အင္းလ်ားကန္ေဘာင္အတြက္ ေပးဆပ္မႈမ်ား ..

အင္းလ်ားကန္ေဘာင္အတြက္ ေပးဆပ္မႈမ်ား 

အမ်ားျပည္သူ အပန္းေျဖလွ်က္႐ွိၾကသည့္ အင္းလ်ားကန္ေဘာင္သို႔ လာေရာက္၍ အပန္းေျဖၾက ေသာ မိဘျပည္သူမ်ားတို႔အတြက္ စည္ပင္သာယာအဖြဲ႔မွ အမိႈက္ပံုးမ်ား ထား႐ွိေပးထားေသာ္လည္း စည္း ကမ္းမဲ့စြာ အသိတရားမ႐ွိေသာ၊ ႏိုင္ငံႀကီးသားမပီသ သူတစ္ခ်ိဳ႕၏ စြန္႔ပစ္ထားေသာအမိႈက္မ်ား၊ ပုလင္း မ်ား၊ ေရသန္႔ဗူး၊ ၾကြပ္ၾကြပ္အိတ္မ်ား၊ သံဗူးမ်ားအား နာေရးကူညီမႈအသင္း(ရန္ကုန္) ဥကၠ႒ ဦးေက်ာ္သူ၊ အတြင္းေရးမွဴး ေဒၚျမင့္ျမင့္ခင္ေဖ (ခ) ေဒၚေ႐ႊဇီးကြက္ ႏွင့္ အသင္းသား/သူမ်ားအျပင္ သဘာဝ ပတ္ ဝန္းက်င္ သန္႔႐ွင္းေရးအား စိတ္ပါဝင္စားၾကေသာ ေ႐ႊျပည္သာၿမိဳ႕နယ္ "အာယုသုခ ပရဟိတလူငယ္မ်ား" နာေရးအသင္း၊ မဂၤလာဒံုၿမိဳ႕နယ္ "ပုညကာရီ" နာေရးအသင္း၊ အင္းစိန္ၿမိဳ႕နယ္ "ျဗဟၼဝိဟာရ လူငယ္ ပရဟိတအဖြဲ႔" စုစုေပါင္း ပရဟိတအင္အား (၅ဝ) ဦးခန္႔တို႔ျဖင့္ အင္းလ်ားကန္ေဘာင္ေပၚ႐ွိ ျမက္ခင္းျပင္၊ အင္းလ်ားကန္လမ္းတေလွ်ာက္ႏွင့္ စားေသာက္ဆိုင္ ပတ္ဝန္းက်င္တဝိုက္႐ွိ အမိႈက္မ်ားအျပင္ ျပည္လမ္း အင္းလ်ားကန္ေဘာင္တေလွ်ာက္ ေရေျမာင္းႀကီးမ်ားထဲ႐ွိ ခ်ိတ္တြယ္ေနေသာ အမိႈက္မ်ားအား နံနက္ (၇း၃ဝ) နာရီအခ်ိန္မွ (၁၁းဝဝ) နာရီအထိ သြားေရာက္၍ ေကာက္ယူ႐ွင္းလင္းေပးခဲ့သည္။

ထို႔ေနာက္ "ကိုယ့္အမိႈက္ ကိုယ္႐ွင္း" ဟူေသာ သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္ သန္႔႐ွင္းေရးအတြက္ ႐ိုက္ႏွိပ္ ထားေသာ စေတကာမ်ားအားလည္း ကန္ေဘာင္ေပၚ႐ွိအမိႈက္ပံုးမ်ား၊ ေစ်းဆိုင္ခန္းမ်ားတြင္ စနစ္တက် လိုက္လံ ကပ္ေပးခဲ့ျခင္းႏွင့္ လက္ကမ္းစာ႐ြက္မ်ား ေဝငွေပးခဲ့သည္။ ေရထဲ၌ အမိႈက္မ်ားအား ဆယ္ယူရာ တြင္ ႐ြံႏြံ႔ထဲ နစ္ျမႇဳပ္ေနေသာ အရက္ပုလင္း၊ ဝိုင္ပုလင္း၊ ဘီယာပုလင္းကြဲမ်ား ေတြ႔႐ွိရ၍ အထူးသတိျပဳ ေကာက္ယူ႐ွင္းလင္းခဲ့ရသည္။ အမ်ားျပည္သူ အပန္းေျဖရာေနရာတစ္ခုတြင္ ဤကဲ့သို႔ အႏၲရာယ္ျဖစ္ႏိုင္ သည့္အမိႈက္မ်ား၊ အျမင္မသင့္ေလ်ာ္ေသာ အမိႈက္မ်ားအား လူသားခ်င္း ကိုယ္ခ်င္းစာစိတ္ ေမြးဖြား၍ သတ္ မွတ္ထားေသာ အမိႈက္စြန္႔ပစ္ရာ အမိႈက္ပံုမ်ားတြင္ စည္းကမ္းစနစ္က်စြာ စြန္႔ပစ္ျခင္းျဖင့္ ႏိုင္ငံဂုဏ္အား ျမႇင့္တင္ၾကပါရန္ ႏိႈးေဆာ္လိုက္ရပါေတာ့သည္။

နာေရးကူညီမွဳ အသင္း (ရန္ကုန္)

အျပည့္အစုံသုိ႔ »

“ဂ်ံဳးဂ်ံဳးဂ်”အမွာခံ ပရိသတ္တစ္ဦးႏွင့္ “ဂ်ံဳးဂ်ံဳးက်” အႏုပညာသည္တစ္ဦး...

“ဂ်ံဳးဂ်ံဳးဂ်”အမွာခံ ပရိသတ္တစ္ဦးႏွင့္ “ဂ်ံဳးဂ်ံဳးက်” အႏုပညာသည္တစ္ဦး... 

“ေလွခြက္ခ်ည္းက်န္ … ေအာင္လံမလွဲ” “ေလနဲ႔မိုးနဲ႔ မုန္တိုင္းနဲ႔” “ဓါးေတာင္ကိုေက်ာ္၍ မီးပင္လယ္ ကိုျဖတ္မည္” စသည့္ ငယ္စဥ္ဘဝက ဖတ္ခဲ့ဖူးေသာ ဝတၳဳေခါင္းစီးေလးမ်ား ကၽြန္ေတာ္၏ ဦးေႏွာက္ထဲ တစ္စစီ တစ္စစီ တိုးဝင္လာခဲ့သည္။

ကၽြန္ေတာ္တို႔သည္ ၁၄.၈.၂ဝ၁၄ ရက္ေန႔က အလွဴ႐ွင္တစ္ခ်ိဳ႕ ပဲခူးၿမိဳ႕၊ သုခကုသုိလ္ျဖစ္ေဆးခန္း (ပဲခူး)၊ ေဒသခံ ပရဟိတသမားတစ္ခ်ိဳ႕ႏွင့္ နာေရးကူညီမႈအသင္း(ရန္ကုန္) အသင္းသား/သူမ်ားႏွင့္အတူ ရန္ကုန္တိုင္းေဒသႀကီး၊ ေျမာက္ပိုင္းခ႐ိုင္၊ လွည္းကူးၿမိဳ႕နယ္႐ွိ ကင္ပြန္းသာ၊ သိမ္ကုန္း၊ ဂ်ံဳးဂ်ံဳးက်၊ ဖိုးရင္က ေလး၊ ေျမာက္ကၽြန္း၊ အဝိုင္း အစ႐ွိသည့္ ေက်း႐ြာတို႔တြင္႐ွိေသာ အိမ္ေထာင္စု (၆၃၅) စုႏွင့္ ဘုန္းေတာ္ ႀကီးေက်ာင္း (၆) ေက်ာင္း႐ွိ ေရေဘးသင့္ျပည္သူမ်ား၊ သံဃာေတာ္မ်ားတို႔ထံ သြားေရာက္၍ ကူညီလွဴဒါန္း ေဖးမမႈမ်ား တတိယအႀကိမ္ ေရေဘးကယ္ဆယ္ေရးအျဖစ္ ကူညီမႈမ်ား ျပဳလုပ္ခဲ့သည္။ ဤတတိယအႀကိမ္ ေျမာက္ ေရေဘးကယ္ဆယ္မႈမ်ားတြင္ ဆန္ ၂၄ ျပည္ (တစ္တင္းအိတ္) ၁၁၄ အိတ္၊ မုန္႔ေျခာက္ အထုပ္ ႀကီး (၁၃) ထုပ္၊ ငါးေသတၱာ (၁၄ဝဝ) ဗူး၊ ေခါက္ဆြဲေျခာက္ (၂၈၈ဝ) ထုပ္၊ လက္ဖက္အေၾကာ္စံု (၄၄၄၅) ထုပ္၊ လက္ဖက္အသား (၁၉ဝ၅) ထုပ္၊ ေသာက္ေရသန္႔ (၇၂ဝ) တြဲမ်ားတို႔အား လွဴဒါန္းမႈျပဳခဲ့သည္။

လွဴ ဒါန္းဖြယ္ ပစၥည္းမ်ား၏ အေလးခ်ိန္ႏွင့္ ပစၥည္းမ်ားသည္ ေက်း႐ြာမ်ားသို႔ သြားေရာက္ရာတြင္ စက္ေလွႀကီး (၅) စီးျဖင့္ အဖြဲ႔ႏွစ္ဖြဲ႔ ခြဲ၍ လူဦးေရ (၅ဝ) ခန္႔ သြားေရာက္မႈျပဳခဲ့ရသည္။ ေရေဘးသင့္ေက်း႐ြာမ်ားသို႔ ေရာက္႐ွိေသာအခါ စက္ေလွႀကီးမ်ားသည္ ေက်း႐ြာထဲသို႔ ဝင္ေရာက္မရသည့္အတြက္ ေလွငယ္မ်ားေပၚသို႔ လူဦးေရကန္႔သတ္၍ ကယ္ဆယ္ေရး အစားအေသာက္မ်ားအား ခြဲျခမ္း၍ သယ္ေဆာင္လွဴဒါန္းမႈကို ျပဳခဲ့ရ ေတာ့သည္။

ထိုကယ္ဆယ္ေရးခရီးစဥ္သည္ နံနက္ (၉းဝဝ) နာရီအခ်ိန္တြင္ လွည္းကူးၿမိဳ႕မွ စက္ေလွႀကီးမ်ားျဖင့္ စတင္ထြက္ခြာလာရာ ရာသီဥတုသည္ သာယာလွပ ေအးခ်မ္းလ်က္႐ွိသည္။ ပထမဦးဆံုး အဝိုင္းေက်း႐ြာ၊ ေျမာက္ကၽြန္းေက်း႐ြာမ်ားတြင္ ေအးခ်မ္းစြာ လွဴဒါန္းခဲ့ရေသာ္လည္း က်န္႐ွိေသာေက်း႐ြာမ်ားသို႔ သြားသည့္ ခရီးစဥ္မ်ားတြင္ ေဒဝါမိုးသည္ သည္းထန္စြာ႐ြာသြန္းျခင္း၊ ေလျပင္မ်ားတိုက္ခတ္ျခင္း၊ ေရစီးမ်ား ျပင္းထန္ လာျခင္းကို ႀကံဳေတြ႔ခဲ့ၿပီး ကၽြန္ေတာ္တို႔ ကယ္ဆယ္ေရးအဖြဲ႔သားမ်ား အားလံုးတို႔သည္ မိုးေရမ်ား စို႐ႊဲျခင္းကို ခံစားခဲ့ရသည္။

ေက်း႐ြာမ်ားအတြင္းသို႔ ဝင္ေရာက္ရလမ္းေၾကာင္းမ်ားသည္ ေလွငယ္ေလးမ်ားျဖင့္ ၿခံဳပင္၊ ဝါးပင္မ်ားအား တိုးေဝွ႔ကာ ခက္ခက္ခဲခဲ သြားေရာက္ခဲ့ရသည္။ ေလွငယ္ေလးမ်ား ဆိုက္ကပ္ရေသာ ေနရာ မွ ေရေဘးသင့္ျပည္သူမ်ားထံသို႔ တစ္မိုင္နီးပါးခန္႔ လမ္းတေလွ်ာက္သည္လည္း ႐ြံႏြံမ်ား၊ ဗြပ္အိုင္မ်ားအား ေျခသလံုးျမႇဳပ္သည့္ နီးပါးခန္႔ ေလွ်ာက္လွမ္းသြားခဲ့ရသည္။ လမ္းတေလွ်ာက္တြင္လည္း ေရေဘးသင့္ျပည္ သူမ်ားမွ ဝမ္းသာအားရ ဝိုင္းဝန္းႏႈတ္ဆက္ကာ ေမတၱာပို႔သခဲ့ၾကသည္။ စုရပ္ေနရာသို႔ ေရာက္႐ွိေသာအခါ လွဴဒါန္းဖြယ္ပစၥည္းမ်ားအား လွဴဒါန္းခဲ့ကာ မိမိတို႔ေ႐ွ႕ဆက္သြားရမည့္ ေက်း႐ြာမ်ားသို႔ အားမာန္ ဇြဲလံု႔လ တို႔ျဖင့္ ဆက္လက္ခ်ီတက္ခဲ့ရသည္။

ယခု ကယ္ဆယ္ေရးသတင္းေဆာင္းပါးတြင္ ကၽြန္ေတာ္ အဓိက ေျပာလိုသည္မွာ ဂ်ံဳးဂ်ံဳးဂ် ေက်း႐ြာ တြင္ ျဖစ္ေပၚခဲ့ေသာ ျဖစ္ရပ္ကေလးပင္ျဖစ္သည္။ ယင္းေက်း႐ြာတြင္ အထက္ေဖာ္ျပသည့္အတိုင္း လမ္း ခရီးတေလွ်ာက္ လူတကိုယ္လံုး ႐ြံႏြ႔ံမ်ား၊ မိုးေရမ်ားျဖင့္ ႐ြဲ႐ြဲစို ညစ္ေပေနၿပီး လွဴဒါန္းမႈျပဳလုပ္အၿပီး ေနာက္ ဆံုးခရီးစဥ္ျဖစ္ေသာ ကင္ပြန္းခ်ံဳေက်း႐ြာသို႔သြားရန္ ကၽြန္ေတာ္တို႔စီးလာေသာ စက္ေလွေပၚသို႔အေရာက္ စက္ေလွထြက္ခြာမည္အျပဳတြင္ ေလွငယ္ေလးတစ္စီး မိုးေရထဲတြင္ ေလွာ္ခက္လာကာ “ဦးေက်ာ္သူ … ဦး ေက်ာ္သူ ကၽြန္မက ဦးေက်ာ္သူရဲ႕ ပရိသတ္ပါ” ဟူ၍ စက္ေလွအနီးသို႔ ဝင္ေရာက္ဆိုက္ကပ္လာသည္။

ထို ကဲ့သို႔ ကၽြန္ေတာ့္အား လွမ္းေအာ္ေခၚေျပာေသာ အမ်ိဳးသမီးႀကီးသည္ စက္ေလွအနီးသို႔ ေရာက္ေသာအခါ မိုးေရစက္မ်ားၾကားမွ သူ၏ ပလပ္စတစ္အိတ္ျဖင့္ လံုၿခံဳစြာထည့္ထားေသာ ပို႔စကဒ္ဓါတ္ပံု (၂) ခုအား ေသ ခ်ာစြာ ထုတ္ယူၿပီး ကၽြန္ေတာ့္အား လွမ္းေပးေလေတာ့သည္။ ထို႔ေနာက္ စက္ေလွေပၚသို႔ ကၽြန္ေတာ္မွ လွမ္းေခၚ၍ တက္ေရာက္လာခဲ့ကာ မိုးေရစက္မ်ားၾကားမွ ဝဲရစ္ေနေသာ မ်က္ရည္စမ်ားႏွင့္အတူ “ကၽြန္မ ဟုိး… ငယ္ငယ္ အပ်ိဳဘဝကတည္းက ဦးေက်ာ္သူကို ႀကိဳက္ခဲ့တာ .. အားေပးခဲ့တာ” ဟူ၍ မရပ္မနား ေျပာ ေလေတာ့သည္။

ထိုအခါ ကၽြန္ေတာ္က “ဝမ္းသာပါတယ္ .. ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ဗ်ာ … အခုေရာ အမႀကီး အိမ္ေထာင္ေရာက်ၿပီလား။ ကေလးဘယ္ႏွစ္ေယာက္ရၿပီလဲ။” ဟူ၍ ေမးေသာအခါ ကၽြန္ေတာ္တို႔ စက္ေလွ ေပၚတြင္ပါလာေသာ ေဒသခံ႐ြာသားတခ်ိဳ႕မွ ရယ္ေမာလိုက္ေသာအသံကို ကၽြန္ေတာ္ၾကားလိုက္ရ၍ ကၽြန္ ေတာ္ ဇေဝဇဝါ ျဖစ္သြားေတာ့သည္။ ထိုအခါ ယင္းအမ်ိဳးသမီးသည္ “ကၽြန္မနာမည္ မျမင့္ၾကည္ပါ။ ကၽြန္မ အခုခ်ိန္ထိ အပ်ိဳႀကီးဘဝနဲ႔ ေနထုိင္ေနပါတယ္” ဟူ၍ ေျပာၾကားေလေတာ့သည္။ ကၽြန္ေတာ္သည္လည္း အားတုံ႔အားနာ ျဖစ္သြားကာ အမွတ္တရ ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ ေ႐ႊဇီးကြက္တို႔အတူ ဓါတ္ပံုမွတ္တမ္း ႐ိုက္ကူးခဲ့ၿပီး ေက်းဇူးတင္ ႏႈတ္ဆက္စကားဆို၍ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေ႐ွ႕ဆက္သြားရမည့္ ခရီးလမ္းအား ထြက္ခြာရန္ စက္ေလွ ဆရာအား ေျပာၾကားလိုက္ေတာ့သည္။ ယင္းအမ်ိဳးသမီး မျမင့္ၾကည္ သည္ ဂ်ံဳးဂ်ံဳးဂ် ေက်း႐ြာအဝင္ဝ ေလွ ငယ္ေလးေပၚတြင္ ႐ြာသူ/သားမ်ားႏွင့္အတူ က်န္ရစ္ခဲ့ေတာ့သည္။

ကၽြန္ေတာ္လမ္းတေလွ်ာက္ ရန္ကုန္ေရာက္ခဲ့သည့္ ယခုအခ်ိန္အထိ အေတြးေခါင္ေနဆဲျဖစ္သည္။ ေၾသာ္ … လူငယ္ဘဝ ႐ုပ္႐ွင္သ႐ုပ္ေဆာင္လုပ္စဥ္က ကၽြန္ေတာ္ျပင္ပတြင္ ေတြ႔႐ွိခြင့္မရခဲ့ဘဲ ပိတ္ကား ထက္မွာသာ အားေပးခဲ့သည့္ ပရိသတ္တစ္ဦးသည္ ယခုကၽြန္ေတာ္ အသက္အ႐ြယ္ႀကီးျမင့္ၿပီး “ဂ်ံဳးဂ်ံဳးက်” ေနသည့္အခ်ိန္ၾကမွ “ဂ်ံဳးဂ်ံဳးဂ်” ေက်း႐ြာမွာ လူကိုယ္တိုင္ ျပင္ပတြင္ေတြ႔႐ွိ စကားေျပာဆိုခြင့္ရခဲ့ပါလား။ အဘယ့္ေၾကာင့္ ယခုလို အသက္အ႐ြယ္အားျဖင့္ (၅၅) ႏွစ္ေက်ာ္ကာလအထိ ငယ္စဥ္လူ႐ြယ္ဘဝက ႐ုပ္ ႐ွင္သ႐ုပ္ေဆာင္ လုပ္ခဲ့ဖူးေသာ အႏုပညာ႐ွင္တစ္ေယာက္ကို ယခုအခ်ိန္အထိ ႏွစ္ႏွစ္ကာကာ အားေပးၾက ေသာ ပရိသတ္မ်ား ႐ွိေနသနည္း။

ဤျဖစ္ရပ္သည္ မိမိ၏ အႏုပညာစြမ္းအား တစ္ခုတည္းေၾကာင့္ေတာ့ မဟုတ္ေခ်။ ကၽြန္ေတာ္၏ ပရဟိတစိတ္ဓါတ္၊ ပရဟိတစြမ္းအားမ်ားေၾကာင့္ပင္ျဖစ္သည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ကယ္ဆယ္ေရး ခရီးစဥ္ထြက္လာခါစတြင္ ရာသီဥတုသည္ သာယာလွပ ေအးခ်မ္းေနသည္။ နာရီပိုင္းအ တြင္း ရာသီဥတုတို႔ ေဖာက္ျပန္ဆိုး႐ြာလာသည္။ ယခင္ ေမာ္ေတာ္ကားလမ္း၊ လွည္းလမ္းေၾကာင္းမ်ား၊ ယာ ခင္းမ်ား၊ လယ္ကြက္မ်ား၊ တဲအိမ္မ်ား၊ ေစတီပုထိုးမ်ားတုိ႔ျဖင့္ ေနခ်င့္စဖြယ္ ႐ြာငယ္ေလးသည္လည္း ရက္ ပိုင္း၊ လပိုင္းအတြင္း ေရစုန္းစုန္း နစ္ျမႇဳပ္ခဲ့ရသည္။

ယခင္ ႏုပ်ိဳလန္းဆန္း သြက္လက္ခဲ့ေသာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ သည္လည္း အိုမင္းရင့္ေရာ္ ေႏွးေကြးခဲ့ရၿပီ။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔အေနျဖင့္ အသက္အားျဖင့္ (၂ဝ-၂၅) ႏွစ္ကာလ မ်ားမွစ၍ ယခုကဲ့သို႔ ပရဟိတလုပ္ငန္းမ်ားအား လုပ္ေဆာင္ခဲ့မည္ဆိုပါက မ်ားစြာအက်ိဳး႐ွိလိမ့္မည္ဟု ခံ ယူမိသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ့္၏ အႏုပညာေလာကမွ ညီငယ္၊ ညီမငယ္မ်ား၊ တပည့္သားခ်င္းမ်ား အေနျဖင့္လည္း ငယ္႐ြယ္စဥ္အခ်ိန္မွစၿပီး အႏုပညာတာဝန္မ်ားအား ထမ္းေဆာင္ရင္းျဖင့္ အမ်ားျပည္သူ အက်ိဳးတို႔အား မ်က္ေျခမျပတ္ စြန္႔လႊတ္အနစ္နာခံ ေပးဆပ္မႈမ်ား ျပဳလုပ္သြားမည္ဆိုပါက ထူးျမတ္ေသာ ေကာင္းျခင္းမဂၤလာတရားႏွင့္ ျပည့္ဝေသာ ေလာကႀကီးအား ဖန္တီးတည္ေဆာက္ႏိုင္လိမ့္မည္ဟု ယံုၾကည္ မိေတာ့သည္။

ထိုကဲ့သို႔ ေပးဆပ္မႈမ်ား အနစ္နာခံ စြန္႔လႊတ္ကူညီ ေဖးမမႈမ်ားျပဳလုပ္ရာတြင္လည္း အခက္ အခဲ၊ အေႏွာက္အယွက္၊ အဖ်က္အဆီးမ်ားက အဆင္သင့္ ေစာင့္ဆိုင္းေနမည္ကိုလည္း သိ႐ွိသတိထားရ မည္။ ဤကဲ့သို႔ ပိတ္ပင္ တားဆီး၊ ဟန္႔တား ေႏွာက္ယွက္မႈမ်ားကို ႀကံဳေတြ႔ပါက ေအာက္ပါ ေ႐ႊဟသၤာ ဆရာေတာ္ႀကီး၏ ဆံုးမၾသဝါဒစကားကို လက္ကိုင္ျပဳ၍ ရင္ဆိုင္သြားႏိုင္ရန္ တိုက္တြန္းလိုက္ရပါသည္။
အမ်ားအက်ိဳး … ႐ြက္သယ္ပိုးက
ခႏိုးခနဲ႔ … ဆိုကဲ့ရဲ႕လည္း
မ႐ြဲ႕မေစာင္း … ကိုယ့္လမ္းေၾကာင္းကို
စိတ္ေကာင္းႏွင့္ယွဥ္ … ေ႐ွး႐ႈႏွင္ေလာ့
(ေ႐ႊဟသၤာဆရာေတာ္ႀကီး)

..... ေက်ာ္သူ

အျပည့္အစုံသုိ႔ »

ပရဟိတကုန္းေျမေပၚသု႔ိ က်ခဲ့သည့္ေခၽြးစက္မ်ား..

ပရဟိတကုန္းေျမေပၚသု႔ိ က်ခဲ့သည့္ေခၽြးစက္မ်ား..

ပရဟိတဆိုရာ၌ လူမ်ိဳးဘာသာ ဆင္းရဲခ်မ္းသာမေ႐ြးတို႔အတြက္ ကိုယ္က်ိဳးအတၱ မပါဘဲ အမ်ား အက်ိဳးအတြက္ ကိုယ္စြမ္းဉာဏ္စြမ္း ဒါနသီလ စြမ္းတို႔ျဖင့္ အနစ္နာခံ ေပးဆပ္မႈပင္ျဖစ္သည္။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ နာေရးကူညီမႈအသင္း(ရန္ကုန္)သည္ နာေရး၊ က်န္းမာေရး၊ ပညာေရး၊ သဘာဝေဘးတို႔အျပင္ သဘာဝ ပတ္ဝန္းက်င္ သန္႔႐ွင္းေရးလုပ္ငန္းမ်ားအား ေပးဆပ္ေနၾကေသာ လူမႈေရးမ်ိဳးဆက္သစ္ ေမာင္မယ္မ်ား၏ အင္အားတို႔ျဖင့္ ထူေထာင္ဖြဲ႔စည္းထားျခင္း ျဖစ္ေပသည္။ ျမန္မာျပည္သူလူထုတို႔၏ လိုအပ္ခ်က္မ်ားအား ႏိုင္သေလာက္ ျဖည့္ဆည္းေပးေနေသာ ပရဟိတအသင္းအဖြဲ႔လည္း ျဖစ္ေပသည္။

ျမန္မာျပည္တြင္း ျဗဟၼစိုရ္တရားမ်ား ျပန္႔ပြားေရးအတြက္၄င္း၊ ပရဟိတစိတ္ဓါတ္မ်ား ျမႇင့္တင္ႏိုင္ ေရးအတြက္၄င္း၊ ျမန္မာျပည္တြင္း႐ွိ ပရဟိတအသင္းအဖြဲ႔မ်ား ဆံုဆည္းရာေနရာ တစ္ခုအျဖစ္၄င္း၊ သာသ နာေတာ္ အဓြန္႔႐ွည္ေရးအတြက္၄င္း ရည္႐ြယ္၍ နာေရးကူညီမႈအသင္း(ရန္ကုန္) ဥကၠ႒ ဦးေက်ာ္သူမွ ျပည္ ၿမိဳ႕ တဖက္ကမ္း ေ႐ႊဘံုသာမုနိဘုရားအလြန္ တစ္မိုင္ခန္႔အကြာ ေတာင္ကုန္းေပၚတြင္ “မဟာပဏီတ ပရ ဟိတေအာင္ေတာ္မူေစတီေတာ္ျမတ္” အား တည္ထားကိုးကြယ္ရန္အတြက္ ျပည္ၿမိဳ႕ ၾကည္သာေအးျမ ဆရာေတာ္ ဦးစီးကာ စတင္အေကာင္အထည္ေဖာ္ေနၿပီ ျဖစ္သည္။

“မဟာပဏီတ ပရဟိတေအာင္ေတာ္ မူေစတီေတာ္ျမတ္” အား တည္ထားကိုးကြယ္ရန္အတြက္ ျပည္တြင္း/ပမွ ျဗဟၼစိုရ္တရားလက္ကိုင္ျပဳ ၾက ေသာ အလွဴ႕႐ွင္အေပါင္းတုိ႔၏ ေငြေၾကးအလွဴ၊ ရတနာေ႐ႊေငြအလွဴ၊ ဘုရားတည္ေဆာက္ရန္အတြက္ စက္ ယႏၲရားအလွဴ႐ွင္မ်ားအျပင္ လုပ္အားဒါနလာေရာက္ လွဴဒါန္းၾကေသာ ေဆာက္လုပ္ေရးအင္ဂ်င္နီယာမ်ား၊ စိမ္းလန္းစုိေျပေရးအတြက္ သစ္ပင္ပန္းပင္မ်ား လာေရာက္၍ လွဴဒါန္းစိုက္ပ်ိဳးသည့္ အလွဴ႐ွင္မ်ားတို႔အျပင္ တည္ေဆာက္ေရးတြင္ အဓိကက်ေသာ အုတ္၊ သဲ၊ ေက်ာက္တို႔အား သယ္ပိုးေပးျခင္းတို႔ျဖင့္ ကုသုိလ္ ယူၾကေသာ ပရဟိတသမားမ်ား (သို႔) ဘုရားခ်စ္ေသာသူမ်ားတို႔၏ ေစတနာ၊ ေမတၱာ၊ အေသြးအသားတို႔ အားလည္း အထူးေက်းဇူးတင္႐ွိကာ သာဓု ေခၚဆိုအပ္ပါသည္။

၃.၈.၂ဝ၁၄ (တနလၤာေန႔) နံနက္ (၃းဝဝ) နာရီအခ်ိန္တြင္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ နာေရးကူညီမႈအသင္း(ရန္ ကုန္) ႐ံုးခ်ဳပ္မွ အသင္းသား/သူမ်ား အေယာက္ (၄ဝ) ဦးတို႔သည္ ျပည္ၿမိဳ႕ တဖက္ကမ္း႐ွိ “မဟာပဏီတ ပရဟိတ ေအာင္ေတာ္မူေစတီေတာ္ျမတ္” သို႔ ထြက္ခြာခဲ့ကာ နံနက္ (၉းဝဝ) နာရီအခ်ိန္တြင္ စတင္၍ စည္း လံုးညီညြတ္ ေပ်ာ္႐ႊင္စြာျဖင့္ လုပ္အားဒါနမ်ား ထမ္း႐ြက္ခဲ့ၾကသည္။ ထုိ႔ေနာက္ ျပည္ၿမိဳ႕ “မိုးေမတၱာ” နာေရး ကူညီမႈအသင္း(ျပည္) ႐ံုးအနီး႐ွိ “ယဥ္ေပါင္စာ ဘုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္းတိုက္” ၌ ေခတၱနားေနခဲ့ၿပီး ညေန (၃းဝဝ) နာရီအခ်ိန္တြင္ ဒုတိယအႀကိမ္ေျမာက္ ပရဟိတေခၽြး နဖူးမွ ပရဟိတကုန္းေျမသို႔ က်သည္အထိ လုပ္အားဒါန ေပးဆပ္ခဲ့ၾကျပန္သည္။

ထိုသို႔ ပရဟိတစိတ္ဓါတ္၊ ျဗဟၼစိုရ္စိတ္ဓါတ္တုိ႔ျဖင့္ သာသနာအတြက္ ထမ္း႐ြက္ခဲ့ၾကေသာ မ်ိဳးဆက္သစ္ ပရဟိတေခါင္းေဆာင္မ်ားသည္ လူမ်ိဳးဘာသာ အလႊာေပါင္းစံုပါဝင္ခဲ့ သည့္အတြက္ မ်ားစြာပီတိျဖစ္ခဲ့ရပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္သည္လည္း တစ္ခ်ိန္က သကၤန္းဝတ္ျဖင့္ ရခိုင္ျပည္ နယ္၊ ဘူးသီးေတာင္၊ ရေသ့ေတာင္မ်ားသို႔ အလိုေတာ္ျပည့္ဆရာေတာ္ႀကီးႏွင့္ တစ္လတိတိ လိုက္ပါခဲ့ရာ တြင္ ဆရာေတာ္ႀကီး၏ တရားရိပ္သာ ေဆာက္လုပ္မႈလုပ္ငန္းခြင္တြင္ လွဴဒါန္းရန္အတြက္ ေငြေၾကးလံု ေလာက္စြာ မပါ႐ွိခဲ့ေသာ္ျငားလည္း စိတ္ဓါတ္မက်ဘဲ သကၤန္းအား ခါးေတာင္က်ိဳက္၍ အုတ္မ်ား၊ သဲမ်ား သယ္ေဆာင္ ကုသုိလ္ယူခဲ့ဖူးသည္။

ထိုကဲ့သို႔ ယူခြင့္ရလိုက္သည့္ ကုသိုလ္သည္ အျမင့္ျမတ္ဆံုးကုသုိလ္တ ရားျဖစ္ေၾကာင္း ဆရာေတာ္ႀကီးမွ မိန္႔မွာခဲ့ဖူးသည္။ နာေရးကူညီမႈအသင္း(ရန္ကုန္)၏ ဘုရားတည္ သာသ နာျပဳရန္အတြက္ လုပ္အားဒါနမ်ား လာေရာက္ေပးခဲ့သည့္ မ်ိဳးဆက္သစ္ေမာင္မယ္မ်ားသည္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕သို႔ ျပန္လည္ေရာက္႐ွိသည့္အခ်ိန္တြင္ သူတုိ႔၏ ေခၽြးနည္းစာေလးမ်ား၊ မုန္႔ဖိုးမ်ားအားစုေပါင္း၍ “မဟာပဏီတ ပရဟိတေအာင္ေတာ္မူေစတီေတာ္ျမတ္” အတြက္ အလွဴေငြက်ပ္ (၁) သိန္းအားလည္း လွဴဒါန္းခဲ့ၾကသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ နဖူးမွက်ေသာ ေခၽြး၊ ေျမက်သည္အထိ ေပးဆပ္ခဲ့ၾကေသာ ကၽြန္ေတာ့္၏ ပရဟိတမ်ိဳးဆက္သစ္ ေမာင္မယ္မ်ားတို႔အား သာသနာေတာ္ေစာင့္ နတ္မင္းႀကီးမ်ား၊ ကိုယ္ေစာင့္နတ္မင္းမ်ား၊ မဟာပထဝီေျမ ႀကီးေစာင့္ နတ္မင္းမ်ားႏွင့္အတူ ကၽြန္ေတာ္ ႏွလံုးသားထဲမွ ႏွစ္ႏွစ္ကာကာ သာဓု .. သာဓု .. သာဓု ေခၚဆို လိုက္ရပါသည္။

(အနယ္နယ္ အရပ္ရပ္႐ွိ လုပ္အားဒါနျပဳလိုသူမ်ားႏွင့္ အလွဴေငြမ်ား လွဴဒါန္းလိုေသာ အလွဴ႐ွင္မ်ားအား လည္း ေႏြးေထြးစြာ ႀကိဳဆိုလွ်က္႐ွိပါသည္။ လုပ္အားဒါနျပဳၾကသူမ်ားႏွင့္ အလွဴ႕႐ွင္ အလွဴ႕မမ်ားအတြက္ မုဒိတာပြားမ်ား သာဓု ေခၚဆိုႏိုင္ရန္အတြက္ “မဟာပဏီတ ပရဟိတေအာင္ေတာ္မူေစတီေတာ္ျမတ္”ႏွင့္ နဂါး႐ံုဘုရား တည္ထားမႈၿပီးစီးေနသည့္ အေျခအေနပံုရိပ္မ်ားအားလည္း ပူးတြဲတင္ျပလိုက္ရပါသည္။)

အျပည့္အစုံသုိ႔ »

ခ်စ္ၾကစမ္းပါဗ်ာ . . . .

ခ်စ္ၾကစမ္းပါဗ်ာ . . . .

ကမ႓ာေျမျပင္ႀကီး႐ွိ ကမ႓ာ့လူသားမ်ား လူမ်ိဳးတစ္မ်ိဳးနဲ႔ တစ္မ်ိဳး၊ ဘာသာတစ္မ်ိဳးနဲ႔ တစ္မ်ိဳး၊ ဆင္းရဲ ခ်မ္းသာ၊ ပညာ႐ွိ / ပညာမဲ့ … စသည့္ အလႊာေပါင္းစံု လူသားမ်ား ခ်စ္ခင္ေစခ်င္သည္။ လူသားအခ်င္းခ်င္း စာနာစိတ္မ်ား ေမြးဖြားေစခ်င္သည္။ ၾကင္နာစိတ္၊ ေဖးမစိတ္တို႔ ေမြးဖြားေစသည္။ ဒါေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္ရဲ႕ အျပင္းျပဆံုးေသာ ဆႏၵတစ္ခုျဖစ္ေပသည္။

ထိုကဲ့သို႔ တစ္ဦးနဲ႔တစ္ဦး ခ်စ္ႏိုင္ဖို႔ … မိမိကိုယ္ကို ခ်စ္ၾကဖို႔၊ တန္ဖိုးထားဖို႔၊ ေလးစားဖို႔က အေရးႀကီး ဆံုးျဖစ္သည္။ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ခ်စ္ႏိုင္မွ အမ်ားကိုလည္း ခ်စ္ႏိုင္မည္ျဖစ္သည္။ အမ်ားကိုခ်စ္ႏိုင္မွ တိုင္းျပည္ ကိုလည္း ခ်စ္ရာေရာက္မည္။ ဒီကေန႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ ကမ႓ာႀကီးဟာ လူေတြအတြက္ အက်ပ္အတည္း ျဖစ္ေစတဲ့ သဘာဝေဘးအႏၲရာယ္မ်ားျဖစ္သည့္ ရာသီဥတုေဖာက္ျပန္ေျပာင္းလဲမႈေတြနဲ႔အတူ ေလထုညစ္ ညမ္းမႈ၊ ေရထုညစ္ညမ္းမႈ၊ ေျမဆီၾသဇာခမ္းေျခာက္မႈ၊ သားငွက္တိရစၧာန္မ်ိဳးစိတ္မ်ား ႐ွားပါးေပ်ာက္ကြယ္ လာမႈ၊ စည္းကမ္းမဲ့အမိႈက္စြန္႔ပစ္မႈေတြႏွင့္ သဘာဝတရားကို ညႇဥ္းပန္းအႏိုင္က်င့္မႈမ်ားစတာေတြနဲ႔ ျပည့္ ႏွက္လို႔ လာေနပါၿပီ။

ထို႔ေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ နာေရးကူညီမႈအသင္း(ရန္ကုန္)သည္ “ကိုယ့္အမိႈက္ … ကိုယ္႐ွင္း” ဆိုၿပီး အသင္း႐ံုးခ်ဳပ္ တည္ေနရာသည္ ေျမာက္ဒဂံုၿမိဳ႕နယ္၊ ၄၂ ရပ္ကြက္ျဖစ္ပါသည္။ ၄၂ ရပ္ကြက္သည္ အပိုင္း (၇) ပိုင္း၊ လမ္းေပါင္း (၅၈) လမ္း႐ွိၿပီး အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအဖြဲ႔႐ံုးမွ တာဝန္႐ွိသူမ်ားႏွင့္ ရပ္ကြက္ေန မိဘျပည္သူ အေပါင္းတို႔အား ၆.၅.၂ဝ၁၄ ရက္ေန႔တြင္ “သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္ထိန္းသိမ္းေရးႏွင့္ အမိႈက္ကင္းစင္ဇံု” ျဖစ္ ေျမာက္ေရးအတြက္ ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးမႈအား ျပဳလုပ္ခဲ့သလို၊ ၁၅.၆.၂ဝ၁၄ ရက္ေန႔တြင္ ေျမာက္ဒဂံုၿမိဳ႕နယ္၊ ၄၂ ရပ္ကြက္႐ွိ “ပုဗၺဝိေဒဟဓမၼာ႐ံု” တြင္ ဒု-ဥကၠ႒ ေဒၚသန္းျမင့္ေအာင္၊ ဆရာမ ဂ်ဴး၊ ဆရာ ထင္လင္းဦးတို႔ ေဟာေျပာခဲ့ၿပီး ၃.၆.၂ဝ၁၄ ရက္ေန႔တြင္ ေျမာက္ဒဂံုၿမိဳ႕နယ္၊ ၄၂ ရပ္ကြက္ (တိုးခ်ဲ႕)႐ွိ “စိတၱသုခ အ႐ုဏ္ ဆြမ္းေလာင္းအသင္း” ေနရာ၌လည္း ဒု-ဥကၠ႒ ေဒၚသန္းျမင့္ေအာင္ႏွင့္ ဆရာ ထင္လင္းဦးတုိ႔မွ ထပ္မံေဟာ ေျပာခဲ့ၾကသည္။ ၇.၆.၂ဝ၁၄ ရက္ေန႔တြင္ အသင္းသား/သူမ်ားတို႔သည္ ၄၂ ရပ္ကြက္အတြင္း႐ွိ မိဘျပည္ သူတုိ႔၏ ေနအိမ္မ်ားသို႔ တစ္အိမ္ဝင္ တစ္အိမ္ထြက္၍ လက္ကမ္းစာ႐ြက္မ်ားေဝငွၿပီး အမိႈက္မ်ား စြန္႔ပစ္ စနစ္တက် စြန္႔ပစ္ၾကဖို႔ ေျပာၾကားခဲ့သည္။

၈.၆.၂ဝ၁၄ (တနဂၤေႏြေန႔) နံနက္ (၇း၃ဝ) နာရီတြင္ ၄၂ ရပ္ ကြက္၊ တိုးခ်ဲ႕အပါအဝင္ ေဇာ္ဂ်ီလမ္းတစ္ေလွ်ာက္မွ စတင္ခဲ့ၿပီး ၁၅.၆.၂ဝ၁၄ (တနဂၤေႏြေန႔) နံနက္ (၇း၃ဝ) နာရီတြင္ ၄၂ တိုးခ်ဲ႕ရပ္ကြက္႐ွိ ေအးသာယာ (၁) (၂) လမ္း႐ွိ အမိႈက္မ်ားအား ရပ္ကြက္တြင္း႐ွိ “မာဃ လုလင္” နာေရးကူညီမႈအဖြဲ႔၊ ရပ္ကြက္ျပည္သူမ်ား၊ ကေလးငယ္မ်ားတို႔ႏွင့္လက္တြဲ၍ ဒု-ဥကၠ႒ ေဒၚသန္းျမင့္ ေအာင္၊ အတြင္းေရးမွဴး ေဒၚျမင့္ျမင့္ခင္ေဖ (ခ) ေဒၚေ႐ႊဇီးကြက္၊ အသင္းသား/သူမ်ားႏွင့္ သဘာဝပတ္ဝန္း က်င္ထိန္းသိမ္းရန္ စိတ္ပါဝင္စားၾကသည့္ လူမႈေရးအသင္းအဖြဲ႔မ်ားပါ လာေရာက္ပူးေပါင္း၍ ဝိုင္းဝန္းလုပ္ ေဆာင္ခဲ့ၾကသည္။ အမိႈက္မ်ားအား လိုက္လံေကာက္ယူ သိမ္းဆည္းၾကသည့္အျပင္ စည္းကမ္းတက် အ မိႈက္မ်ား စြန္႔ပစ္ႏိုင္ၾကရန္အတြက္ နာေရးကူညီမႈအသင္း(ရန္ကုန္)မွ သတ္မွတ္ထားသည့္ အမိႈက္ပံုးမ်ားကို ရပ္ကြက္မွ တာဝန္႐ွိသူမ်ားႏွင့္ တိုင္ပင္၍ ေနရာတက် စီစဥ္ခ်မွတ္ခဲ့သည္။

အပါတ္စဥ္ တနဂၤေႏြေန႔တိုင္း အမိႈက္ေကာက္ျခင္းတုိ႔အား သတ္မွတ္ထား႐ွိသလို အပါတ္စဥ္ အဂၤါေန႔၊ ၾကာသပေတးေန႔မ်ားတြင္လည္း မိမိတို႔၏ အမိႈက္ပံုးမ်ားထဲမွ စနစ္တက် စြန္႔ပစ္ထား႐ွိသည့္ အမိႈက္မ်ားတုိ႔အား သိမ္းဆည္း၍ စြန္႔ပစ္ရန္လို အပ္သည့္ အမိႈက္မ်ားတို႔အား သတ္မွတ္ေနရာမ်ားသို႔ စနစ္တက် စြန္႔ပစ္ေစခဲ့ၿပီး ျပန္လည္၍ အသံုးျပဳႏိုင္ သည့္ အမိႈက္မ်ားတို႔အား စနစ္တက် ခြဲျခမ္းထုတ္ပိုး၍ မိမိတို႔ႏွင့္ ခ်ိတ္ဆက္ထားၿပီး လာေရာက္သယ္ယူ ၾကသူမ်ားထံသို႔ ေပးအပ္ခဲ့သည္။ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕တြင္ လုပ္ေဆာင္ေနၾကသလို ကၽြန္ေတာ္ လူမႈေရးေဟာေျပာ ပြဲ ျဗဟၼစိုရ္ေျခလွမ္းမ်ားျဖင့္ မႏၲေလးဘက္သို႔ ေရာက္႐ွိေနခ်ိန္တြင္လည္း ဦးပိန္တံတား ပတ္ဝန္းက်င္တစ္ ေလွ်ာက္ႏွင့္ မႏၲေလးေတာင္ေတာ္ဝန္းက်င္႐ွိ အမိႈက္မ်ားကို ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ လုိက္ပါလာၾကသည့္ အသင္း သား/သူမ်ားတို႔သည္ မႏၲေလးမွ လူမႈေရးအသင္းအဖြဲ႔မ်ားႏွင့္အတူူ လိုက္လံေကာက္ယူ သိမ္းဆည္းခဲ့ၾက သည္။

ထိုသို႔ လုပ္ေဆာင္ခဲ့ရာတြင္ ရပ္ကြက္တြင္း႐ွိ အခ်ိဳ႕ေသာသူမ်ားသည္ မိမိတို႔အသင္းမွ လာေရာက္ အမိႈက္ေကာက္ေနၾကခ်ိန္တြင္ အိမ္တြင္းအေမွာင္တစ္ေနရာမွ ပုန္းေအာင္း၍ ေခ်ာင္းေျမာင္းေနျခင္း၊ မဆိုင္ သလိုေနၾကျခင္း၊ အမိႈက္ေကာက္ရမည္ကို ႐ွက္စိတ္မ်ားျဖစ္ေပၚေနျခင္း၊ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ႏွင့္အတူ လိုက္ပါၿပီး အမႈိက္ေကာက္ရန္ မဝံ့မရဲျဖစ္ေနၾကေသာ္လည္း ကေလးငယ္အခ်ိဳ႕တုိ႔သည္ အင္တိုက္အားတိုက္ လုပ္ကိုင္ ေနၾကသလို အခ်ိဳ႕ကေလးမ်ားသည္လည္း ေဆာ့ကစားေနၾကၿပီး မိမိတို႔ႏွင့္ မဆိုင္သလို ေနထိုင္ၾက သည္ကို ေတြ႔ျမင္ခဲ့ရသည္။

ထုိအခါ မိမိတို႔အသင္းသို႔ လူမႈေရးလုပ္ငန္းမ်ားႏွင့္ ပတ္သက္၍ လာေရာက္ ေလ့လာၾကေသာ ေဟာင္ေကာင္ႏိုင္ငံ႐ွိ ေက်ာင္းသူေလးမ်ား၏ ဆႏၵအေလ်ာက္ လိုက္ပါၿပီး ကၽြန္ေတာ္တို႔ အဖြဲ႔ႏွင့္ ပူးေပါင္းကာ ေပ်ာ္႐ႊင္စြာျဖင့္ အမိႈက္မ်ားကို လိုက္လံေကာက္ယူ လုပ္အားေပးမႈမ်ားကိုလည္း ျပဳ လုပ္ခဲ့သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ႐ွက္စိတ္ျဖစ္ေနေသာသူမ်ား၊ မဝ့ံမရဲျဖစ္ေသာသူမ်ားႏွင့္ မိမိတို႔ႏွင့္ မဆိုင္သလို ျဖစ္ေနသူမ်ားအျပင္ မိမိတို႔ႏွင့္ ပူးေပါင္း၍ အမိႈက္ေကာက္ရန္ ဇေဝဇဝါျဖစ္ေနသူမ်ားတို႔အား အတြင္းေရး မွဴး ေဒၚျမင့္ျမင့္ခင္ေဖ (ခ) ေဒၚေ႐ႊဇီးကြက္မွ “ကိုရီးယားကား ႀကိဳက္ၾကသလား။” ဟု ေမးလိုက္ေသာအခါ “ဟာ .. ႀကိဳက္တာေပါ့။” ဟု ျပန္လည္ေျဖဆိုၾကသည္။ ဆက္လက္၍ “ေအး .. ကိုရီးယားႏိုင္ငံလို ကမ႓ာ ေပၚမွာ အဆင့္အတန္းျမင့္မားၿပီး သန္႔႐ွင္းသာယာလွပတဲ့ ေဟာင္ေကာင္ႏိုင္ငံက မိန္းကေလးေတြက ေတာင္ အမိႈက္လာၿပီး ေကာက္ေနၾကၿပီ၊ ကေလးတို႔ကလည္း ဒီအတိုင္းဘဲ ၾကည့္ေနေတာ့မွာလား။” ဟု ေျပာၾကားလိုက္ေသာအခါ ထို လူငယ္/႐ြယ္မ်ားႏွင့္ ကေလးငယ္မ်ားပါ မိမိတို႔ႏွင့္ ပူးေပါင္း၍ တတ္ၾကြစြာ ေကာက္ယူသည္ကို ဝမ္းေျမာက္စြာျဖင့္ ေတြ႔႐ွိခဲ့ရသည္။

ထုိ႔အျပင္ ရပ္ကြက္အတြင္း႐ွိ လမ္းအခ်ိဳ႕ မိသားစု မ်ားႏွင့္ နာေရးကူညီမႈအသင္း(ရန္ကုန္) မွလည္း ဆီထမင္း၊ ေကာက္ညႇင္းေပါင္း၊ သာကူ၊ မုန္႔လုံးႀကီး၊ ေကာ္ဖီ စသည့္ အာဟာရဒါနအျဖစ္ လုပ္အားေပးသူမ်ားတို႔အား ေကၽြးေမြးဒါနျပဳခဲ့သည္။ EMERALO LION ကုမၸဏီမွလည္း REAKTOR Energy Drink မ်ားအား လာေရာက္တိုက္ေကၽြးၿပီး ဝိုင္းဝန္းကူညီ လုပ္ အားေပးခဲ့သည္ကို ဝမ္းေျမာက္စြာ သာဓုေခၚဆိုလိုက္မိသည္။

ထို႔အျပင္ လမ္းတစ္ခုအတြင္း အမိႈက္မ်ားေကာက္ယူၾကစဥ္ ေနအိမ္ၿခံဝန္းထဲ႐ွိ အမိႈက္မ်ားကိုပါ အိမ္႐ွင္မ်ားႏွင့္ ပူးေပါင္း၍ ေကာက္ယူရာတြင္ အိမ္အတြင္းသို႔ မထင္မွတ္ဘဲ ၾကည့္႐ႈမိေသာအခါ အိမ္တြင္း ၌ ႐ႈပ္ပြေနေသာ အမိႈက္မ်ား၊ စားၾကြင္းစားက်န္မ်ားကို ေတြ႔႐ွိခဲ့ရ၍ အိမ္႐ွိကေလးငယ္မ်ားအား “သားတုိ႔ သမီးတုိ႔ ညအိပ္တဲ့အခါ ဒီလိုအမိႈက္ေတြ အိမ္ထဲမွာ႐ွိေနရင္ ၾကြက္ေတြလာမွာေပါ့” ဟု ဒု-ဥကၠ႒ ေဒၚသန္း ျမင့္ေအာင္မွ ေျပာၾကားလိုက္ေသာအခါ ကေလးငယ္မ်ားမွ “ဟုတ္တာေပါ့။ သားတို႔ သမီးတုိ႔က ၾကြက္ေတြ နဲ႔အတူ ညအိပ္ရတာ” ဟု ႐ိုးသားစြာ ျပန္လည္ေျပာဆုိၾကသည္။ ထိုအခါ ဒု-ဥကၠ႒ ေဒၚသန္းျမင့္ေအာင္မွ “ေနၾကထိုင္ၾက စားၾကရင္ သားတို႔ သမီးတို႔ ေရာဂါေတြထူေျပာလာမယ္။ က်န္းမာေရးေတြ ထိခိုက္လာ မယ္။ စာသင္လည္းပ်က္မယ္။ အခုလို ေဆာ့ကစားႏိုင္ေတာ့မွ မဟုတ္ဘူး။ ဒါေၾကာင့္ အဲဒီအမိႈက္ေတြကို ႐ွင္းပစ္ဖို႔လိုတယ္” ဟု ေျပာၾကားလိုက္ေသာအခါ ကေလးငယ္မ်ားႏွင့္အတူ အိမ္႐ွင္မိသားစုမ်ားကပါ ဝင္ ေရာက္ ႐ွင္းလင္းမႈ ျပဳလုပ္ေနသည္ကိုလည္း ေတြ႔ျမင္ခဲ့ရျပန္သည္။

သို႔ရာတြင္ အခ်ိဳ႕ေသာ လူႀကီးမ်ားသည္ ေမွာင္ရိပ္မွ ခိုးေၾကာင္ခိုးဝွက္ ၾကည့္႐ႈေနျခင္း “ဒီအမိႈက္ ေကာက္တဲ့ အလုပ္ဟာ ငါတို႔နဲ႔ မသက္ဆိုင္ဘူး။ ငါတို႔အလုပ္ မဟုတ္ဘူး” ဟု ဆိုၾကေသာ ယူဆခ်က္မ်ား ျဖင့္ ဖာသိဖာသာ ေနထိုင္ေနျခင္းမ်ိဳးကိုလည္း ေတြ႔ျမင္ေနရဆဲျဖစ္သည္။

“ကေလး ကေလး အထင္မေသးနဲ႔။
ကေလးေကာင္းမွ လူႀကီးေကာင္းမွာ။
လူႀကီးေကာင္းမွ အားလံုးေကာင္းမွာ။”

ဟူေသာ စကားအတိုင္း ကေလးငယ္မ်ား၏ အတြင္းသေႏၶတည္ ေကာင္းမြန္ေစရန္အတြက္ လူႀကီး မ်ားတုိ႔မွ စံျပအျဖစ္ ေ႐ွ႕ေဆာင္ေျပာဆို လုပ္ေဆာင္မႈမ်ားကို ျပဳလုပ္ၾကရန္ အေရးႀကီးလွေပသည္။ မိမိတုိ႔ ရပ္႐ြာ၊ ရပ္ကြက္၊ ၿမိဳ႕နယ္မ်ားသို႔ ေစတနာျဖင့္ လာေရာက္သစ္ပင္စိုက္ျခင္း၊ အမိႈက္ေကာက္ျခင္း၊ ျခင္ေဆး ဖ်န္းေပးျခင္းတုိ႔ကို ျပဳလုပ္ေပးေနေသာ ျဗဟၼစိုရ္တရားလက္ကိုင္ထားသည့္ ပရဟိတသမားမ်ား၊ ပရဟိတ အသင္းအဖြဲ႔မ်ားႏွင့္အတူ ပူးေပါင္းလုပ္ေဆာင္ေပးရန္အတြက္လည္း အေရးႀကီးလွသည္။ အမ်ားအက်ိဳး အတြက္ ပူးေပါင္းလုပ္ေဆာင္ေပးျခင္းသည္ မဂၤလာတစ္ပါးပင္ ျဖစ္ေပေတာ့သည္။

ထို႔ေၾကာင့္ မိမိကိုယ္ကို ခ်စ္ဖို႔လိုသည္။ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုခ်စ္မွ မိသားစုကိုခ်စ္မည္။ မိသားစုကိုခ်စ္မွ ရပ္ကြက္ကိုခ်စ္မည္။ ရပ္ကြက္ကို ခ်စ္မွ ၿမိဳ႕နယ္ကိုခ်စ္မည္။ ၿမိဳ႕နယ္ကိုခ်စ္မွ ႏိုင္ငံကိုခ်စ္မည္။ ႏိုင္ငံကိုခ်စ္မွ ကမ႓ာအလယ္ ဝင့္ၾကြားႏိုင္ေတာ့ မည္ျဖစ္ေတာ့သည္။ “ခ်စ္သည္” ဟုဆိုရာ၌ လူ႔က်င့္ဝတ္၊ လူ႔ဂုဏ္သိကၡာ၊ လူ႔သီလတို႔အား ေစာင့္ထိန္း လိုက္နာက်င့္သံုးရန္ ျဖစ္ေတာ့သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ “ကိုယ့္ကိုယ္ကို ခ်စ္ၾကစမ္းပါဗ်ာ” ဟု ကၽြန္ေတာ္ လႈံ႔ေဆာ္ တိုက္တြန္း ေရးသားလိုက္ရပါေတာ့သည္။

ေေေေေေေ   ေက်ာ္သူ

 

အျပည့္အစုံသုိ႔ »

ထူးျခားလွသည့္ ပရဟိတ ေအာင္ေတာ္မူ ေစတီေတာ္ႀကီး

 ထူးျခားလွသည့္ ပရဟိတ ေအာင္ေတာ္မူ ေစတီေတာ္ႀကီး

ကၽြန္ေတာ္သည္ နာေရးကူညီမႈအသင္း(ရန္ကုန္)အား ဦးစီးဦးေဆာင္ၿပီး အမ်ားျပည္သူလူထု လူ သားအားလံုးတို႔ မလြဲမေသြ ေတြ႔ႀကံဳခံစားၾကေသာ နာေရး၊ က်န္းမာေရး၊ ပညာေရး၊ သဘာဝေဘး အစ႐ွိ သည့္ ေဘးဒုကၡမ်ားကို မိမိ၏အတၱကိုျဖဳတ္၍ အနစ္နာခံေပးဆပ္ခဲ့သည္မွာ (၁၄) ႏွစ္တာကာလကို ျဖတ္ သန္းခဲ့ၿပီးျဖစ္သည္။

ထိုသို႔ကာလအသီးသီးအား ျဖတ္သန္းခဲ့ရသည္မွာ လြယ္ကူေခ်ာေမြ႔လွသည္ မဟုတ္။ အတိုက္အခိုက္၊ အေႏွာင့္အယွက္၊ အဟန္႔အတား၊ အတားအဆီး၊ အပိတ္အပင္ တို႔သည္ကား ဘဝတစ္ခု လံုး စံုးစံုးျမဳပ္သြားမတတ္ ခံစားျဖတ္သန္းလာခဲ့ရသည္။ စာလံုးေရ (၄) လံုးမွ်သာရွိေသာ "ပရဟိတ" တည္း ဟူေသာ လူသားမ်ားအတြက္ ကူညီေဖးမ ေပးဆပ္ရေသာလုပ္ငန္းသည္ လြယ္ကူလွသည္မဟုတ္။

ထို႔ ေၾကာင့္ "အနိမ့္က်ဆံုးေသာ ကုသိုလ္အလုပ္မ်ိဳးကို အျမင့္ျမတ္ဆံုး ႏွလံုးသား႐ွိသူမ်ားသာ လုပ္ေဆာင္ ႏိုင္ၾကသည္" ဟူေသာ စကားေဆာင္ပုဒ္ ထြက္ေပၚလာရျခင္းျဖစ္သည္။ ေတာင္စလင္းတိုက္သစ္ ဆရာ ေတာ္ႀကီး ဦးတိကၡ မွမိန္႔ၾကားခဲ့သည္။ သို႔ေသာ္ ကၽြန္ေတာ္သည္ မိမိကုိယ္မိမိ ျမင့္ျမတ္ေသာသူ ျဖစ္ ေၾကာင္း လက္မခံပါ။ ျမင့္ျမတ္ေသာသူျဖစ္သည္ဟုလည္း မခံယူပါ။ မိမိ ကူညီေဖးမေပးႏုိင္ေသာ အတိုင္း အတာတစ္ခုအထိသာ ကူညီေပးႏိုင္ရန္ စီစဥ္ေပးေသာ ဦးေဆာင္သူတစ္ေယာက္သာျဖစ္သည္။ တကယ္ တမ္း အနစ္နာခံ အပင္ပန္းခံ၍ ေပးဆပ္ေနၾကသူမ်ားမွာ မိမိတို႔ နာေရးကူညီမႈအသင္းရွိ ဝန္ထမ္းမ်ား၊ အသင္းသား/သူမ်ားပင္ျဖစ္သည္။

ယခင္ (၉) ႏွစ္ ကာလခန္႔အထိ မိမိ၏အသက္အရြယ္၊ စြမ္းေဆာင္ႏိုင္မႈ စြမ္းအားမ်ားေၾကာင့္ ျပည္သူလူထုထံသို႔ ထဲထဲဝင္ဝင္ ေပးဆပ္ကူညီ ေဖးမမႈမ်ားကို ကိုယ္တိုင္ကိုယ္က် လုပ္ေဆာင္ႏိုင္ခဲ့ေသာ္လည္း ယခုကာလ မိမိ၏အသက္ (၅၄) ႏွစ္အ႐ြယ္တြင္ မည္သူမွ်တားဆီး၍ မရႏိုင္ ေသာ ဇရာ၏ဖိအားေၾကာင့္ က်န္းမာသန္စြမ္းမႈ ယခင္ကာလမ်ားကဲ့သို႔ ႏုပ်ိဳသန္စြမ္းမႈ မ႐ွိေသာေၾကာင့္ မိမိ ၏အေတြးအေခၚ အသိဉာဏ္စြမ္းအားျဖင့္သာ ေပးဆပ္မႈမ်ားကို ဦးေဆာင္မႈကို ျပဳလုပ္ေနရသည္။

ယခုအခ်ိန္ကာလ၌ ကၽြန္ေတာ္သည္ ၿငိမ္းခ်မ္းမႈ ေအးခ်မ္းသာယာစြာ ေနထိုင္လိုေသာ ဆႏၵျပင္းျပ လွ်က္ရွိသည္။ မိမိကဲ့သို႔ ျပည္သူ/သားအားလံုး၊ ျမန္မာႏိုင္ငံသူ/သားအားလံုး၊ တစ္ကမ႓ာလံုး႐ွိ သက္႐ွိလူ သတၱဝါအားလံုး ၿငိမ္းခ်မ္းသာယာေသာ ကမ႓ာႀကီး၊ ၿငိမ္းခ်မ္းသာယာေသာဘဝမ်ား ျဖစ္ေစခ်င္ေသာ ဆႏၵ ျပင္းျပလွ်က္ရွိေနသည္။ မိမိျဖတ္သန္းခဲ့ေသာ ပရဟိတနယ္ပယ္တေလွ်ာက္ ေတြ႔ႀကံဳခံစားခဲ့ရေသာ အခက္ အခဲမွန္သမွ်တို႔အား ေက်ာ္ျဖတ္ႏိုင္ခဲ့သည္မွာ ျမတ္စြာဘုရား႐ွင္၏ တန္ခိုးေတာ္၊ ျမတ္စြာဘုရား႐ွင္ ေဟာ ၾကားခဲ့ေသာ သစၥာတရား တို႔ေၾကာင့္ပင္ျဖစ္ေၾကာင္း ရဲရဲႀကီး ကၽြန္ေတာ္ဝန္ခံပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဗုဒၶ ဘာသာဝင္မ်ားတင္မက အျခားေသာ ဘာသာဝင္အသီးသီးတို႔တြင္လည္း ဘုရားသခင္အသီးသီးတို႔၏ ေမတၱာေတာ္ ၾသဝါဒစကားမ်ားအား လိုက္နာက်င့္သံုးကာ အခက္အခဲေပါင္းစံုတို႔အား သစၥာတရားျဖင့္ ေက်ာ္လႊားႏိုင္ခဲ့သည္မွာ မည္သူမွ် ျငင္းႏိုင္မည္မဟုတ္။

ပရဟိတသမားမ်ားအဖို႔ အျခားေသာ ဘဝရပ္တည္မႈျပဳလုပ္ေနၾကေသာ သူမ်ားထက္ သစၥာဆိုရာ တြင္ ပိုမိုထိေရာက္ေသာ အက်ိဳးခံစားႏိုင္သည္ဟု ကၽြန္ေတာ္ယံုၾကည္သည္။ အဘယ့္ေၾကာင့္ဆို ပရဟိတ သမားဟူရာ၌ သီလလံုၿခံဳရျခင္း၊ ဘဝတစ္ခုလံုး အနစ္နာခံ စြန္႔လႊတ္စြန္႔စားၾကရကာ အမ်ားျပည္သူ အက်ိဳး အတြက္ မိမိတို႔၏ အတၱမ်ားကိုျဖဳတ္၍ ျမင့္ျမတ္လွေသာ လူသားခ်င္းစာနာစိတ္၊ ကိုယ္ခ်င္းစာနာ စိတ္တို႔ ျဖင့္ လုပ္ကိုင္ေပးေနရေသာ ဘုရားခ်စ္သည့္ သူမ်ားျဖစ္ေသာေၾကာင့္ပင္ ျဖစ္ေတာ့သည္။

လြန္ခဲ့တဲ့ (၃) ႏွစ္ခန္႔က ကၽြန္ေတာ္၏စိတ္ထဲတြင္ အေတြးတစ္ခုေပၚလာခဲ့သည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ပရ ဟိတသမားမ်ား၊ ကမ႓ာ့ႏိုင္ငံအသီးသီးရွိ ပရဟိတလုပ္ငန္းအား စိတ္ဝင္စားသူမ်ား၊ ပရဟိတလုပ္ငန္းရပ္ အား လုပ္ကိုင္ေနၾကေသာသူမ်ားအတြက္ တိုင္တည္ဆုေတာင္း ေမတၱာပို႔ သစၥာဆိုႏိုင္မည့္ အထင္ကရ အျဖစ္ ေနရာဟူ၍ သတ္သတ္မွတ္မွတ္ မရွိေသးေခ်။

ထိုသုိ႔ေမတၱာျဖန္႔ေဝျခင္း၊ သစၥာဆိုဆုေတာင္းျခင္း၊ အဓိဌာန္ျပဳႏိုင္ျခင္း တည္းဟူေသာ ရည္ရြယ္ခ်က္ျဖင့္၄င္း၊ သာသနာေတာ္ တည္တံ့ျပန္႔ပြားေရးအတြက္၄င္း၊ ယဥ္ေက်းလိမၼာ၍ ဘာသာတရားကိုင္း႐ိႈင္းေသာ မ်ိဳးဆက္သစ္လူငယ္/ရြယ္မ်ား ေပၚထြန္းလာေရးအတြက္ ၄င္း၊ သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္ စိမ္းလန္းစိုေျပေရးအတြက္ စံျပနယ္ေျမ တစ္ခုျဖစ္လာေရးအတြက္၄င္း၊ ၿငိမ္း ခ်မ္းသာယာ ေအးခ်မ္းၾကည္ႏူးဖြယ္ ကမ႓ာသစ္ကေလးသို႔ ေရာက္ရွိသြားႏိုင္ေသာ ေနရာတစ္ခု ေပၚေပါက္ ေရးအတြက္၄င္း၊ ျဗဟၼစိုရ္တရားေလးပါး လႊမ္းၿခံဳထားေသာ ၾကည္ႏူးဖြယ္၊ ေနခ်င္စဖြ္ ေနရာသစ္ကေလး တစ္ခုေပၚေပါက္လာေရးအတြက္၄င္း၊ ရည္႐ြယ္ရည္စူး၍ ေစတီတစ္ဆူတည္ထား၍ ဆႏၵျဖစ္ေပၚခဲ့သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္၏ ျမင့္ျမတ္ေသာစိတ္ကူးအား အေကာင္အထည္ေဖာ္ႏုိင္ရန္ ျမန္မာျပည္အရပ္ေဒသ အသီးသီးသို႔ သြားေရာက္ကာ ကၽြန္ေတာ္စတင္ ႀကိဳးပမ္းခဲ့ေတာ့သည္။

ယခု ၂ဝ၁၄ ခုႏွစ္၊ ႏွစ္ဆန္းပိုင္းတြင္ ကၽြန္ေတာ္ဆႏၵ ပထမအဆင့္ ေအာင္ျမင္ခဲ့ေတာ့သည္။ ျမန္မာ ျပည္အလယ္ပိုင္းျဖစ္ေသာ ျပည္ၿမိဳ႕သို႔ ကၽြန္ေတာ္လူမႈေရးလုပ္ငန္းမ်ားျဖင့္ ခရီးသြားစဥ္ ေအာင္ျမင္စြာ အ ေကာင္အထည္ေဖာ္ခြင့္ ရ႐ွိခဲ့သည္။ ျပည္ၿမိဳ႕တစ္ဖက္ကမ္းသို႔ နဝေဒးတံတားႀကီးမွ ညာဘက္ ကားလမ္းမ အတိုင္း ဆက္လက္ေမာင္းႏွင္သြားပါက ေရႊဘံုသာမုနိဘုရားႀကီးကို ဖူးေတြ႔ႏုိင္သည္။ ထိုေရႊဘုံသာမုနိ ဘုရားမွ ေရွ႕သို႔ေခ်ာမြတ္ေနေသာ ေျမနီလမ္းမႀကီးအတုိင္း မိနစ္ (၂ဝ) ခန္႔ ေမာင္းႏွင္ပါက ျမတ္စြာဘုရား သက္႐ွိထင္႐ွား ႐ွိစဥ္ကာလ၌ ေျခေတာ္ခ်ကာ ဖိုးဦးေတာင္ေစတီေတာ္ျမတ္ တည္ရွိသည္။ ေရႊဘံုသာမုနိ ဘုရားႏွင့္ ဖိုးဦးေတာင္ေစတီေတာ္ျမတ္အၾကား ေတာင္ကုန္းတစ္ခုအား ကၽြန္ေတာ္စိတ္ဝင္စားမိသည္။

ထို႔ေၾကာင့္ ထိုေတာင္ကုန္းေပၚတြင္ သာသနာျပဳဘုရားတည္ရန္အတြက္ စံုစမ္းမိသည္။ ထိုအခါ တိုက္ဆိုင္ စြာျဖင့္ ယင္းေတာင္ကုန္းအား ဝယ္ယူထားေသာ ဦးေအာင္ခိုင္ႏွင့္ ေတြ႔ဆံုမိခဲ့ကာ အက်ယ္အဝန္း (၄) ဧက ခန္႔႐ွိ ေတာင္ကုန္းအား ကၽြန္ေတာ္ သာသနာျပဳဘုရားတည္ရန္အတြက္ လွဴဒါန္းေပးခဲ့သည္။ ကၽြန္ေတာ္ သည္ ယခု ၂ဝ၁၄ ခုႏွစ္အတြင္း သာသနာျပဳလုပ္ငန္းအား အၿပီးသတ္လုပ္ကိုင္လိုေသာ ဆႏၵရွိသည္ႏွင့္ အညီ ဘုရားတည္ထားရန္အတြက္၄င္း၊ သာသနိကအေဆာက္အဦးမ်ား ေဆာက္လုပ္ရန္အတြက္၄င္း၊ ဦးစြာ ေရရ႐ွိေရးအတြက္ လံုးပမ္းရေတာ့သည္။ ထိုေတာင္ကုန္းပတ္ဝန္းက်င္႐ွိ ေတာင္ကုန္းေတာင္တန္း မ်ားသည္ ေျခာက္ေသြ႔ေနေသာေၾကာင့္ ေရတူးေဖာ္ရန္မ်ားစြာ အခက္ေတြ႔ေနသည္။

တစ္ရက္ ကၽြန္ေတာ္ သည္ ထိုေတာင္ကုန္းသို႔သြားေရာက္စဥ္ အသက္အ႐ြယ္ (၄/၅) ႏွစ္ခန္႔႐ွိေသာ ကေလးငယ္တစ္ဦး ေတာင္ ေပၚသို႔ တက္ေရာက္လာခဲ့ကာ "အဘတုိ႔ဘာလုပ္ေနလဲ" ဟု ေမးေသာေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္မွ ေရတူးေဖာ္ဖို႔ အတြက္လာၾကည့္တာ ဟု ျပန္လည္၍ေျပာဆို လုိက္ေသာအခါ "ေရက ေဟာဟိုနားမွာ႐ွိတယ္၊ သူ႔အလို အေလွ်ာက္ ေျမႀကီးထဲက ထြက္ေနတာအမ်ားႀကီးဘဲ" ဟု ေျပာဆိုလိုက္ေသာေၾကာင့္ သူညႊန္ျပရာ ေနရာ သို႔ သြားေရာက္ၾကည့္႐ႈစဥ္ ေရမ်ားၾကည္လင္ေအးျမစြာ ထြက္ေနသည္ကို အံ့ၾသတႀကီး ေတြ႔ျမင္လိုက္ရ ေတာ့သည္။

ေနာက္ရက္မ်ားတြင္ ထိုေတာင္ကုန္းေပၚတြင္ ေရမ်ားအလိုအေလွ်ာက္ ထြက္ေနေသာ ေနရာ ႏွစ္ေနရာခန္႔ႏွင့္ ေတာင္ကုန္း၏ ဘယ္ဘက္လွ်ိဳထဲတြင္ စီးဆင္းေနေသာ ေရေျမာင္းအား ပူျပင္းလွေသာ ေႏြရာသီအခ်ိန္ကာလ၌ ထူးျခားစြာ ေတြ႔ျမင္ရေတာ့သည္။ ကၽြန္ေတာ္သည္ ထိုသာသနာျပဳဘုရားတည္ မည့္ ေတာင္ကုန္းေတာ္အား "ပရဟိတေတာင္ကုန္းေတာ္" ဟု အမည္ေပးလိုက္ေတာ့သည္။

ထို႔ေနာက္ ဘုရားတည္ရန္အတြက္ ျပည္ၿမိဳ႕၊ ပန္းေတာင္းၿမိဳ႕နယ္မ်ားရွိ ဆရာေတာ္ႀကီးမ်ားႏွင့္ ေတြ႔ဆံုဖူးေမွ်ာ္ကာ အႀကံဉာဏ္မ်ား၊ ခြင့္ျပဳခ်က္မ်ားအား ေတာင္းဆိုခဲ့ၿပီးေနာက္ ေရႊေပါက္ပင္ဆရာေတာ္ႀကီး(ျပည္)၏ ၾသဝါဒ အတိုင္း "မဟာပ႑ိတပရဟိတေအာင္ေတာ္မူေစတီေတာ္" ဟူ၍ အမည္သတ္မွတ္ခဲ့ေတာ့သည္။

ဒုတိယ ထူးျခားခ်က္တစ္ရပ္မွာကား "မဟာပ႑ိတပရဟိတေအာင္ေတာ္မူေစတီေတာ္" အတြင္း ေဗာဓိေညာင္ပင္ စိုက္ပ်ိဳးလိုေသာအခ်ိန္တြင္ ပခုကၠဴဆရာေတာ္ႀကီး (အနိစၥဆရာေတာ္ႀကီး) မပ်ံလြန္စဥ္က ဆရာေတာ္ႀကီးမွ "ဟို … ႏႈတ္ခမ္းေမြး၊ မုတ္ဆိတ္ေမြးနဲ႔ လူႀကီးကိုသြားေပးလိုက္ပါ" ဟူ၍ ဆရာေတာ္ႀကီး ထံတြင္႐ွိေနေသာ ေဗာဓိေညာင္ပင္ေပါက္အား ဆရာေတာ္ႀကီး၏ တပည့္မ်ားအား မိန္႔ၾကားခဲ့ဘူးသည္။ ထိုစဥ္အခါက ဆရာေတာ္ႀကီး မမာမက်န္းျဖစ္ေန၍ ကၽြန္ေတာ့္ထံသို႔ ေဗာဓိေညာင္ပင္ ေရာက္႐ွိမလာေခ်။ ဆရာေတာ္ႀကီး ဘဝနတ္ထံသို႔ ပ်ံလြန္ေတာ္မူခ်ိန္အခါ ကၽြန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္ နိဗၺာန္ယာဥ္ေမာင္းႏွင္ ေပးခဲ့ သည္။ ထိုစဥ္အခါမွ ကၽြန္ေတာ္သည္ ဆရာေတာ္ႀကီး၏ တပည့္ဒါယိကာမ်ား၏ ေျပာၾကားခ်က္ေၾကာင့္ ထို ေဗာဓိေညာင္ပင္၏သမိုင္းကို သိ႐ွိခဲ့ရသည္။

ယင္းေဗာဓိေညာင္ပင္ေပါက္အား ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အိႏၵိယႏိုင္ငံသို႔ သြားေရာက္စဥ္ ယခုလက္႐ွိ အိႏၵိယဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ မာန္မိုဟန္ဆင္း မွ အမွတ္တရ ထူးျခား ျမင့္ျမတ္ေသာ လက္ေဆာင္မြန္အျဖစ္ ေပးအပ္ခဲ့ျခင္းျဖစ္ေၾကာင္းႏွင့္ ေဗာဓိေညာင္ပင္အား ေဒၚေအာင္ဆန္း စုၾကည္မွ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕သို႔ ပင့္ေဆာင္လာခဲ့ၿပီး ပခုကၠဴဆရာေတာ္ႀကီးထံ လွဴဒါန္းခဲ့ျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း သိရွိခဲ့ရ သည္။ ေက်းဇူးရွင္ပခုကၠဴဆရာေတာ္ႀကီးအား ကၽြန္ေတာ္သည္ လြန္ခဲ့ေသာ (၇) ႏွစ္ခန္႔က နံနက္ အာ႐ံု တက္ခ်ိန္တြင္တစ္ဦးတည္း သြားေရာက္ဖူးေမွ်ာ္ကာ ပရဟိတလုပ္ငန္းႏွင့္ ပတ္သက္၍ အခက္အခဲမ်ားအား ေလွ်ာက္ထားေမးျမန္းခဲ့ဘူးသည္။

ယခု ဆရာေတာ္ႀကီးအေနျဖင့္ ကၽြန္ေတာ္ သံသနာျပဳဘုရားတည္မည့္ ကိစၥရပ္အား မည္သို႔မည္ပံုသိ႐ွိၿပီး ယခုကဲ့သို႔ ဆရာေတာ္ႀကီး၏ တပည့္ဒါယကာမ်ားအား ကၽြန္ေတာ့္ထံသို႔ အေရာက္ပို႔ခိုင္းသည္ကိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္အေျဖရွာ၍မေတြ႔။ ဆရာေတာ္ႀကီး၏ မိန္႔မွာခ်က္အတိုင္း ပဥၥဂံ စာေပတိုက္မွ ဦးေအာင္သူ သည္ နာေရးကူညီမႈအသင္း(ရန္ကုန္) ကၽြန္ေတာ့္ထံသို႔ ေဗာဓိေညာင္ပင္အား ပင့္ေဆာင္၍ လာေရာက္အပ္ႏွံခဲ့ေတာ့သည္။ ထိုကဲ့သို႔ထူးျခားေသာ ေဗာဓိေညာင္ပင္အား ယခုလာမည့္ ကဆုန္လျပည့္ေန႔ ေမလ (၁၃) ရက္ေန႔တြင္ သာသနာျပဳမည့္ ပရဟိတေတာင္ကုန္းေတာ္ေပၚ၌ ေျမခ် စိုက္ပ်ိဳးရန္ ၾကည္သာေအးျမဆရာေတာ္ (ျပည္) မွ မိန္႔ၾကားခဲ့ေတာ့သည္။

တတိယ ထူးျခားခ်က္ တစ္ရပ္မွာကား ထိုေတာင္ကုန္းေတာ္ေပၚသို႔ ဘုရားတည္ရန္အတြက္၄င္း၊ သာသနိကအေဆာက္အဦးမ်ား ေဆာက္လုပ္ရန္အတြက္၄င္း၊ ဘုရားႀကီးေအာင္ျမင္ စြာ ၿပီးစီးသြားသည့္ အခ်ိန္တြင္ ဘုရားဖူးမ်ား လြယ္လင့္တကူ တက္ေရာက္ဖူးေမွ်ာ္ႏိုင္ရန္အတြက္ ေမာ္ေတာ္ကား လမ္းေဖာက္ လုပ္ရန္ ကိစၥရပ္ပင္ျဖစ္သည္။ ကားလမ္းေဖာက္လုပ္ရန္ လူအားႏွင့္ ေဖာက္လုပ္မည္ဆိုပါက အခ်ိန္ကုန္ လူပင္ပန္း ေငြေၾကးကုန္က်မႈမ်ားမည္။ လမ္းေဖာက္လုပ္ေသာ ေမာ္ေတာ္ယာဥ္စက္ႀကီးမ်ား၊ ေျမညိႇစက္ႀကီး မ်ား လိုအပ္ေနေတာ့သည္။ လိုအပ္ေနေသာ ထိုစက္ယႏၲရားႀကီးမ်ားသည္ ျပည္ျမိဳ႕ရွိ ၾကည္သာေအးျမ ဆရာေတာ္၏ပံ့ပိုးမႈျဖင့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ပရဟိတေတာင္ကုန္းေတာ္ အနီးသို႔ေရာက္႐ွိလာေသာေၾကာင့္ အကူ အညီေတာင္းခံခဲ့ရာ လြယ္ကူေအာင္ျမင္စြာ ေဖာက္လုပ္ႏိုင္ခဲ့သည္။ အမွန္စင္စစ္ ထိုစက္ယႏၲရားမ်ားအား လိုအပ္ပါက ခရီးအေတာ္အတန္ ေဝးလံေသာ ေဒသ မွ မွာယူရမည္ျဖစ္၍ အခက္ႀကံဳေတြ႔ရမည္ျဖစ္သည္။ ယခုမူ လိုအပ္ေသာအခ်ိန္တြင္ အစဥ္သင့္ ေရာက္႐ွိ လာျခင္းသည္လည္း တတိယထူးျခားခ်က္ တစ္ရပ္ပင္ျဖစ္ေတာ့သည္။

သာသနာျပဳ ဘုရားတည္သည့္ကိစၥသည္ လူအား၊ စိတ္အား၊ သမာဓိအား၊ သီလအစြမ္းတို႔အျပင္ ေငြေၾကးပိုင္းသည္လည္း အေရးပါလွသည္။ ကၽြန္ေတာ့္ထံတြင္ လက္႐ွိ ေငြေၾကးအတိုင္းအတာျဖင့္ လံုးဝ မျဖစ္ႏိုင္ေခ်။ သို႔ေသာ္ကၽြန္ေတာ္သည္ အဓိဌာန္ဝင္ သီလေဆာက္တည္ျခင္းႏွင့္ မိမိ၏ျပဳခဲ့ေသာ ကုသုိလ္ ေကာင္းမႈမ်ားအား ယံုၾကည္စြာသစၥာဆို၍ ထိုျမင့္ျမတ္ေသာလုပ္ငန္းႀကီးကို စတင္ေနၿပီျဖစ္သည္။ ျမန္မာ ႏွစ္ဆန္း (၁) ရက္ေန႔ နံနက္ (၉းဝဝ) နာရီအခ်ိန္တြင္ ကၽြန္ေတာ့္ထံသို႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အသင္းႀကီး၏ အႀကံ ေပးပုဂၢိဳလ္တစ္ဦးျဖစ္သူ ကိုအလင္းဆက္ (IR) ႏွင့္ဇနီးတို႔ ေရာက္႐ွိလာခဲ့ၿပီး သူတို႔ဇနီးေမာင္ႏွံ၏ မဂၤလာ ေ႐ႊလက္စြပ္ႏွစ္ကြင္းအား ထိုသာသနာျပဳတည္ထားကိုးကြယ္မည့္ "မဟာပ႑ိတပရဟိတေအာင္ေတာ္မူ ေစတီေတာ္" ႀကီးအတြက္ ရည္စူး၍ ပထမဦးဆုံးလွဴဒါန္းေပးအပ္ခဲ့သည္။

ျမန္မာႏိုင္ငံအတြင္းႏွင့္ ျပည္ပႏိုင္ငံ႐ွိ ပရဟိတသမားမ်ား၊ ပရဟိတအသင္းအဖြဲ႔မ်ား အားလံုး ကိုယ္စား တည္ထားကိုးကြယ္မည့္ "မဟာပ႑ိတပရဟိတေအာင္ေတာ္မူေစတီေတာ္" ႀကီးအား နာေရး ကူညီမႈအသင္း(ရန္ကုန္)သို႔ လွဴဒါန္းထားၾကေသာ အလွဴ႐ွင္မ်ား၏ အလွဴေငြအား လံုးဝ (လံုးဝ) အသံုးျပဳ မည္မဟုတ္။ ပရဟိတစိတ္ဓာတ္႐ွိေသာ၊ ျဗဟၼစိုရ္တရားေလးပါးအား လက္ကိုင္ျပဳက်င့္သံုး ေနၾကေသာ အလွဴ႐ွင္မ်ား၊ ပရဟိတသမားမ်ား၊ ပရဟိတအသင္းအဖြဲ႔မ်ားမွ သီးျခားလွဴဒါန္းေသာ သာသနာျပဳ အလွဴ ေငြျဖင့္သာ တည္ထားကိုးကြယ္မည္ျဖစ္ပါေၾကာင္း အသိေပးႏိႈးေဆာ္လိုက္ရပါသည္။

ထို႔ေၾကာင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံအတြင္း မည္သူမွ်တည္ထားကိုးကြယ္မႈ မရွိခဲ့ေသးေသာ၊ ျမန္မာ့သမိုင္းတြင္ လံုးဝမရွိခဲ့ဘူးေသာ ထူးျခားမႈမ်ားစြာျဖင့္ ေတြ႔ႀကံဳခဲ့ရေသာ “မဟာပ႑ိတ ပရဟိတေအာင္ေတာ္မူေစတီ ေတာ္ႀကီး” အား ကၽြန္ေတာ္မွဦးစီး၍ ျမင့္ျမတ္ေသာ ရည္ရြယ္ခ်က္မ်ားျဖင့္ ျဗဟၼစိုရ္တရား ေလးပါး လက္ ကိုင္ျပဳကာ စတင္တည္ထားေတာ့မည္ ျဖစ္ပါေသာေၾကာင့္ မိဘျပည္သူမ်ား အေနျဖင့္လည္းေကာင္း၊ အရပ္ေဒသအသီးသီးရွိ ပရဟိတအသင္းအဖြဲ႔မ်ား အေနျဖင့္လည္းေကာင္း၊ တစ္ဦးခ်င္းေသာ္လည္းေကာင္း၊ သဒၵါတရားနည္းမ်ားမဆို ကုသိုလ္ေတာ္ပါဝင္ၾကပါရန္ နိဗၺာန္အက်ိဳးေမွ်ာ္၍ ႏႈိးေဆာ္လိုက္ရပါေတာ့သည္။

လွဴဒါန္းႏိုင္သည့္ “မဟာပ႑ိတ ပရဟိတေအာင္ေတာ္မူေစတီ ”သာသနာျပဳ အက်ိဳးေတာ္ေဆာင္မ်ား

၁။ ဦးစိုးမိုးႏိုင္
မိုးေမတၱာ - နာေရးကူညီမႈအသင္း(ျပည္)
ဝ၉ - ၄၂၃ ၆၇၅ ၉၄၅

၂။ ဦးညီညီေအာင္
မိုးေမတၱာ - နာေရးကူညီမႈအသင္း(ျပည္)
ဝ၉ - ၄၂၃ ၆၇ဝ ၁၁၁

၃။ ကိုသူရိန္ဝင္း
သုခကုသုိလ္ျဖစ္ေဆးခန္း(ပဲခူး)
ဝ၉ - ၄၃ဝ ၁၆၁ ၉၇

၄။ ကိုေအာင္ေဇာ္
ဝ၉ - ၅၁၅ ၈၈၉ဝ

၅။ မဝင္းလဲ့ဇင္
ဝ၉ - ၄၂ဝ ဝဝ၈ ၃၄၂

၆။ ကိုမ်ိဳး(ျမန္မာစာ) ေပၚျပဴလာဂ်ာနယ္
အမွတ္ (၁၅ဝ/၁၆ဝ)၊ ၃၅ လမ္း (အလယ္)၊ ေက်ာက္တံတားၿမိဳ႕နယ္၊ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕။
ဝ၉ - ၅၁ဝ ၃၆၄၆

၇။ ကိုေအာင္သူ (ပဥၥဂံစာေပတိုက္)
အမွတ္ (၁၆၇)၊ ေအ၊ ၃၅ လမ္း (အလယ္)၊ ေက်ာက္တံတားၿမိဳ႕နယ္၊ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕။
ဝ၉ - ၂ဝ၂ ၃၇၅၃

၈။ ဦးထြန္းဦး - ထြန္းဦးစာေပ (မႏၲေလး)
မႏၲေလးၿမိဳ႕။
ဝ၉ - ၂ဝဝ ၅၈၂၈

၉။ ေဒါက္တာ ေမာင္ေမာင္သန္း
အလံုၿမိဳ႕နယ္၊ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕။
ဝ၁ - ၂၂၉ ၆၅၂

၁ဝ။ ကိုၫြန္႔ဝင္း (ထိပ္တန္းေတာ္ဝင္စတိုး - နတ္တလင္း)
ဝ၉ - ၄၃ဝ ၂၈၇ ၇၇

“ျဗဟၼစိုရ္တရား ကမ႓ာလႊမ္းေစရမည့္ မဟာပ႑ိတပရဟိတ ေအာင္ေတာ္မူေစတီေတာ္ျမတ္ႀကီး”

(ေက်ာ္သူ - ပရဟိတသာသနာျပဳအဖြဲ႔)

အျပည့္အစုံသုိ႔ »