ၿငိမ္းခ်မ္းမႈတဲ့လား … ၿငိမ္းခ်မ္းမႈအတြက္လား …
အဘမႈိင္းတဲ့လား …
ဦးသန္႔တဲ့လား။ လားေပါင္းမ်ားစြာထဲ … နားစည္ထဲမွာ ေ၀ွ႔၀ဲ။ ဘာဆိုဘာမွ မသိခဲ့ … ဘာဘာဘာမွ မသိဘူးတဲ့လား။ သားတို႔သိတာ … ကေလးဘ၀ထဲ … စစ္တိုက္တမ္းကစားဖို႔ဘဲ။ တိုက္မယ္ … ခိုက္မယ္ … ပစ္မယ္ … ခတ္မယ္ … ထိုးမယ္ … ႀကိတ္မယ္ … ဆက္သြယ္ေရးစက္နဲ႔ စကားေျပာမယ္ … လက္ပစ္ဗုံးနဲ႔ ပစ္မယ့္ ကစားပြဲေတြ၊ ကစားနည္းေတြ။ အမည္နာမကား … စစ္တိုက္တမ္းကစားနည္းတဲ့။
မင္းကဗိုလ္ႀကီးဆို … ငါကဗိုလ္မွဴး။
မင္းကဗိုလ္မွဴးဆို … ငါကဗိုလ္ခ်ဳပ္။
ေနရာလုတာကစ … က်ားဗိုလ္ဆြဲၾက။
ကစားၾကတာမ်ား … Hero ေတာ့ျဖစ္ခ်င္ၾကပါရဲ႕။
ဒါ . . . ဗိုလ္ခ်ဳပ္တို႔ရဲ႕ အာဇာနည္ေတြအေၾကာင္း။
ဗိုလ္ခ်ဳပ္တို႔ရဲ႕ တိုင္းျပည္ ခ်စ္တဲ့အေၾကာင္း။
ဗိုလ္ခ်ဳပ္တို႔ရဲ႕ ျပည္သူကိုကာကြယ္မႈအေၾကာင္း။
ဗို္လ္ခ်ဳပ္တို႔က ျပည္သူကိုခ်စ္တဲ့အေၾကာင္း။
ျပည္သူတို႔က ဗိုလ္ခ်ဳပ္တို႔ကို ခ်စ္တဲ့အေၾကာင္း။
အေၾကာင္း … အေၾကာင္းေပါင္းစံုကိုအေဟာင္းကအသစ္ျဖစ္ေအာင္ စစ္ရာဇ၀င္ သမိုင္းစစ္က ိုအမွန္တကယ္အားက်၊ ႏွလံုးသားထ ဲထၾကြလာေအာင္ ေျပာျပၾကတဲ့ မိဘ၊ ဘိုးဘြားမ်ားႏွင့္ ခင္ပြန္းႀကီးဆယ္ပါး။
ဒါ . . . ကေလးပံုျပင္မဟုတ္ … ဒ႑ာရီမဟုတ္ … လုပ္ႀကံမဟုတ္တဲ့ အဟုတ္အမွန္ျဖစ္ခဲ့တဲ့ စစ္စစ္ စစ္စစ္မွန္တဲ့ စစ္သမိုင္းအစစ္။
စစ္ရာဇ၀င္စစ္စစ္ သမိုင္းစစ္စစ္ကိုတစ္ျဖစ္ျဖစ္မည္ေအာင္ အားက်လို႔မ၀ေသး … စစ္တိုက္ တမ္းကစားလို႔ မၿပီးေသး … အဖိုးနဲ႔ အဖအင္းစိန္ဆိုတဲ့ ဘ၀တကၠသို္လ္ နံရံၾကားေရာက္လို႔ သြားသေလး။ မိဘ၊ ဘိုးဘြားတို႔ရဲ႕ ေခၽြးနည္းစာစစ္စစ္နဲ႔ လုပ္ကိုင္ခဲ့တဲ့ ႏိုင္လြန္စက္ … အလုပ္ရွင္ အလုပ္ သမားတေျပးညီရွိရမယ္လို႔၊ အျမတ္ႀကီးစားအရင္းရွင္တဲ့ … စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးကညႊန္ၾကား၊ ပစၥည္းကိုသိမ္းသြား … လူကိုလည္းထိန္းထား။
ေၾသာ္ . . . ကေလးအေတြးနဲ႔ေတြးၾကည့္ …
“အစိမ္းေရာင္ လူသားေတြဆိုတာ ဒါမ်ိဳးႀကီးလည္း လုပ္သလား” တဲ့။ ဒီလိုနဲ႔ … လြတ္လပ္ေရးရလို႔ မ၀ေသး၊ မလြတ္လပ္တဲ့ ဘ၀ထဲ မဆလလူသား ျဖစ္လို႔လာ။
မလြတ္လပ္တဲ့ ဘ၀ထဲ အထက္တန္းေက်ာင္းနဲ႔ တကၠသိုလ္ေတြမွာ … ဆီဒင္ကားေတြ မ်က္စိရႈပ္လာ။ အခြင့္ထူးခံသားသမီးေတြ မ်က္စိေနာက္လာ။ ေက်ာင္းစိမ္းစာအုပ္ေတြ မဲေဖာက္ လို႔လာ။ ဒါဟာ … တေျပးညီတဲ့လားဗ်ာ။ ေအးဗ်ာ . . . ေအးရာေအးေၾကာင္း၊ လူငယ္အေတြး … အေျဖရွာၾကည့္။
ေကာင္းပါေလစြ … ေကာင္းေလစြ။ ယမကာနဲ႔ မူးယစ္ဘ၀။
အမွန္တရားေတြေပ်ာက္ … သီလေတြေဖာက္ … ဓါတ္ရွင္ထဲေရာက္။
ဟိုလူႀကီးနဲ႔ဖိုက္ … ဟိုသူငယ္မနဲ႔ဆိုက္။
ဟိုဘဲႀကီးနဲ႔တိုက္ … ဟိုမဒီႀကီးနဲ႔ခိုက္။
မေကာင္းတာကိုေကာင္းသလားလို႔၊ မသင့္တာကိုသင့္သလားလို႔၊
မွားတာကိုမွန္သလားလို႔ စမ္းသပ္ခ်င္တဲ့ လူငယ္တစ္ေယာက္။
လူစိတ္မေပ်ာက္ခင္ … အသိေရာက္။
အသိတရားရလို႔ … လူလုပ္မယ္ႀကံကာရွိေသး … “ ဒို႔အေရး ” တဲ့။
ဘာပါလိမ့္လို႔ … နားစြင့္က်၊ ထၾကည့္ၾက၊ စူးစိုက္ၾက၊ အာရံုစိုက္ၾက။ ဟ! . . . ငါတို႔ အေရးဘဲ၊ ျပည္သူ႔အေရး၊ ဒို႔အေရးဘဲ။ ညီလိုက္တဲ့ျပည္သူ၊ ညီလိုက္တဲ့ အႏုပညာရွင္ေတြ၊ ညီလိုက္တဲ့ ၀န္ထမ္းေတြ။ ဟုတ္ၿပီေဟ့ ဆိုၿပီး … ငါလည္းညီေအာင္လိုက္ညိွ … ဒဂံု (၁) နဲ႔ ေဆးရံုႀကီးမွာ အမ်ားနည္းတူ ေပါက္ေပါက္လိုက္ေဖာက္။ အဲဒီေနာက္ေတာ့ … ေထာက္ (၆) ကိုေရာက္။ ဒီအခ်ိန္မွာကေလးက ႏွစ္ေယာက္။ မေဟသီကတစ္ေယာက္။ လက္တြဲညီသလားမေမးနဲ႔ … လင္နဲ႔မယား လွ်ာနဲ႔သြား၊ အယူအဆေတြကြဲျပား … ကိုယ္ကအႏုပညာသမား။ ေၾသာ္ . . . အဲဒီအခ်ိန္မွာလူလတ္အေတြးေတြးၾကည့္ “
အစိမ္းေရာင္ဆိုတာဒါမ်ိဳးႀကီးလည္းဖန္တီးသားပဲ” လို႔။
ဒီလိုနဲ႔ …
န၀တေခတ္ထဲ လူျဖစ္လို႔လာ။ ငိုလိုက္ ရယ္လိုက္နဲ႔ ဘ၀ရဲ႕သားေကာင္မ်ားကို ထပ္မံ၍ ငိုခိုင္းရယ္ခိုင္းတဲ့ ဓါတ္ရွင္သမိုင္း ရာဇ၀င္ထဲ ေ၀ွ႔လို႔၀ဲ။ ဓါတ္ရွင္သမားတို႔ကေတာ့ … ပရိသတ္ျပည္သူကို အကုသုိလ္ေတြ ေ၀မွ်ဆဲ။ ဒါနဲ႔ … ေအးရာေအးေၾကာင္း၊ ၿငိမ္းရာ ၿငိမ္းေၾကာင္းလူလတ္အေတြးနဲ႔ အေျဖရွာၾကည့္။
ေကာင္းပါေလစြ - ေကာင္းေလစြ ေတြ႔ပါၿပီတဲ့ … သုဘရာဇာတဲ့။ သုခ … ေက်ာ္သူ၊ ေက်ာ္သူ … သုခကက္ကင္းတဲ့။ ေက်းဇူးရွင္ ဘဘဦးသုခရဲ႕ စကား … မွန္တာမွ ဒတ္ထိဘဲ။ ေက်ာ္သူ … သခ်ိဳင္း၊ သခ်ိဳင္း … ေက်ာ္သူ ဒါလည္း ကက္ကင္းဘဲ။ ကက္ကင္းကိုရိုက္၊ ကက္ကင္းကိုေဆာင္ကာ … မိဘကိုဒုကၡေပးခဲ့၊ မိသားစုေလးကို ေသာကေတြရေစခဲ့၊ ျပည္သူကိုအကုသုိလ္ ေ၀မွ်ခဲ့တဲ့ ငါ … ၀ဋ္ေၾကြးေတြ ေက်။ ၀ဋ္ေၾကြးေတြ ေျပေအာင္ အနိမ့္က်ဆံုးကုသိုလ္အလုပ္မ်ိဳးသည္ ျမင့္ျမတ္ေသာသူတို႔သာလုပ္ႏိုင္သည္တဲ့ … ။
ဒီမွာတင္ … ဘ၀တစ္ဆစ္ခ်ိဳး ေပးဆပ္မႈေတြတိုး၊ ဘာသာတရားကိုရိုက်ဳိးခဲ့ရ။
ဟ! . . . ဘာတဲ့တုန္း … နားစြင့္စမ္း၊ ေမာ့ၾကည့္စမ္း၊ ေမးၾကည့္စမ္း၊ ေမွ်ာ္ၾကည့္စမ္း၊ ေလွ်ာက္ၾကည့္စမ္း။ “
လံုးစံုမ်ားစြာ သတၱ၀ါ ခ်မ္းသာကိုယ္စိတ္ၿမဲပါေစ၊ ဆင္းရဲခပ္သိမ္းၿငိမ္းပါေစ၊ ေဒါသခပ္သိမ္း ၿငိမ္းပါေစ”တဲ့ … ဟာ ျပည္သူျပည္သားလူသားအားလံုးကိုေမတၱာပို႔တဲ့ အသံေတြပဲ။ မိုးထဲ … ေလထဲ … ေသနတ္ဆြဲ၍ မဟုတ္။
မိုးထဲ … ေလထဲ … ထီးဖိနပ္မဆြဲတဲ့ … သံဃာေတာ္ေတြပဲ။ ဆြမ္းဘယ္လိုမ်ား ဘုန္းေပးၾကမလဲလို႔ ေတြးမိ။
ရိုက္လက္စ ဓါတ္ရွင္ကားေတြ စြန္႔ခြာခဲ့ၿပီး လွမ္းလိုက္တဲ့ေျခလွမ္း … သံဃာေတာ္တို႔ နားေနရာ ေၾကးသြန္းဘုရားႀကီးဆီသို႔။ ဒီမွာတင္ … လက္သီးလက္ေမာင္းမတန္း … မေၾကြးေၾကာ္ခဲ့ဘဲနဲ႔ သူ႔အလိုလုိ Auto လင္မယား ႏွစ္ေယာက္ ျပည္ထဲေရးေရာက္။ ဒါတင္မကေသး … ေအာင္သေျပထဲလည္းအျမည္းအျဖစ္ ေခတၱခဏေရာက္။ သားနဲ႔သမီးလည္း … အေ၀းကိုေရာက္။ ေၾသာ္ . . . လူႀကီးအေတြး … “
အစိမ္းေရာင္ဆိုတာ ဒါမ်ိဳးႀကီးလဲ စြမ္းေဆာင္ေပးသားပဲ” လို႔။
ဒီလိုနဲ႔ … နအဖလက္ထဲမွာအလုပ္လက္မဲ့ (၁၀၉ ~ ၁၁၀) ဘ၀။ ယခုအခ်ိန္ထိ သံုးႏွစ္တိတိစြန္းခဲ့ၿပီေပါ့။ ေခတ္သံုးေခတ္ရဲ႕ ႏွစ္သံုးႏွစ္မွာ အႏုပညာသမားဘ၀ကေန အရွင္လတ္လတ္ သုဘရာဇာ ဘ၀ကို လံုးလံုးေရာက္ေအာင္ စြမ္းေဆာင္ေပးတဲ့ … အစိမ္းေရာင္လူသား။ျပည္သူေတြကိုအခ်ိန္ျပည့္ ေပးဆပ္ခြင့္ရေအာင္ စြမ္းေဆာင္ေပးတဲ့ … အစိမ္းေရာင္လူသား။ အနိစၥ ဒုကၡ အနတၱ တရားေတြကိုအခ်ိန္တိုတိုနဲ႔ ျမင္ေတြ႔ခြင့္ရေအာင္ စြမ္းေဆာင္ေပးတဲ့ … အစိမ္းေရာင္လူသား။ သံေ၀ဂတရားေတြ သိျမင္၊ က်င့္ႀကံအားထုတ္ခြင့္ရေအာင္ စြမ္းေဆာင္ေပးတဲ့ … အစိမ္းေရာင္ လူသား။ ၿငိမ္းခ်မ္းမႈ အျဖဴထည္လူသားျဖစ္ေအာင္ ဖန္တီးေပးခဲ့တဲ့ … အစိမ္းေရာင္လူသား။ သာဓု . . . သာဓု . . . သာဓုပါ … အစိမ္းေရာင္လူသား။ အသင္တို႔သည္လည္း ကၽြႏ္ုပ္သိသလို … သိၾကပါေစ။ ကၽြႏ္ုပ္ရသလို … ရၾကပါေစ။ ကၽြႏ္ုပ္ျမင္ေတြ႔သလို … ျမင္ေတြ႔ၾကပါေစ။ ကၽြႏ္ုပ္ေပးဆပ္သလို … ေပးဆပ္ႏိုင္ၾကပါေစလို႔ သာကၽြႏ္ုပ္ရဲ႕ ေမြးေန႔ (၅၁) ႏွစ္ျပည့္မွစ၍ ရန္သူမ်ိဳးငါးပါးမွ ကင္းေ၀းၾကၿပီး၊ လူအခ်င္းခ်င္း ႏွိပ္စက္ျခင္း … ကင္းရွင္းၾကပါေစ။ ဒုိ႔ေမတၱာစြမ္းကမာၻလႊမ္း ၿငိမ္းခ်မ္းၾကပါေစဟု ေမတၱာပို႔သ သစၥာဆို ဆုမြန္ေကာင္း ေတာင္းလိုက္ရယုံ မွတစ္ပါးအျခားမရွိေတာ့ေခ်။
ေမတၱာ ကရုဏာ မုဒိတာဥေပကၡာျဖင့္ေက်ာ္သူ (၁၉၅၉ ~ ၂၀??)ကြ်န္ေတာ္၏ ေမြးေန ့၂.၁၁.၅၉ ေန ့အၾကိဳ... ရင္တြင္းရွိ အမွဳိက္မ်ားကို ရွင္းထုတ္ျခင္း... ေဆာင္းပါးမဟုတ္၊ ကဗ်ာမဟုတ္..။ ႏွလုံးသားထဲေမြးဖြားေပၚေပါက္လာမွဳတို ့ကိုခ်ျပျခင္းသာ ျဖစ္ေတာ့သည္။
(ေက်ာ္သူ)
ျပည္သူ႔ အႏုပညာရွင္ စစ္စစ္.. အကိုၾကီး ကိုေက်ာ္သူရဲ႕ လာမယ့္ ၂ရက္ေန႔မွ က်ေရာက္မယ့္ ၅၁ႏွစ္ျပည္႔ေမြးေန႔မွသည္ ႏွစ္ (၁၀၀)တိုင္ျပီး အမ်ားအက်ိဳး.. ျပည္သူ႔အက်ိဳးကို ဆက္လက္ ထမ္းရြက္ႏိုင္ပါေစေၾကာင္း ဆုမြန္ေကာင္းေတာင္းလိုက္ပါတယ္..
ဒီမုိေဝယံ
