ သူတို႔ကို သတ္ပစ္ခဲ့၏၊ တကၽြန္းပို႔ခဲ့၏။ သူတို႔ႏွင့္ ထိုက္တန္ေသာ အခြင့္အေရးမ်ားကို မေပးခဲ့။ သို႔စဥ္ လ်က္ အိုင္ယာလန္တိုင္းသားမ်ား ဆူပူ၍ သင္တို႔ကို မုန္းေသာအခါ ထိုမုန္းတီးျခင္းမွာ ၎တို႔၏ ပင္ကိုယ္သ ေဘာထားယုတ္ညံ့ေသာေၾကာင့္ ဟူ၍လည္းေကာင္း၊ အမ်ိဳးကိုကပင္ ေခတ္မမီႏိုင္ေအာင္ ႐ိုင္းစိုင္းလ်က္ ယဥ္ ေက်းသိမ္ေမြ႔ျခင္းဌာ လံုးလံုး မစြမ္းႏိုင္ၾကသူမ်ား ျဖစ္သည္ဟု သင္ဆိုရက္ေလသည္ …
ႏြားတို႔ကား မည္မွ် အသိတရားရေအာင္ ေဟာေျပာေသာ္လည္း နားမ၀င္ေပ။ ႏြားႏွင့္တူေသာ လူမ်ားမွာ မိမိတို႔ အေပၚ မတရားအုပ္ခ်ဳပ္ေနသည့္ အစိုးရထက္ မိမိျမက္စားရေရးကိုသာ အေလးဂ႐ုျပဳၾကေလသည္။ ျမက္စား႐ံု တင္သာမဟုတ္ေသး…..
စိတ္ပါ လက္ပါ ထိုဆစ္တနီစမစ္ ၏ စာကို ရြက္ေလၿပီးသည္၏ အဆံုး၌ ၾကည့္လိုက္ရာ သရက္ပင္မ်ားၾကားတြင္ ႏြားနီမကေဘးတစ္ေကာင္ေနာက္သို႔ သုတ္ေျခတင္၍ သြားေလေသာ ႏြားႀကီးကို ျမင္လိုက္ရပါသည္။
မွန္လိုက္တာ ဆရာရယ္၊ မွန္လိုက္တာ ဆရာရယ္ ဟု အႀကိမ္ႀကိမ္ေအာ္မိေလာက္သည္။ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရး၌ အ တိတ္ေရာ၊ ပစၥဳပၸန္ပါ ႏြားမ်ားစြာ ရွိေနၾကဆဲ။ ယေန႔ေခတ္ႏြားမ်ားမွာ ျမက္စား႐ံု၊ ႏြားနီမကေလးေနာက္လိုက္႐ံု သာမဟုတ္၊ မတရားမႈကို တြန္းလွန္ေနသူမ်ားအား လိုက္၍ေ၀ွ႔ေသာ ဓေလ့တစ္ခု တိုးတက္ေနၾကၿပီ။ ႏိုင္ငံေရး၌ ႏြားကိစၥကို သပိတ္တရားျဖင့္ရွင္းလွ်င္ အေ၀ွ႔ခံၾက႐ံုရွိေတာ့မည္။ ထိုႏြားမ်ားအား မည္သို႔ သုတ္သင္ပစ္ရမည္ကို ဆက္လက္ အေျဖရွာဖို႔ လိုလာၿပီ။ မသုတ္သင္ႏိုင္ခင္ ဆရာညိဳျမ ညည္းျငဴသလို ညည္းျငဴရေတာ့မည္။
ဂ႐ုစိုက္ပံုလည္းမေပၚ၊ နားလည္ဟန္လည္းမရွိ၊ ေဟာရေျပာရသူတြင္ကား ေမာလွ။ အို … ႏြားေတြ … ႏြားေတြ … ႏြားတို႔သည္ကား အဟိတ္တိရစာၦန္ အႏၱမ်ားသာ ျဖစ္ကုန္၏။ သပိတ္ကိုလည္း နားမလည္၊ တရားကိုလည္း နားမ၀င္၊ ၎တို႔၏၀ါဒႏွင့္လုပ္ငန္းအား သံသရာတစ္ေလွ်ာက္လံုး ျမက္စား၍ ေနာက္ေခ်းယိုၿပီးလွ်င္ ႏြားမေနာက္ လိုက္ရန္သာ တတ္ၾကေလေတာ့သည္တကား။
( ေမာင္ညိဳျမေရး ႏြားႏွင့္သပိတ္ ကို ဆက္လက္ဖတ္႐ွဳပါ။ )
အလင္းဆက္ ( ANO )
ပထမအႀကိမ္ ျပည္သူ႔ဂုဏ္ရည္ဆုကုိ ပထမဦးဆုံး ရရွိခဲ့ေသာ အပိတ္ဆုိ႔ ၊ အတားျမစ္ခံ ရုပ္ရွင္သရုပ္ေဆာင္ အကယ္ဒမီေက်ာ္သူတျဖစ္လဲ ႏြမ္းပါးသူျပည္သူမ်ားကုိ စာနာကူညီ ေဖးမေပးေနေသာ နာေရးကူညီမႈအသင္း(ရန္ကုန္) ဥကၠဌဦးေက်ာ္သူအား ဂုဏ္ျပဳေရးသားထားေသာ ကဗ်ာေလးျဖစ္ပါတယ္။ ဒီကဗ်ာေလးကုိ ဖတ္ရႈျခင္းအားျဖင့္ ဦးေက်ာ္သူရဲ႕ လူမႈေရးကူညီမႈလုပ္ငန္းမ်ားကုိ အမွန္တကယ္ ျပဳလုပ္ေပးေနေၾကာင္း၊ ယခုခ်ီးျမွင့္ေသာ ျပည္သူ႕ ဂုဏ္ရည္ဆုႏွင့္လည္း အမွန္တကယ္ ထုိက္တန္ေၾကာင္း ျပည္သူအမ်ား သိရွိၾကရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ေလးစားဦးညႊတ္လွ်က္
Burma Paparazi
သႀကၤန္ဗုံးေပါက္ကြဲၿပီးေနာက္ပိုင္း ေျခာက္ကပ္ကပ္ျဖစ္ေနတဲ့ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ နဲ႔ က်ီးလန္႔စာစား စုိးရိမ္္ျဖစ္ေနတဲ့ ရန္ကုန္ၿမိဳ႔သူ ၿမိဳ႕သားမ်ား အေျခအေနအေၾကာင္းစံုကို တင္ျပထားတဲ့ ကိုေက်ာ္ေက်ာ္သိန္းရဲ႕ သတင္းေဆာင္းပါး။ အပိုင္း ၃ အပိုင္း၄ ေအာက္မွာ ဆက္ၾကည္႕ရႈႏိုင္ပါတယ္။
ကိုသိန္းထိုက္ဦး တင္ျပထားတဲ့ ကခ်င္လြတ္ေျမာက္ေရး တပ္မေတာ္ေခါင္းေဆာင္ေတြရဲ ႔ ျမန္မာစစ္အစိုးရကို တံု႔ျပန္ေျပာဆိုခ်က္ နဲ႔ ကခ်င္တပ္မေတာ္ဆိုင္ရာ သိေကာင္းစရာ သတင္းေဆာင္းပါး။
ရက္ရွည္ဆႏၵျပပြဲမ်ားေၾကာင့္ ထိုင္းႏိုင္ငံ စီးပြားေရး အႀကီးအက်ယ္ထိခိုက္ေနမႈနဲ႔ ေနာက္ဆက္တြဲအေျခအေနမ်ားကုိ ဘန္ေကာက္ၿမိဳ႕ကေန သတင္းေပးပို႔ တင္ျပထားတဲ့ ကိုသားညြန္႔ဦးရဲ ႔ သတင္းေဆာင္းပါး။
မေလးရွားႏိုင္ငံေရာက္ ျမန္မာႏိုင္ငံဖြား ခ်င္းတိုင္းရင္းသား ဒုကၡသည္မ်ားရဲ႕ အေျခအေန နဲ႔ ကုလသမဂၢဒုကၡသည္ ကူညီေစာင့္ေရွာက္ေရးအဖြဲ႔ (UNHCR) ရဲ႕ကူညီလုပ္ေဆာင္ေနမႈအေၾကာင္း တင္ျပထားတဲ့ ကိုေဇာ္ဝင္းလႈိင္ရဲ ႔ သတင္းေဆာင္းပါး။
ေဒၚခင္စိုးဝင္း တင္ျပထားတဲ့ New York ျပည္နယ္ Buffalo ၿမိဳ႕ေရာက္ ျမန္မာႏိုင္ငံသားမ်ားအေၾကာင္း သတင္းေဆာင္းပါးစတဲ့ ျမန္မာနဲ႔ ႏိုင္ငံတကာ သတင္းေဆာင္းပါးမ်ားကို ဒီတပတ္ ဗီြအုိေအျမန္မာ တီဗီြမဂၢဇင္း အစီအစဥ္မွာ တင္ျပထားပါတယ္။
http://picasaweb.google.com/uthanwin2006/9thGeneralMeetingOfFWUBCJapanInTokyo2010April25th?feat=email
“ႏိုင္ငံေရးဆိုတာ ကုသိုလ္တပဲငရဲတပိသာ” ဆိုတဲ့ စကားလံုးကိုငယ္ငယ္ကတည္းကၾကားဖူး
ဗိုလ္ခ်ဳပ္အေခၚ ဦးသိမ္းေမာင္ၾကီးဆိုသူမွာ ၁၉၀၆ တြင္တည္ေထာင္ခဲ့ေသာ ဝိုင္အမ္ဘီေအ (ေခၚ) ဗုဒၵကလ်ာဏယုဝအသင္းၾကီး (႔႔Young Men’s Buddhist Association) ကိုအစပ်ိဳးခဲ့သူမ်ားတြင္ပါဝင္ခဲ
ဦးသိမ္းေမာင္သည္ ျပည္ေရႊဆံေတာ္ ဘုရားရွိ “ျဗိတိသွ်လူမ်ိဳးမ်ား ႏွင့္ ဥေရာပ လူမ်ိဳးမ်ားမွ အပ မည္သူမွ် ဖိနပ္မစီးရ“ ဟူေသာ ဆိုင္းဘုတ္ကို ပယ္ဖ်က္၍ ”မည္သူမွ် ဖိနပ္မစီးရ“ ဟူေသာ ဆိုင္းဘုတ္အသစ္ကို ဦးေဆာင္စိုက္ထူသည္။ ဦးသိမ္းေမာင္သည္ ထိုဖိနပ္ ကိစၥကို ၁၉၁၇ ခုႏွစ္၊ ပ်ဥ္းမနားျမိဳ႕တြင္ က်င္းပေသာ ပဥၥမေျမာက္ ျပည္လံုးကၽြတ္ ညီလာခံသို႕တင္ျပခဲ့သည္။
၁၉၁၇ ခုႏွစ္တြင္ ပဲခူးျမိဳ႕ ေရႊေမာေဓါ ေစတီေပၚသို႕ ဘုရင္ခံ ဆာရယ္ဂ်ီနယ္ ကရက္ေဒါက္ ဖိနပ္စီး၍ တက္ေရာက္ျခင္း အေပၚျပည္သူတို႕ မေက်မနပ္ျဖစ္ခဲ့သည္။ ၁၉၁၈ ခုႏွစ္ ေမလ ၁၉ ရက္တြင္ ရန္ကုန္ျမိဳ႕ ဂ်ဳဗလီေဟာ၌ လူထူအစည္းအေဝး ျပဳလုပ္ခဲ့သည္။ ဦးသိမ္းေမာင္ၾကီ
ထိုအခ်ိန္ကစ၍ ဝတ္လံုေတာ္ရ ဦးသိမ္းေမာင္ အားျပည္သူမ်ားက ”ဖိနပ္သိမ္းေမာင္” ဟုခ်ီးက်ဳးဂုဏ္္ျပဳၾကသည္။ ဒါေပမယ့္ ဝတ္လံုေတာ္ရ ဦးသိမ္းေမာင္ၾကီး အာဏာ နဲ႕ ေငြေၾကာင့္ျပည္သူ႕ ၾသဘာ ေပ်ာက္ခဲ့ရပါတယ္။ျမန္မာ့သမိုင္း
၁၉၂၂ မွာ အဂလိပ္ အစိုးရက ခ်ကစားလိုက္ေသာ ဒိုင္အာခီ(Dyarchy) (၁၉၂၃-၁၉၃၇) ေၾကာင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံလံုးဆိုင္ရာ ျမန္မာ့အသင္းခ်ဳပ္ၾကီး (GCBA) ေခါင္းေဆာင္မ်ား အခ်င္းခ်င္း သေဘာကြဲခဲ့ရသည္။ အဖြဲ႕ၾကီး ကြဲခဲ့ရသည္။ ေခတ္ပညာတတ္ၾကီးအမ်ားစုပါေသာ ၂၁ ဦးအဖဲြ႕တြင္ ဦးသိမ္းေမာင္ ပါဝင္ခဲ့သည္။ ထိုအဖဲြ႕သည္ ဒိုင္အာခီ(Dyarchy) ကိုလက္ခံျပီး လူအမ်ားဆႏၵ ႏွင့္ ဆန္႕က်င္ဘက္ျဖစ္ခဲ့သည္။ ဦးသိမ္းေမာင္ၾကီး ရာထူးယူေရးလမ္းစဥ္ ကိုလိုက္ေတာ့သည္။
ထိုေခတ္ပညာတတ္ၾကီးအမ်ားစုပါေသာ ၂၁ ဦးအဖဲြ႕သည္ ဒိုင္အာခီ(Dyarchy) ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ ေနရွင္နယ္လစ္ ပါတီ (Nationalist) အမည္ျဖင့္ ေရြးေကာက္ပဲြ ဝင္ခဲ့ရာ အမတ္ေနရာ ၂၈ ေနရာရခဲ့သည္။ သို႕ေသာ္ ဘုရင္ခံ ၏ မ်က္ႏွာသာေပးျခင္း မရခံပါ။ ၁၉၂၅ စက္တင္ဘာလ ၁၃ ရက္ေန႕တြင္ ဂ်ဳဗလီေဟာ ၌ျမန္မာျပည္ သရာဇပါတီ ကၾကီးမႈး၍ ေရြးေကာက္ပဲြ ဝင္ေသာ္လည္း ေကာင္စီတြင္ လစာမယူေရး ေဆြးေႏြးရာ လခ ယူလိုေသာ ၂၁ ဦးအဖဲြ႕ဝင္တို႕က အစည္းအေဝးကို ဖ်က္လိုဖ်က္ဆီးလုပ္လာခဲ့သည္။အထူ
ေနာက္ဆံုး ဦးသိမ္းေမာင္ ၏ ဖ်က္လိုဖ်က္ဆီး စကားကို သံဃာထုက မခံမရပ္ ႏိုင္ျဖစ္ကာ ပုဇြန္ေတာင္ ေညာင္တုန္းေက်ာင္းတိုက္ေန ဦးေရဝတ ကထိုင္ရာမွ ထ၍ ကုလားထိုင္ ျဖင့္ ေပါက္ေလေတာ့သည္။ ဦးသိမ္းေမာင္ လဲက်၍ အိမ္သို႔ျပန္ပို႔ လိုက္ရသည္။ ၁၉၃၂ ခုႏွစ္ ႏိုဝင္ဘာလ တြင္ျမန္မာႏိုင္ငံ အား အိႏိၵယႏိုင္ငံ ႏွင့္ ခဲြေရးတြဲေရး အတြက္ ျပည္သူ႔ွဆႏၵခံယူ ပဲြက်င္းပခဲ့သည္။ ဦးသိမ္းေမာင္ တို႕ ၂၁ ဦးအဖဲြ႕သည္ ခဲြေရးဘက္က ဝင္ေရာက္ ယွဥ္ျပိဳင္ခဲ့သည္။ ခဲြေရးဘက္တြင္ အလဂၤလိပ္ အလိုေတာ္ရိ ျဖစ္ေသာ ဆာေဂ် ေအေမာင္ၾကီး၏ ေရႊေတာင္ၾကား ပါတီ (ေခၚ) အင္ဒီပင္းဒင့္ ပါတီ လည္းပါသည္။ ဆင္ျခင္ေတြးယူၾကပါ။
ထိုေခတ္ ခဲြေရးတြဲေရး ေရြးေကာက္ပဲြ အေျခအေန ကို သခင္ဘေသာင္း၏ ရန္ကုန္တကၠသိုလ္ ေက်ာင္းသားသမဂၢၢ တြင္ေျပာၾကားခဲ့ေသာ စကားအရ ခန္႕မွန္းသိႏိုင္သည္။ သခင္ဘေသာင္းက..
``ခြဲေရးျဖစ္ေစ တြဲေရးျဖစ္ေစ အဂၤလိပ္ နယ္ခ်ဲ႕သမား လက္ေအာက္ခံခ်ည္း ျဖစ္တယ္။ ကၽြန္ နဲ႔ ဒါသ စကားလုံး ျခားနားေသာ္လည္း တမ်ိဳးတည္း ျဖစ္သလို ကၽြန္ဟာ ကၽြန္ပဲ ျဖစ္တယ္။ဒီ ခြဲေရး တြဲေရး ျပႆနာရဲ့ အဓိပၸာယ္ကေတာ့ အဂၤလိပ္ နယ္ခ်ဲ႕ အစိုးရက သူ႔ရဲ့ ဘယ္ဖက္ ဖိနပ္ေအာက္မွာ ေနမလား၊ ညာဖက္ ဖိနပ္ေအာက္မွာ ေနမလားလို႔ ေမးတဲ့ သေဘာပဲ။ဒါေၾကာင့္ က်ဳပ္တို႔ သခင္ေတြသေဘာကို ေျပာရရင္ ခြဲေရးလည္း မႀကိဳက္, တြဲေရးလည္း မႀကိဳက္ အဂၤလိပ္နယ္ခ်ဲ႕သမား လက္ေအာက္က လုံး၀ လြတ္လပ္ေရးသာႀကိဳက္ပါတယ္။´´
အဘိုး သခင္ကိုယ္ေတာ္မိႈင္း ကလည္း ”ေက်ာင္းသားမ်ားထံသို႔” ဟူေသာ စာတြင္လည္း "ငါးေထာင္စားေခါင္းေဆာင္ ဘာေကာင္ေတြက၊ အင္မတန္ ႀကီးက်ယ္ၾကတယ္။ ဘာနဲ႔တူ သလဲ ဆိုေတာ့ လယ္သမားေတြနဲ႔ အင္မတန္တူတယ္။လယ္႐ွင္ေတြက-လယ္
အာဏာမမက္ေသာ အေတြးရွင္း၊ အျမင္ရွင္းေသာ ျပတ္သားသည့္ သခင္တို႕၏ စိတ္ဓါတ္ကား ေလးစား အားက်ဖြယ္ပင္။ ယခုေခတ္ မွာလည္း အာဏာရွင္ ေတြက ေရြးေကာက္ပဲြ လို႕ အသံေပး၊ အနံ႕ေပး ရံုရွိေသး အာဏာပိုး စြဲကပ္ေနသူမ်ား အျမီးတႏံွ႕ႏံွ႕ ျဖစ္လာၾကသည္။ သခင္စိတ္ၾကိဳက္ ဝိုင္းအူ ေပးၾကရသည္။
အာဏာရွင္တို႕ အတြက္ သူတို႕ တတ္သိေသာ စကားဆန္း၊ မာယာဆန္း ကေလးမ်ားကို သီအိုရီဆန္ဆန္၊ ဗ်ဳဟာဟန္ ဆင္ ခင္းက်င္းကျပၾကသည္။ အခြင့္အေရး ေမွ်ာ္သူမ်ား ကလည္း ပါးစပ္ဆိုင္းတီးေပးၾကသည္။ ေက်ာကဲြ ဝမ္းပိန္ ျပည္သူေတြ ရဲ႕တကယ့္ ေဝဒနာ၊ အသံေတြကို လ်စ္လ်ဳၾကသည္။
ဒီေနရာမွာ အေမရိကန္လူမ်ိဳး ပညာေရးပါရဂူ ဘတ္တလာ ရဲ႕စကား ကိုေဖာ္ျပပါရေစ။ သူက တဲ့။အေလးထား ဆင္ျခင္စရာပါ။"ပညာတတ္ေပမယ့္ ေအာက္တန္းက်တဲ့ လူေတြဟာ တိုင္းျပည္ န့ဲ လူမ်ီဳး ကို အျမဲတမ္း ေႏွာက္ယွက္ အႏၱၱရာယ္ေပးမယ့္ လူတန္းစားမ်ိဳးျဖစ္သြားတတ္တယ္..
၁၉၃၆ ႏိုဝင္ဘာလ တြင္ ၉၁ ႒ာန အုပ္ခ်ဳပ္ေရး အတြက္ ေရြးေကာက္ပြဲ က်င္းပခဲ့သည္။ ဦးသိမ္းေမာင္ တို႕ ၂၁ ဦးအဖဲြ႕သည္အျခားအဖြဲ႕မ်ားႏွင့္ ပူးေပါင္း၍ ဦးသိမ္းေမာင္ အမည္
ျဖင့္ ဝင္ေရာက္ ယွဥ္ျပိဳင္ခဲ့ပါတယ္။ ေရြးေကာက္ပဲြ တြင္အႏိုင္ရခဲ့သည္။ ဦးသိမ္းေမာင္ လည္း ပညာေရးဝန္ၾကီး ျဖစ္ခဲ့ျပီး ၅၀၀၀ စားျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဦးဘေဘ ေခါင္းေဆာင္ေသာ ငါးပြင့္ဆိုင္အဖြဲ႕ ရာထူးအေဝ မတည့္ေသာေၾကာင့္ သတ္မွတ္ခ်ိန္ အတြင္း အစိုးရမဖြဲ႕ႏိုင္၍ အယံုအၾကည္ မရွိ အဆိုတင္သြင္း ခံရကာ ျပဳတ္က် ခဲ့ပါေတာ့ တယ္။
ဦးသိမ္းေမာင္ က “ ဥပေဒျပဳအဖြဲ႕ တြင္ ကၽြန္ေတာ္ ႏွင္႕ ဦးဘေဘ ၏ အေပၚတြင္ အယံုအၾကည္ မရိွဟူေသာ အဆိုေအာင္ျမင္၍ ကၽြန္ေတာ္မ်ား ရာထူးမွ ႏႈတ္ထြတ္ခဲ့ၾကရပါသည္။အင္မတန္မွ ေစတနာ၊ ေမတၱာ ႏွင့္ ႏိုင္ငံအက်ိဳး ကိုေဆာင္ရြတ္မည္ဟု လာေသာ သူကို ရင္ဘတ္မွာ ေျချဖင့္ စံုကန္လိုက္သကဲ့သို႕ ခံစားရပါသည္။ ဆက္လက္၍ ေဆာင္ရြက္ ျပန္လွ်င္လည္း ”ကုသိုလ္တစ္ပဲ၊ ငရဲတပိသာ” ဆိုသလိုျဖစ္မည့္ အေၾကာင္းလကၡဏာမ်ား ေပၚေပါက္လ်က္ရွိပါသည္။ သို႕ျဖစ္ပါ၍ ကၽြန္ေတာ္မ်ား သံေဝဂ ရျပီးလွ်င္ ဥပေဒျပဳအဖြဲ႕ ၏ အျပင္အပ မွပင္ ႏိုင္ငံ အက်ိဳးကို ေဆာင္ရြက္ပါေတာ့မည္” ဟုေျပာဆိုခဲ့သည္။
ေရႊတိဂံု ဘုရားေဂါပကလူၾကီး လည္းျဖစ္၊ သမာဓိ ရိွေသာ ဝတ္လံုေတာ္ရ ဦးသိမ္းေမာင္ၾကီး အေျပာ နဲ႕ အလုပ္ညီခဲ့ပါသလား။ ေျပာျပီး ေနာက္ ေဒါက္တာဘေမာ္ ေခါင္းေဆာင္တဲ့ ညႊန္႕ေပါင္းအစိုးရ ကမ္းလွမ္းလာ သည့္ လစာ၂၀၀၀ က်ပ္စား ရာထူး ခန္႕ထားေရးဝန္ အျဖစ္ေဆာင္ရြက္သည္။ ထိုေနာက္ အစိုးရ ေရွ႕ေနခ်ဳပ္ရာထူးကို ဆက္လက္ယူပါသည္။
ဒါေၾကာင့္လည္း ဦးသိမ္းေမာင္ၾကီး အေျပာကို တို႕ဗမာ အစည္းအရံုး မွ အသက္ ၂၅ အရြယ္ မွ သခင္ ေအာင္ဆန္း ကေရးသား ေဝဖန္ခဲ့သည္။
၁၉၄၀ ေဖေဖၚဝါရီလ ထုတ္ ဒဂုန္မဂၢဇင္း အမွတ္ ၂၃၄ မွာ သခင္ ေအာင္ဆန္း က ”…ႏိုင္ငံေရး သေဘာတရားကို ေဖာ္ျပရာ၌ ဦးဘေဘၾကီး ေျပာသလို ”ညစ္ပတ္တဲ့ အလုပ္လားဆို႕သည့္” ေမးခြန္းကိုေျဖလို၏။ ဦးသိမ္းေမာင္ၾကီး ကေတာ့ ဝန္ခံသြားရွာျပီ။ ညစ္ပတ္တယ္တဲ့။ သူကေတာ့ မလုပ္ခ်င္ဟု ေျဖခဲ့ျပီ။ ေတမိမင္းသား အားက်လို႕ထင္၏။ အခုေတာ့ ဆြဲခ်ေခၚတဲ့ ေရွ႕ေနခ်ဳပ္ၾကီး ျဖစ္ေနတယ္။ အမွန္မွာ ႏိုင္ငံေရး သည္ေလာကီေရးပင္ ျဖစ္သည္။ ႏိုင္ငံေရးမွာ နိဗာန္ေရာက္ေၾကာင္း တရားမဟုတ္။ သို႕ေသာ္လည္း ေလာကီရွိမွလည္းေလာကုတ္ ရွိႏိုင္၏။ ေလာကုတ္ရွိမွ လည္း ေလာကီတည္ ႏိုင္၏။ အူမေတာင့္မွ သီလေစာင့္ႏိုင္၏။…
ဦးသိမ္းေမာင္ၾကီး တို႔လို ပညာတတ္ၾကီးမ်ားသည္ အာဏာႏွင့္ ေငြကို မမက္ဘဲ ျပည္သူ႕ဆႏၵ ကိုအေလးထားခဲ့ပါက မ်ိဳးခ်စ္လူငယ္မ်ား၏ ေဝဖန္ျခင္းခံရမည္ မဟုတ္ေပ။
ႏိုင္ငံေရး ပရိယာယ္ၾကြယ္ဝေသာ၊ ေကာင္းေကာင္း ကစားတတ္ေသာ ဦးသိမ္းေမာင္ၾကီး ၏ ဗ်ဳဟာဆန္း မ်ားမွ ေႏွာင္းလူတို႕ သတိျပဳ ဆင္ျခင္စရာမ်ား လည္းေတြ႕ရသည္။ ၁၉၃၆ ႏိုဝင္ဘာလတြင္ က်င္းပခဲ့ေသာ ၉၁ ႒ာန အုပ္ခ်ဳပ္ေရး ေရြးေကာက္ပြဲ တြင္ အႏိုင္ရေစရန္ ဦးသိမ္းေမာင္ၾကီး သည္ ျမန္မာမင္းမ်ိဳးႏြယ္ ျဖစ္ေသာ မင္းသားၾကီး ထိပ္တင္ဝကို သူပူးေပါင္းပါဝင္ေသာ ငါးပြင့္ဆိုင္အဖဲြ႕ ၏ ဥကၠ႒ အျဖစ္တင္ေျမာက္ခဲ့သည္။
”သခင္မ်ိဳးေဟ့ ဒို႕ဗမာ“ ဟုေၾကြးေၾကာ္ ဆန္႕က်င္ေနေသာ တို႕ဗမာအစည္းအရံုးၾကီး ကို တုန္ျပန္လိုေသာ သေဘာျဖစ္သည္။ ထိုျပင္ ျမန္မာ တမ်ိဴးသားလံုး ေလးစားၾကည္ညိဳ ရေသာ ဆရာေတာ္ဦးဥတၱမ ကို ဦးသိမ္းေမာင္ၾကီး ကိုယ္တိုင္ အိႏိၵယ သို႕သြားေရာက္ျပီး ေလယာဥ္ပ်ံ ျဖင့္ပင့္ေဆာင္ျပီး တရားေဟာေစခဲ့သည္။ သူ၏ လုပ္ရပ္မ်ားေၾကာင့္ ဆရာေတာ္ ဦးဥတၱမ ကို သခင္မ်ားက အထင္လႊဲဲျပီး ဆရာေတာ္ သိကၡာပါ ထိခိုက္ခဲ့ရသည္။ ႏိုင္ငံေရး သင္ခန္းစာ ယူစရာပါ။
တကယ္ေတာ့ ပညာတတ္မ်ားဟာ တရားကို စကားနဲ႕လည္း ကာတတ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေရႊေပၚကၽြန္းဆရာေတာ္ၾကီးက ”တရားကို စကားနဲ႕မကာပါနဲ႕။ တရားက အတည့္သြား၍၊ စကားက လွည့္စား တတ္ပါသည္” ဟုဆံးုမခဲ့ပါတယ္။
ဦးသိမ္းေမာင္ၾကီး သည္ ဂ်ပန္ေခတ္ တြင္ဦးေဆာင္ေသာ ျမန္မာ အစိုးရ အဖဲြ႕တြင္လည္း တရားေရး ဝန္ၾကီးအျဖစ္ ေဆာင္ရြတ္ခဲ့သည္။စစ္ျပီးခ်ိန္ ၁၉၄၅ ၾသဂုတ္လ ၁၉ ရက္ေန႕တြင္ ဖြဲ႕စည္းခဲ့ေသာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေအာင္ဆန္းဦးေဆာင္ေသာ ဖဆပလ ဗဟိုဦးစီးအဖဲြ႕ဝင္ ၃၆ ဦးတြင္လည္း ပါဝင္ခဲ့သည္။ သို႕ေသာ္ ဘုရင္ခံ ဆာေဒၚမန္ စမစ္ ျပန္ေရာက္၍ စကၠဴျဖဴစာတမ္း အုပ္ခ်ဳပ္ေရး စီမံကိန္း စတင္ေသာအခါ ဦးသိမ္းေမာင္ၾကီး သည္ ဖဆပလ ဗဟိုဦးစီးအဖဲြ႕မွ ႏုတ္ထြတ္ျပီး ဘုရင္ခံ ခန္႕အပ္ေသာ ဟုိက္ကုတ္ တရားဝန္ၾကီး ရာထူးကို လက္ခံ ခဲ့သည္။
၁၉၄၈ ျမန္မာႏိုင္ငံ လြတ္လပ္ေရးရေသာအခါ ဦးသိမ္းေမာင္ၾကီး သည္ လႊတ္ေတာ္တရားေရး ဝန္ၾကီးျဖစ္လာခဲ့သည္။ ၁၉၅၇ တြင္ ႏိုင္ငံေတာ္ ဝန္ၾကီးခ်ဳပ္ ရာထူးမွ အျငိမ္းစား ယူပါသည္။ ထိုအခ်ိန္တြင္ ဦးသိမ္းေမာင္ၾကီး ၏ အသက္မွာ ၆၇ ႏွစ္ရွိျပီျဖစ္၏။ တရားေရး ႒ာန မွဆက္လက္ အမႈထမ္းေစလိိုေသာ္လည္း ဦးသိမ္းေမာင္ၾကီး ကိုယ္တိုင္က ”မိုးညွင္းဆရာေတာ္ ဘုရားၾကီး ဆံုးမသကဲ့သို႕ ခါးေတာင္းက်ိဳက္မျဖဳတ္ဘဲ ေခါင္းထဲဝင္မည့္သူ မျဖစ္ပါရေစႏွင့္ဟု” ေမတၱာရပ္ခံ ကာအျငိမ္းစားယူခဲ့ျခင္းျဖစ္ပါ
သို႕ေသာ္ ၁၉၅၈ ခုႏွစ္ အိမ္ေစာင့္အစိုးရ တက္လာ၍ ဦးသိမ္းေမာင္ၾကီး အား ဒုတိယ ဝန္ၾကီးခ်ဳပ္ ၊သာသနာေရး ဝန္ၾကီး ႏွင့္ က်န္းမာေရး ဝန္ၾကီး တာဝန္မ်ားေပးအပ္ေသာ အခါ ျပန္လည္ထမ္းေဆာင္ျပန္သည္။ အာဏာပါဝါ ဆိုသည္မွာ အာဏာပါဝါ ကိုခံစားဖူးေသာသူမ်ား၊ ခံစားလိုေသာသူမ်ား လူတခ်ိဴ႕ အတြက္ ဘဝ ေနာက္ဆံုးအခ်ိန္ထိ တမ္းတတုန္း၊ မက္ေမာေမွ်ာ္မွန္း တုန္းပါလားလို႕ေတြးလွ်က္…………။
ရည္ညႊန္း…….
၁။ တိုက္စိုး၊ဂ်ဳဗလီေဟာ ျမင္ကြင္း
၂။ျမဟန္၊ ကိုလိုနီေခတ္ ျမန္မာ့သမိုင္း အဘိဓါန္
၃။ေမာင္ေဇယ်ာ၊စာေပသမိုင္း၊ပုဂၢဳ
၄။ေရႊဥၾသ၊ တခ်ိန္က ထင္ရွားခဲ့ေသာ ပုဂၢဳိလ္ၾကီးမ်ား
၅။ဦးသိန္းေမာင္ (ႏိုင္ငံျခားေငြ)၊မဟာလူသားေျပာ
၆။အလင္းဆက္၊ တို႕ေခတ္မွ ည့ံၾကေတာ့မွာလား
ေက်ာင္းသားတစ္ဦး
၂၅.ဧျပီလ.၂၀၁၀ေပးပို႔ေပးသူ အလင္းဆက္...
ဆုရရွိမႈႏွင့္ ပတ္သက္၍ နာေရးကူညီမႈအသင္း(ရန္ကုန္)၏ ဥကၠဌ ဦးေက်ာ္သူအား သြားေရာက္ၿပီး ေမးျမန္းခဲ့ရာ ဦးေက်ာ္သူမွ ေအာက္ပါအတိုင္း ျပန္လည္ ေျဖၾကားသြားခဲ့ပါသည္။
Burma : မဂၤလာပါ ဦးေက်ာ္သူ ။ အခု Citizen of Burma အဖြဲ႔အစည္းက ခ်ီးျမွင့္တဲ့ ျပည္သူ႔ဂုဏ္ရည္ဆုကို ရရွိသြားတယ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ သတင္းၾကားသိရပါတယ္။ အဲဒီ သတင္းက မွန္ပါသလား ခင္ဗ်ာ။
ေက်ာ္ : သတင္းမွန္ မမွန္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္လည္း မသိေသးဘူး။ ခုနကေတာ့ မူဆယ္ နာေရးကူညီမႈအသင္း ကေနၿပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ကို ဖုန္းဆက္အေၾကာင္းၾကားတယ္။ အင္တာနက္မွာ ပါေနၿပီလို႔ ေျပာတယ္။ ကိုေက်ာ္သူ ၀မ္းသာပါတယ္ဆိုၿပီးေတာ့ အေၾကာင္းၾကားတယ္။ အိမ္ေရာက္ေတာ့ အိမ္မွာျပန္ၾကည့္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ အီးေမးလ္ထဲမွာ ဘယ္သူဆီကမွ ဘာမွ မေရာက္ေသးပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ Citizen of Burma ဆိုဒ္ကို ကၽြန္ေတာ္ ဖြင့္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ အဲဒီမွာ “ ေက်ာ္သူဆုရတယ္ ” ဆိုၿပီးေတာ့ စာတစ္ေၾကာင္းပဲ ေတြ႔တယ္။
Burma : ဆုရတယ္လို႔ အဲဒီ စာေၾကာင္းေလး ေတြ႔လိုက္ရတဲ့အခါမွာ ဦးေက်ာ္သူအေနနဲ႔ ဘယ္လိုခံစားရပါသလဲ။
ေက်ာ္ : ဘယ္လိုခံစားရသလဲဆိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ ပိုၿပီးေတာ့ တာ၀န္ရွိသြားၿပီ။ ပိုၿပီးေတာ့ ဒီထက္မက အမ်ားႀကီး ျပည္သူေတြကို ေပးဆပ္ဖို႔ တာ၀န္ေတြ ပိုလာၿပီလို႔ ကၽြန္ေတာ္ သတ္မွတ္ပါတယ္။
Burma : အရင္တုန္းကလည္း ျပည္သူ႔ဘက္သား အႏုပညာသမားဆိုၿပီးေတာ့ ဆုကို ဦးေက်ာ္သူ ရခဲ့ေသးတယ္ေနာ္။ အဲဒီိဆုကို ဘယ္ခုႏွစ္က၊ ဘယ္ဌာနကေန ေပးတယ္ဆိုတာကို မွတ္မိပါေသးလား။
ေက်ာ္ : ျပည္သူ႔ဘက္သား အႏုပညာသမားက ၂၀၀၉ ခုႏွစ္က ေပးတာပါ။ အဂၤလန္ေရာက္ ျမန္မာျပည္သူေတြ ျပည္သားေတြ ဖြဲ႔စည္းထားတဲ့ အဖြဲ႔ကေနၿပီးေတာ့ ခ်ီးျမွင့္တာပါ။ အဲဒါ သူတို႔ သႀကၤန္ပြဲလုပ္ရင္းနဲ႔ အဲမွာ ျပည္သူ႔ဘက္သား အႏုပညာသမားဆိုၿပီးေတာ့ ဆုေရြးခ်ယ္မယ္ဆိုၿပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ကို ခ်ီးျမွင့္လိုက္တာပါ။
Burma : အရင္တုန္းက ဦးေက်ာ္သူက ႐ုပ္႐ွင္သ႐ုပ္ေဆာင္ အႏုပညာသမားတစ္ေယာက္ ျဖစ္ခဲ့တယ္။ အဲဒီ ႐ုပ္႐ွင္သ႐ုပ္ေဆာင္ အႏုပညာသမား ျဖစ္ခဲ့တဲ့အခ်ိန္မွာ အကယ္ဒမီဆုေတြလည္း ရရွိခဲ့တယ္။ ဒါ႐ိုက္တာဆုေတြလည္း ရရွိခဲ့တယ္။ အဲဒီ အကယ္ဒမီဆုေတြရလို႔ ေပ်ာ္ရႊင္မႈနဲ႔ အခု လူမႈေရးလုပ္ငန္းေတြ လုပ္ကိုင္လို႔ ရရွိတဲ့ ျပည္သူ႔ဂုဏ္ရည္ဆုကို ရတဲ့အခါမွာ ဘယ္လို ကြာျခားသလဲ။ ခံစားခ်က္ေပၚမွာေပါ့။
Burma : အခု Citizen of Burma ကေပးတဲ့ ျပည္သူ႔ဂုဏ္ရည္ဆုကို ရရွိတဲ့အခါမွာ ဦးေက်ာ္သူအေနနဲ႔ ဒီလူမႈေရး လုပ္ငန္းဆိုတဲ့ နာေရးကူညီမႈအသင္း(ရန္ကုန္)ရဲ႕ လုပ္ေဆာင္ခ်က္ေတြ ေအာင္ျမင္တယ္လို႔ ထင္ပါသလား။
ေက်ာ္ : ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ လုပ္ေဆာင္ခ်က္ေပၚမွာ ကၽြန္ေတာ္တစ္ဦးတည္း လုပ္တာလည္း မဟုတ္ဘူး။ ကၽြန္ေတာ္အေနာက္မွာ ရွိတဲ့ အသင္းသူ အသင္းသားေတြ၊ အလုပ္အမႈေဆာင္ေတြအားလံုး တက္တက္ၾကြၾကြ လုပ္ၾကတယ္။ အလွဴရွင္ေတြကလည္း တကယ့္ကို ႏွစ္ႏွစ္ကာကာနဲ႔ လွဴဒါန္းၾကတယ္။ လွဴဒါန္းၾကတဲ့ အတြက္လည္း ကၽြန္ေတာ္တို႔ လုပ္ငန္းဟာ ေအာင္ျမင္လာတယ္။ ေအာင္ျမင္တဲ့ အတိုင္းအတာမွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ကလည္း ထိထိမိမိနဲ႔ နာေရးရွင္ေတြ ဥပမာ - သုခကုသိုလ္ျဖစ္ေဆးခန္းဆိုရင္ ေရာဂါေ၀ဒနာရွိတဲ့ ေ၀ဒနာရွင္ေတြ ေနာက္အခုဆိုရင္ သုခအလင္းစာၾကည့္တိုက္ စာၾကည့္ခန္းေတြ ဖြင့္ထားတယ္။ ေနာက္ ကေလးစာသင္တန္း အဂၤလိပ္စာသင္တန္းေတြက အင္မတန္ကို အားတတ္စရာေကာင္းပါတယ္။ ကေလးေတြအတြက္ အဂၤလိပ္စာ သင္တန္းဆိုတာကလည္း ကၽြန္ေတာ္က ၁၉၅၉ ခုႏွစ္မွာ ေမြးလာတယ္။ ၁၉၆၂ ခုႏွစ္ ဦးေန၀င္း အစိုးရလက္ထက္မွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔က ႀကီးျပင္းလာတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ အဂၤလိပ္စာကို အေတာ္ေလး အားနည္းတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ မိဘ အေဖ၊ အေမတို႔က အဂၤလိပ္စာ ဆရာ ဆရာမႀကီးေတြ ျဖစ္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္ ညီဆိုလည္း အခု အေမရိကားေရာက္ေနတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ အမဆိုလည္း ဆရာ၀န္မႀကီးပါ။ ေနာက္မ်ိဳးဆက္သစ္ကေလးေတြ အဂၤလိပ္စာ တတ္ေစခ်င္တဲ့ ဆႏၵနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ ဒီအဂၤလိပ္စာ အေျခခံေႏြရာသီ သင္တန္းေလးကို ကၽြန္ေတာ္ အမ်ိဳးသမီး ေရႊဇီးကြက္ကေနၿပီးေတာ့ ဖြင့္လွစ္ေပးခဲ့တာကို ကၽြန္ေတာ္က တဖက္တလမ္းကေန အားေပးမႈေတြ ကၽြန္ေတာ္ လုပ္ေပးႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။
Burma : ဦးေက်ာ္သူအေနနဲ႔ ဒီ နာေရးကူညီမႈလုပ္ငန္းရယ္၊ သုခကုသိုလ္ျဖစ္ေဆးခန္းရယ္၊ သုခအလင္း စာၾကည့္တိုက္တို႔အျပင္ ေနာက္ထပ္ ဘယ္လိုလူမႈေရး ၀န္ေဆာင္မႈလုပ္ငန္းေတြ ထပ္ၿပီးေတာ့ လုပ္ေဆာင္သြားမလဲ ဆိုတာေလး သိပါရေစ။
ေက်ာ္ : လူမႈေရး ၀န္ေဆာင္မႈဆိုတာ ျမန္မာျပည္မွာ လိုအပ္တာေတာ့ အမ်ားႀကီးပါပဲ။ ဒါ အတိုင္းအတာ တစ္ခုအရ ခြင့္ျပဳခ်က္ရွိမွ ကၽြန္ေတာ္တို႔လည္း လုပ္ေဆာင္ႏိုင္တယ္။ အခု နာေရးကိစၥတို႔၊ ေဆးခန္းကိစၥတို႔၊ ကေလးေတြ ပညာသင္တဲ့ သင္တန္းကိစၥေတြဆိုလည္း သက္ဆိုင္ရာကေနၿပီးေတာ့ အၿမဲတမ္း လာၿပီးေတာ့ စစ္ေဆးတာေတြ ဘာေတြရွိတယ္။ ဒါေတြက ကၽြန္ေတာ္တို႔က ထိထိမိမိ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ပံပိုးမႈ မရႏိုင္ဘူး။ မရႏိုင္တဲ့ အတိုင္းအတာမွာ ရတဲ့ အခြင့္အေရးတိုင္း ထိထိမိမိ အက်ိဳးရွိေအာင္ ဆံုးျဖတ္ၿပီးေတာ့ လုပ္ေဆာင္ေပး အံုးမွာပဲ။ ေနာက္ထပ္ ဖြင့္လွစ္မယ့္ သင္တန္းေတြ ဆိုတာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္လည္း ေလာေလာဆယ္ မေျပာႏိုင္ေသးဘူး။
Burma : အခု ဦးေက်ာ္သူ လက္ရွိလုပ္ေဆာင္ေနတဲ့ လူမႈေရးလုပ္ငန္းေတြကို ႐ုပ္႐ွင္မင္းသား ဘ၀မွာေရာ၊ အခုလက္ရွိ ႐ုပ္႐ွင္႐ိုက္ နားထားတဲ့ ဘ၀မွာေရာ လုပ္ေဆာင္လာႏိုင္တာက အခ်ိန္ပိုေပးႏိုင္တဲ့ အတြက္လား။ အစကတည္းက လူမႈေရးလုပ္ငန္းကို လုပ္ေဆာင္ဖို႔ ရည္ရြယ္ခ်က္ ရွိခဲ့လို႔ အားသြန္ခြန္စိုက္ လုပ္ေဆာင္ေပးႏိုင္တာ လား ဆိုတာေလး ေျပာျပေပးပါအံုး။
ေက်ာ္ : ကၽြန္ေတာ္ ၂၀၀၁ ခုႏွစ္ကတည္းက ကၽြန္ေတာ္ ႐ုပ္႐ွင္သ႐ုပ္ေဆာင္၊ ဒါ႐ိုက္တာတစ္ေယာက္ေပါ့ေလ။ အဲဒီ အခ်ိန္ကတည္းက ဒီ နာေရးကူညီမႈအသင္းဆိုတာကို စတင္ခဲ့တယ္။ အဲေတာ့ ဒီ အႏုပညာကို ႐ွင္း႐ွင္းေျပာရရင္ ကၽြန္ေတာ္အခုဆိုရင္ ဒီ အႏုပညာကို ခုတံုးလုပ္ၿပီးေတာ့ အႏုပညာနဲ႔ ေအာင္ျမင္ခဲ့တဲ့ “ေက်ာ္သူ” ဆိုတာႀကီးကို ကၽြန္ေတာ္ ျပန္အသံုးခ်ၿပီး ျပည္သူေတြအတြက္ ကၽြန္ေတာ္ ေပးဆပ္ေနခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီလို ေပးဆပ္ေနတယ္ ဆိုတာကလည္း ကၽြန္ေတာ္ကို ဆရာေတာ္ႀကီးေတြက “ ေက်ာ္သူ မင္း .. ဒီဟာကို လုပ္ရမယ္။ ငါတို႔ ဘုန္းႀကီးေတြလည္း စာေအာင္ဘြဲ႔ေတြ ရတယ္။ ဒီ ဘြဲ႔ေတြ ရၿပီဆိုရင္ သာသနာျပဳတာ ပိုၿပီး ထိေရာက္တဲ့အတြက္ ေမာင္ေက်ာ္သူ မင္းကလည္း ဒီဟာကို လုပ္ပါ ” ဆိုၿပီး ဆရာေတာ္ႀကီးေတြကလည္း ကၽြန္ေတာ္ကုိ အားေပးပါတယ္။ ဘဘ ဦးသုခကလည္း ကၽြန္ေတာ္ကို အၿမဲတမ္း တိုက္တြန္းတယ္။ “ မင္း .. ျပင္သစ္၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ကို သိလား။ မသိပါဘူး။ အီတလီ သမၼတကို သိလား။ မသိပါဘူး။ ခ်ာလီခ်ာပလင္ကို သိလား။ သိပါတယ္။ ေအး .. ဒါပဲ။ အႏုပညာသမားဆိုတာ ဘယ္လုပ္ငန္းပဲလုပ္လုပ္ ေအာင္ျမင္တယ္။ ဒါေပမယ့္ လုပ္တဲ့လုပ္ငန္းက လူသားအက်ဳိးျပဳ လုပ္ငန္းျဖစ္ဖို႔က အေရးႀကီးတယ္ ” ဆိုတဲ့ ဘဘရဲ႕ ဆံုးမ ၾသ၀ါဒကို ကၽြန္ေတာ္ အခုထက္ထိ လက္ဆုပ္လက္ကိုင္ျပဳၿပီးေတာ့ လုပ္ေဆာင္ေနခဲ့ပါတယ္။
Burma : ဦးေက်ာ္သူက ၂၀၀၇ ခုႏွစ္၊ စက္တင္ဘာလ ေနာက္ပိုင္းမွာ ႐ုပ္႐ွင္႐ိုက္တာ အပိတ္ခံထားရတယ္။ တကယ္လို႔မ်ား လက္ရွိအေျခအေနမွာ ႏိုင္ငံရဲ႕ ေပၚလစီအေျပာင္းအလဲေၾကာင့္ ဦးေက်ာ္သူ ႐ုပ္႐ွင္႐ိုက္ခြင့္ ျပန္ရခဲ့လို႔ရွိရင္ ႐ုပ္႐ွင္ ျပန္႐ိုက္အံုးမွာလား။ ဒါမွမဟုတ္ လူမႈေရးလုပ္ငန္းေတြကိုပဲ ဆက္လက္လုပ္ေဆာင္ သြားမွာလား ဆိုတာေလး သိပါရေစ။
ေက်ာ္ : အခုခ်ိန္မွာ ကၽြန္ေတာ္ကို ႐ိုက္ခြင့္ေပးတယ္ ဆိုရင္လည္း မ႐ိုက္ေတာ့ဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ မ႐ိုက္ဘူးဆိုတာ အခုေလာေလာဆယ္ ျမန္မာျပည္မွာ ျဖစ္ေနတဲ့ ႐ိုက္ကူးေနတဲ့ ႐ုပ္႐ွင္ကားေတြ၊ ဇာတ္လမ္းေတြ ပရိတ္သတ္ကို ခ်ျပေနတဲ့ ဇာတ္လမ္းေတြက ပရိတ္သတ္အတြက္ ဘာ အက်ိဳးျပဳတာမွ မရွိဘူး။ ပရိတ္သတ္အတြက္ အက်ိဳးရွိမယ့္ ဥပမာ - အတၳဳပတၱိဇာတ္လမ္းမ်ိဳး၊ သမိုင္းေၾကာင္းအမွန္ ဇာတ္လမ္းမ်ိဳးေတြေတာ့ အခ်ိန္ေပးၿပီး ႐ိုက္ေပးႏိုင္ရင္ ကၽြန္ေတာ္ ႐ိုက္ခ်င္ပါတယ္။ ၂၀၀၇ ခုႏွစ္က စၿပီးေတာ့ အခုခ်ိန္ထိဆိုရင္ (၃) ႏွစ္ရွိၿပီေပါ့။ အဲလို ပိတ္လိုက္တဲ့အတြက္လည္း ကၽြန္ေတာ္ကို ပိတ္လိုက္တဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြကိုလည္း ေက်းဇူးအမ်ားႀကီးတင္ပါတယ္။ (ဦးေက်ာ္သူမွ ႏႈတ္ခမ္းတြန္႔႐ံု တစ္ခ်က္ၿပံဳးၿပီး) ဘာျဖစ္လို႔လည္းဆိုေတာ့ သူတို႔ ကၽြန္ေတာ္ကို ဒီလို ပိတ္ပင္လိုက္တဲ့အတြက္ လူမႈေရး လုပ္ငန္းေတြ ပိုၿပီးေတာ့ ေဇာက္ခ်ၿပီး လုပ္ႏိုင္ခဲ့တယ္။ အဲဒီအတြက္ ေက်းဇူးအမ်ားႀကီး တင္ပါတယ္။
Burma : ဦးေက်ာ္သူရဲ႕ နာမည္နဲ႔ Facebook မွာ kyaw thu`s fans ဆိုၿပီးေတာ့ ဆိုဒ္တစ္ခုဖြင့္ထားတာကို ေတြ႔ရပါတယ္။ အဲဒီ ဆိုဒ္ဟာ ဦးေက်ာ္သူတို႔ ျပဳလုပ္ခဲ့သမွ်၊ လူေတြကို ကူညီေပးခဲ့တဲ့ လူမႈေရးလုပ္ငန္း ေဆာင္ရြက္ခ်က္ အားလံုးကို ျပည္သူအားလံုး သိရွိေအာင္၊ ကမာၻနဲ႔ အ၀န္းကို ေရာက္ရွိေနတဲ့ ျမန္မာျပည္သူ ျပည္သားေတြကိုေရာ၊ ကမာၻလူသားေတြကိုေရာ တင္ျပေပးထားတဲ့ အဲဒီ Fans ဆိုဒ္ကိုလည္း အပိတ္ခံ ထားရတယ္လို႔ ၾကားပါတယ္။ အဲဒါေရာ ဟုတ္ပါသလား။
ေက်ာ္ : ဟုတ္ပါတယ္။ ပိတ္ထားပါတယ္။ ပိတ္ထားတာကလည္း ဘယ္လိုရည္ရြယ္ခ်က္န႔ဲ ပိတ္လည္းေတာ့ မသိဘူး။ ဒါ ကၽြန္ေတာ္ Facebook ေပၚမွာ တင္တဲ့ကိစၥေတြက နာေရးအခမဲ့ ကူညီေပးျခင္း၊ အခမဲ့ ေဆးကုသ ေပးျခင္း၊ အခမဲ့ ပညာသင္ၾကားေပးျခင္း ဒီကိစၥရပ္ေတြပဲ ကၽြန္ေတာ္ တင္ထားတာပါ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ လုပ္ငန္း သေဘာအရ လုပ္ငန္းမွာ ေတြ႔ထိတဲ့ အတိုင္းအတာ ကိစၥေတြကို ကၽြန္ေတာ္တင္တာပါ။ ႏိုင္ငံေရး လႈံ႔ေဆာ္မႈ ေတြလည္း မဟုတ္ဘူး။ ဒါေပမယ့္ ဒီလို အလကား အခမဲ့ လုပ္ေပးေနရတဲ့ ကိစၥကို အဲလို ပိတ္ဆို႔မႈ ဟန္႔တားမႈေတြ လုပ္တာေတာ့ ေတာ္ေတာ္ကို က်က္သေရ တံုးတဲ့ကိစၥပါ။ ဒါကလည္း ကိုယ္ျပဳတဲ့ကံ ပဲ့တင္သံ ကိုယ့္ထံျပန္လာမွာပါ။
Burma : ဦးေက်ာ္သူ အခု ျပည္သူ႔ဂုဏ္ရည္ဆုကို ရသြားပါၿပီ။ Citizen of Burma ဆိုတဲ့ အဖြဲ႔အစည္း ျဖစ္ေျမာက္လာေအာင္ ၀ိုင္းၿပီးေတာ့ ထူေထာင္ေပးၾကတဲ့၊ လႈ႔ံေဆာ္ေပးၾကတဲ့ ႏိုင္ငံရပ္ျခားကို ေရာက္ေနၾကတဲ့ ျမန္မာျပည္သူ ျပည္သားေတြနဲ႔ ဦးေက်ာ္သူကို အားေပးေနၾကတဲ့ ျမန္မာျပည္သူ ျပည္သားေတြေရာ၊ အလွဴရွင္ေတြ ေရာ၊ ဦးေက်ာ္သူရဲ႕ နာေရးကူညီမႈအသင္းမွာ ေစတနာ့၀န္ထမ္း ကူညီလုပ္အားေပးေနၾကတဲ့ အသင္းသူ အသင္းသားေတြေရာ သက္ဆိုင္သူ အားလံုးကို ဦးေက်ာ္သူအေနနဲ႔ ဘယ္လိုစကားမ်ိဳးနဲ႔ ေက်းဇူးတုံ႔ျပန္ ခ်င္ပါသလဲ။
ေက်ာ္ : ဒါက ကၽြန္ေတာ္ ေလးေလးနက္နက္ ေျပာရမယ့္ ကိစၥပါ။ ေက်းဇူးတင္ရမယ့္ လူေတြကေတာ့ အမ်ားႀကီးပဲ။ အခုလို ျပည္ပကေနၿပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျမန္မာျပည္တြင္းမွာ ဒီလို ျပည္သူလူထုအတြက္ လုပ္ေဆာင္ေနတဲ့ လူမႈေရးလုပ္ငန္း လုပ္ေဆာင္ေနတဲ့ လူေတြကို အခုလို ဆုခ်ီးျမွင့္ျခင္း ျပဳလုပ္ေပးေနတာလဲ။ အင္မတန္ကို တန္ဖိုးထားရတဲ့ ကိစၥပါ။ ျမန္မာလူမ်ိဳးအတြက္ ျမန္မာပီသတဲ့ အလုပ္တစ္ခုလို႔ ကၽြန္ေတာ္ ထင္တယ္။ ဒါ ကိုယ့္လူမ်ိဳးအတြက္ အခုလို အဖက္ဖက္ကေနၿပီးေတာ့ ကိုယ္က်ိဳးစြန္႔ၿပီး လုပ္ကိုင္ေဆာင္ရြက္ ေပးေနတဲ့ လူမႈေရးသမားေတြလည္း အမ်ားႀကီးရွိပါေသးတယ္။ အေျခအေန အမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ ျပည္ပေရာက္ ျမန္မာလူမ်ိဳးမ်ားက ျပည္တြင္းမွာ ရွိေနတဲ့ ျမန္မာလူမ်ိဳးမ်ားကို ျမန္မာ ပီသစြာျဖင့္ မ်ိဳးခ်စ္စိတ္ဓါတ္ ထက္သန္စြာ ေလးေလးနက္နက္ အသိအမွတ္ျပဳျခင္းကို မ်ားစြာေက်းဇူးတင္ ေလးစားဦးညႊတ္လိုက္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ ဆုိလည္း ကၽြန္ေတာ္ရဲ႕ သားနဲ႔ သမီးကို ဒီ ၂၀၀၇ ခုႏွစ္က စၿပီးေတာ့ ေတြ႔ခြင့္မရေတာ့ဘူး။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ပက္စပို႔စ္ေတြလည္း အပိတ္ခံထားရတယ္။ သားေရာ သမီးေရာ ဒီကို ျပန္မလာရဲၾကဘူး။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ကလည္း မလာခိုင္းေတာ့ဘူး။ အဲေတာ့ မိသားစုကလည္း တစ္ကြဲတစ္ျပား ကိုယ့္ အႏုပညာလုပ္ငန္းကလည္း လုပ္ခြင့္မရ၊ အဲဒီေတာ့ ေန႔စဥ္နဲ႔ အမွ် မိုးလင္းတာနဲ႔ ကိုယ့္ ပိုက္ဆံနဲ႔ ကိုယ္ ဓါတ္ဆီထည့္ ၿပီးေတာ့ အသင္းကိုလာ။ အသင္းမွာ နာေရးကိစၥေတြ ကူညီၿပီးလုပ္ေပး။ ကိုယ့္ ထမင္းကို ကိုယ့္ပိုက္ဆံနဲ႔ ေပး၀ယ္စား။ အဲလို လုပ္ေနရပါတယ္။ အဖက္ဖက္က အခက္အခဲေတြ ၾကားကေနၿပီးေတာ့ လုပ္ေဆာင္ေနၾကတဲ့အထဲမွာ အခုလို ျပည္သူ႔ဂုဏ္ရည္ဆု ဆိုတဲ့ ဆုႀကီးကို ဖန္တီးေပးခဲ့တဲ့ အသင္းအဖြဲ႔ေတြ၊ လူပုဂၢိဳလ္ေတြ၊ ရဟန္းသံဃာေတြ အားလံုး၊ ဆႏၵမဲေပးၾကတဲ့ ပုဂၢိဳလ္အသီးသီး၊ ကၽြန္ေတာ္တို႔ မ်ိဳး႐ိုးထဲမွာလဲ သုဘရာဇာဆိုတဲ့ မ်ိဳး႐ိုးလည္း မပါ ပါဘူး။ ဒီကမာၻေျမျပင္ေပၚကို ကၽြန္ေတာ္ကို ေရာက္ေအာင္ ပို႔ေဆာင္ေပးခဲ့တဲ့ ကၽြန္ေတာ္ရဲ႕ ဖခင္ ဦးစိန္တင္ႏွင့္ ကၽြန္ေတာ္ရဲ႕ မိခင္ ေဒၚျမသန္း ျမင္အပ္ မျမင္အပ္ ပုဂၢိဳလ္အသီးသီး ကၽြန္ေတာ္ရဲ႕ ဘ၀မွာ အခုလို (၃) ႏွစ္ (၃) မိုး ၀င္ေငြမရွိပဲ လူမႈေရး လုပ္ငန္းကို သစၥာရွိရွိ သီလလံုၿခံဳစြာ ထမ္းရြက္ေပးမႈကို တဖက္တလမ္းမွ အားေပးကူညီ ခဲ့တဲ့ ကၽြန္ေတာ္ရဲ႕ မေဟသီ ေရႊဇီးကြက္နဲ႔ ဘာသာေရးနယ္ပယ္မွ တစ္ဆင့္ လူမႈေရးလမ္းေၾကာင္းေပၚသို႔ ေရာက္ရွိေအာင္ လမ္းေၾကာင္းေပးခဲ့ေသာ ကၽြန္ေတာ္ရဲ႕ သား ျပည္သိမ္းေက်ာ္ (U.S.A)၊ သမီး ျမင့္မိုရ္ဦး (Austrilia) တို႔ကိုလည္း ရင္ထဲမွာ ႏွစ္ႏွစ္ကာကာ အထူးေက်းဇူးတင္ ဦးညႊတ္မိပါတယ္။ (၃) ႏွစ္ (၃) မိုး ၀င္ေငြ မရွိပဲနဲ႔ ဘယ္လို ရပ္တည္ႏိုင္သလဲလို႔ ေမးရင္ (၂၅) ႏွစ္ အႏွစ္ (၃၀) ႀကိဳးစားခဲ့ရတဲ့ အႏုပညာေလာကမွ ျပည္သူေပးခဲ့တဲ့ သ႐ုပ္ေဆာင္ေၾကးမ်ားကို စနစ္တက် သိမ္းဆည္း တိုးပြားေအာင္ လုပ္ေပးခဲ့တဲ့ ကၽြန္ေတာ္ ဇနီး ေရႊဇီးကြက္ကိုပဲ ထပ္မံၿပီး ေက်းဇူးတင္ရမွာပါ။ ေမာင္တစ္ထမ္း မယ္တစ္ရြက္နဲ႔ လုပ္ကိုင္ရင္း ကၽြန္ေတာ္ မေသမီ အခ်ိန္ထိ ဒါမွမဟုတ္ လူသားေတြ ဘယ္ေတာ့မွ မေသႏိုင္ေတာ့မယ့္ အခ်ိန္ထိ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ဒီ နာေရးကူညီမႈ လုပ္ငန္းကို ဆက္လက္လုပ္သြားမွာပါ။ ဘာေၾကာင့္လည္း ဆိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ (၃၁) ဘံုမွာ ဘယ္ဘံုမွာမွ မရႏိုင္တဲ့ ကုသိုလ္ေကာင္းမႈႀကီး ျဖစ္ေနလို႔ပါပဲ။ ဟု နာေရးကူညီမႈအသင္း(ရန္ကုန္)၏ ဥကၠဌ ဦးေက်ာ္သူမွ ၄င္း၏ ရင္တြင္းမွ စကားသံမ်ားကို လိႈက္လိႈက္လွဲလွဲ ေျပာၾကားသြားခဲ့ပါသည္။
ျပည္သူ႔အတြက္ သတင္းအမွန္ တင္ျပေပးမည္ ဆိုတဲ့ေဆာင္ပုဒ္နဲ႔ သတင္းေတြေရးေနတဲ့...ရဲရဲေတာက္ ဘားမားပါပါရာဇီ ျဖစ္ပါတယ္။
