" ေဒၚစုရဲ႕က်န္းမာေရး စစ္ေဆးတဲ့ ကိစၥကေတာ့ ၁၁ရက္ေန႔ ေဒၚစုအိမ္ကိုျပန္ေရာက္တဲ့ ေန႔ကစျပီးေတာ့ သက္ဆိုင္ရာ အာဏာပိုင္ေတြက ေနျပီးေဒၚစုရဲ႕ က်န္းမာေရးပံုမွန္ စစ္ေဆးဖို႔ဆိုျပီး အမ်ိဳးသမီး ဆရာဝန္တေယာက္ကို ေခၚလာပါတယ္။ ေဒၚစုအေနနဲ႔ မိမိရဲ႕က်န္းမာေရးကို ပံုမွန္ႏွစ္ရွည္လမ်ား ၾကည္႔ရႈေပးလာတဲ့ ေဒါက္တာတင္မ်ိဳးဝင္း ကိုပဲက်န္းမာေရး စစ္ေဆးခြင့္ျပဳဖို႔ သက္ဆိုင္ရာကို ေတာင္းဆုိထားပါတယ္။ မိမိကိုၾကည္႔ရႈ႕မယ့္ ဆရာဝန္ကို မိမိအေနနဲ႔ ေရြးခ်ယ္ပိုင္ခြင့္ ရွိရပါမယ္။ အခုထိေတာ့ ေဒါက္တာတင္မ်ိဳးဝင္း သြားၾကည္႔ခြင့္ ရတယ္လို႔မၾကားမိေသးပါဘူး။ မေန႔က ေဒါက္တာတင္မ်ိဳးဝင္းနဲ႔ ေတြ႔တဲ့အထိေတာ့ ဒီကိစၥနဲ႔ပတ္သတ္ျပီး ဘာမွမေျပာတဲ့ အတြက္ သြားၾကည္႔ခြင့္ မရေသးပါဘူး။ အန္ကယ္တို႔ ေရွ႕ေနေတြနဲ႔ ေနာက္တၾကိမ္ေတြ႔ဖို႔ ေဒၚစုက ေတာင္းဆိုထားတယ္ ေျပာပါတယ္။ အခုထိေတာ့ ေတြ႔ခြင့္မရေသးပါဘူး။" ဟုအမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ ေျပာခြင့္ရပုဂၢဳိလ္ တဦးျဖစ္တဲ့ ေရွ႕ေနၾကီး ဦးဥာဏ္ဝင္းက ေျပာဆိုပါတယ္။
ေဒါက္တာတင္မ်ိဳးဝင္းဟာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ယခင္ ေနအိမ္အက်ယ္ခ်ဳပ္ က်ခံရစဥ္ တလတၾကိမ္ ပံုမွန္က်န္းမာေရး စစ္ေဆးခြင့္ရခဲ့ျပီး အေမရိကန္ႏုိင္ငံသား မစၥတာယက္ေတာ ေဒၚစုေနအိမ္သို႔ ဝင္ရာက္ျပီး ဖမ္းဆီးခံရခ်ိန္မွာ အာဏာပိုင္မ်ားရဲ႕ ေခတၱေခၚယူ ထိန္းသိမ္းျခင္းခံခဲ့ရပါတယ္။ ၂၀၀၈ခုႏွစ္ ပထမအၾကိမ္မစၥတာယက္ေတာ ေဒၚစုအိမ္သို႔ ဝင္ေရာက္လာစဥ္က ေဒါက္တာတင္မ်ိဳးဝင္းမွ တဆင့္ အသိေပး အေၾကာင္းၾကားခဲ့ေသာ္လည္း အာဏာပိုင္မ်ားမွ အေရးယူေဆာင္ရြက္ေပးခ်င္း မရွိခဲ့ပါဘူး။..။
ဒီမိုေဝယံ
ေဆာင္းပါးေရးသားသူ။ ဦးလင္း
ေသာၾကာေန႔၊ ၾသဂုတ္လ 21 ရက္ 2009 ခုႏွစ္ 17 နာရီ 49 မိနစ္
"က်ဳပ္ဘက္ကေတာ့ အားလံုးကို အနစ္နာခံ စြန္႔လႊတ္ခဲ့ၿပီးပါၿပီ။ အျပင္မွာရွိေနၾကတဲ့ ဒကာေတာ္ၾကီးေတြအေနနဲ႔ ကိုယ့္တာဝန္ကို ကိုယ္ေက်ပြန္ဘို႔ လိုတယ္"
အမေတာ္ႏွင့္ တဆင့္ပါးလိုက္သည့္ အက်ဥ္းေထာင္ထဲမွ ဆရာေတာ္အရွင္ဂမၻီရ၏ အမွာစကား ျဖစ္သည္။ တခ်ဳိ႕လူေတြ ၾကား၏။ တခ်ဳိ႕လူေတြ မၾကား။ တခ်ဳိ႕လူေတြ မၾကားခ်င္္။ တခ်ဳိ႕ မၾကားသေယာင္ ဟန္ေဆာင္ေနၾကေလ၏။ ႐ိုးသားစြာ ဝန္ခံရလွ်င္ ထိုကဲ့သို႔ ဟန္ေဆာင္ေနၾကသူမ်ားထဲတြင္ က်ေနာ္ ထိပ္ဆံုးက ျဖစ္မည္ထင္သည္။
ဆရာေတာ္၏ အမွာစကားသည္ က်ေနာ့္တသက္ အေနရခက္၊ အေသရခက္ေစေတာ့မည္မွာ အမွန္ပင္ျဖစ္သည္။ ကိုယ့္ကိုယ္ကို လိမ္လည္ရန္ တကယ္မျဖစ္ႏိုင္။ ကိုယ္ေစာင့္နတ္တို႔က ခဏခဏ ထုေျခလႊာ တက္ေနၾကသည္။ သစၥာရွိမွ မိတ္ေဆြေကာင္းေဟ့၊ တာဝန္သိမွ ျပည့္သားေကာင္းေဟ့ ဟု တခါတခါ နားဝမွာ ဆႏၵျပေနၾကသည့္ အသံမ်ားက ျပည့္လွ်ံေနျပန္၏။
ခက္ပေလေကာ။ လတ္တေလာ အေျခအေနတြင္ က်ေနာ့္ဘဝသည္ ပစ္ၿပီးသည့္ က်ည္ဆံခြံတေတာင့္လို ဘာမွအသံုးမက်။ ၿခံဳၾကိဳၿခံဳၾကားထဲ မေနခ်င္ေသာ္လည္း ေပ်ာ္စံေနရတာပဲ မဟုတ္ပါလား။ ဇရာကအို ပိုက္ကေဆြး၊ ေခြးက်ိဳးနဲ႔ ယံုလိုက္၊ အမိုက္တရားေတြနဲ႔ နိဗၺာန္သြားခ်င္တဲ့ ကိုယ့္ဘဝကို ေတြးရင္းေငးရင္း ေႏွာင္းျဖစ္ေတြကို စဥ္းစားေနမိသည္။
ကမၻာေက်ာ္သမိုင္းထဲဲက ေရႊဝါေရာင္ ပတၱနိကုဇၨနကံေဆာင္သည့္ပြဲတြင္ က်ေနာ့္ဘဝတသက္ မေမ့ရက္ႏိုင္္စရာ ေန႔မ်ားထဲမွ အားနည္းခ်က္၊ အားသာခ်က္မ်ားကို ၿခံဳငံုသံုးသပ္ရင္း အတိတ္မွ ျမင္ကြင္းမ်ားက အစီအရီ ေပၚထြက္ခဲ့ၾကျပန္ပါၿပီ။
အခ်ိန္ကား ၂ဝဝ၇ ခု စက္တင္ဘာ ေရႊဝါေရာင္ သံဃလႈပ္ရွားမႈၾကီးအၿပီး ေအာက္တိုဘာလ။ မွတ္မွတ္ရရ သီတင္းကြ်တ္လျပည့္ေန႔ ျဖစ္ပါသည္။
ဆိုင္ကယ္ေပၚမွ ဆင္းလိုက္သည္ႏွင့္ ဆရာေတာ္က ေတာတန္းေလးထဲမွ ထြက္လာပါသည္။ တက္ၾကြလန္းဆန္းေနသည့္ ဆရာေတာ္၏ အၿပံဳးမ်ားကို ဒကာေတာ္၏ ေအာင္ျမင္မႈအၿပံဳးမ်ားျဖင့္ ဆရာႏွင့္ ဒကာ မ်က္စမ်ား ခင္းလိုက္ၾကရင္း ႏႈတ္ဆက္လိုက္ၾကသည္။
ဆူးေညာင့္ခလုတ္မ်ားသာမက ေသနတ္ေျပာင္းဝမ်ားၾကားမွာ ေအာင္ျမင္စြာ ေရွာင္တိမ္းလႈပ္ရွားေနခ်ိန္မို႔ ဆရာႏွင့္ ဒကာ၏ အၿပံဳးမ်ားမွာ ႏူးညံံ့သိမ္ေမြ႔သည္ထက္ပို၍ နက္ရွိင္းေနပါသည္။
ေနရာက မႏၲေလးၿမိဳ႕မွအထြက္ ေမၿမိဳ႕ကားလမ္းမၾကီး၏ အေရွ႕ဘက္။ ထံုးဘိုရြာအနီး။ အေရွ႕႐ိုးမၾကီး၏ အစမွတ္တိုင္သဖြယ္ တည္ရွိသည့္ ထံုးေက်ာက္ေတာင္တန္းၾကီး တေလွ်ာက္ေအာက္က ေတာတန္းေလးတခုတြင္ ျဖစ္ပါတယ္။ လူတထိုင္သာသာရွိေသာ စိုက္ခင္းတခု၏ အလယ္တြင္ ဆရာႏွင့္ ဒကာ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ ထိုင္လိုက္္ၾကပါသည္။
ပတ္ဝန္းက်င္အေနအထားကို ဒကာက အကဲခတ္လိုက္ေတာ့ ဆရာေတာ္က ‘‘အိုေက .. ဒကာလင္း‘’ ဟု မိန္႔လိုက္သည္။ ဒကာ၏ ညာဘက္ပခံုးမွ နက္ျပာေရာင္ ၾကိဳးဆြဲဂ်င္းအိပ္ေလးကို ေလွ်ာခ်လိုက္ၿပီး ဆရာေတာ္အား ကပ္လႉလိုက္ပါ၏။ အဲဒီေနာက္ ေဒါနေရာင္ ဂ်ာကင္အကၤ်ီ အတြင္းအိပ္ထဲမွ ပစၥည္းမ်ားကို ထုတ္ယူလိုက္ၿပီး ဆက္လက္လႉဒါန္းလိုက္သည္ႏွင့္ တၿပိဳင္နက္ ျပင္းျပသည့္ အာသီသမ်ား ျပည့္ဝၿပီမို႔ ဆရာေတာ္၏ ႏႈတ္ခမ္းေတာ္အစံုက ဖံုးမရဖိမရ။ အၿပံဳးမ်ား ဗလဝ ၾကားက ‘‘က်ဳပ္ မရယ္ရတာ ၾကာၿပီဗ်။ အခု ဒကာၾကီး လာမွပဲ ရယ္ရေတ့တယ္'' ဟု ဆိုကာ ခ်ီးမြမ္းခန္း ဖြင့္ပါေတာ့သည္။
ပထမတေခါက္တုန္းက ယခုပစၥည္းေလးမ်ား ပါမလာ၍ ဆရာေတာ္၏ မ်က္ႏွာေတာ္ ညိႇဳးသြားသည္ကို ဒကာက စိတ္မေကာင္း။ အခု ဒုတိယအေခါက္တြင္ စြန္႔စားခန္းမ်ား တသီတတန္းၾကီးကို ျဖတ္ေက်ာ္၍ ေအာင္ျမင္ခဲ့ၿပီမို႔ ေက်နပ္ပီတိျဖစ္ေနရသည္။
နယ္စပ္မွသည္ လမ္းတေလွ်ာက္ ထူထပ္လွသည့္ ရွာေဖြစစ္ေဆးေရးဂိတ္မ်ားကို တခုၿပီးတခု ေက်ာ္ျဖတ္ႏိုင္ရန္ homework အိမ္စာေတြကို အျပန္ျပန္အလွန္လွန္ ေလ့က်င့္ခန္းမ်ား ျပဳလုပ္ခဲ့ရပါသည္။ အိေျႏၵမပ်က္ေအာင္ ေဆာက္တည္ေနရသည့္ သမာဓိအားကို ထိန္းသိမ္းႏိုင္ရန္ ထြက္ေလဝင္ေလမ်ားကို ဂ႐ုတစိုက္ မွတ္သားေနခဲ့ရသလို တခါတေလမွာ ထိုးသုတ္ေတာ့မည့္ စြန္ရဲငွက္တအုပ္၏ မ်က္စိေအာက္က ဖားတေကာင္လိုမ်ဳိး ရင္တဖိုဖိုႏွင့္ အားတင္းေနရသည့္ အျဖစ္မ်ားကိုလည္း ၾကံဳခဲ့ရပါသည္။ သို႔ေသာ္ သဲထိတ္ရင္ဖို စြန္႔စားခန္းမ်ားကို ေန႔စဥ္ရက္ဆက္ ျဖတ္သန္းေနခဲ့ရတာႏွင့္အမွ် ထုသားေပသား က်ေနတာမ်ဳိးလည္း ရွိပါသည္။
ေမွာင္ရည္ပ်ဳိးစျပဳလာၿပီမို႔ ဆရာႏွင့္ ဒကာ စိုက္ခင္းေလးထဲမွ ထြက္လာၾကပါသည္။ သီတင္းကြ်တ္ လျပည့္ည၏ ေဗြေဆာ္ဦး အလင္းတန္းမ်ားကို ေတာင္တန္းၾကီးက ကာဆီးေပးထားတာမို႔ ပီတိျဖစ္မိသည္။ ယခုတေလာ အေမွာင္ညမ်ားကို ဘဝအေဖာ္မြန္ျပဳေနရသည္ မဟုတ္ပါလား။
စိုက္ခင္းေလး ဆံုးသြားၿပီးေနာက္ လွည္းလမ္းေလးကို ေက်ာ္ျဖတ္ရသည္။ မၾကာမီမွာပဲ ဆရာႏွင့္ ဒကာ ေတာင္ေျခရင္းကို ခ်ဥ္းကပ္မၾိကပါျပီ။ ဆရာေတာ္က ေရွ႕ကဦးေဆာင္၍ ေတာင္တက္လမ္းကုိ စတင္တက္လိုက္သည္။ လူအတက္အဆင္းမ်ားေသာလမ္း ျဖစ္ဟန္တူ၏။ လမ္းတေလွ်ာက္ ေက်ာက္သားမ်ားက အေမွာင္ထဲမွာပင္ ျဖဴေဖြးေနသည္။
ေက်ာက္စြယ္ေက်ာက္ငုတ္ေလးမ်ားကို ေျခကုတ္ယူၿပီး တက္ေနရသည္မို႔ ဟန္ခ်က္မပ်က္ေအာင္ ထိန္းေနရ၏။ စကားလံုးဝမေျပာဘဲ ေျခဟန္လက္ဟန္မ်ားျဖင့္သာ ဆရာေတာ္က လမ္းျပေပးပါသည္။ တခ်ဳိ႕ေနရာမ်ားက မတ္ေစာက္သျဖင့္ ေလးဘက္ေထာက္၍ တက္ေနရသည္။ အသက္အရြယ္ကၾကီးေတာ့ ထင္သေလာက္ ခရီးမေပါက္။ အသက္ရႉသံက ျပင္းလာသည္ႏွင့္အတူ ေဇာေခြ်းမ်ား စို႔ထြက္လာေန၏။ အေတာ္ေလး ခရီးေပါက္ၿပီမို႔ လူသံုးေလးေယာက္ထိုင္ႏိုင္သည့္ ေက်ာက္ငူစြန္းတခုကို ေတြ႔သည္ႏွင့္ ဆရာႏွင့္ ဒကာ ထိုင္္္လိုက္ၾကပါေတာ့သည္။
စိတ္မေအးရသည့္ၾကားထဲ လက္ယာနံေဘး ၿခံဳပုတ္ထဲမွ ‘‘ဝူး’‘ ကနဲအသံက ၾကက္သီးမ်ား ဖ်န္းကနဲ ထသြားေစသည္။ ေတာဝက္လား၊ ေမ်ာက္သံလား မခြဲျခားတတ္။ အသံလာရာဘက္သို႔ ဆရာႏွင့္ ဒကာ အာ႐ံုစိုက္ေနစဥ္မွာပင္ ေျပးထြက္သြားေသာ အသံမ်ားကို ၾကားလိုက္ရသည္။
သက္ျပင္းတခ်က္စီ ခ်လိုက္ၿပီးေနာက္ အရွင္ဂမၻီရက စကားစလိုက္သည္။ ‘‘အခုအေျခအေနေတြက ဘယ္လိုလဲ`‘
ဒကာေတာ္က အေသးစိတ္ရွင္းျပလိုက္သည္။ အရွင္ဘုရား၏ မ်က္ႏွာပံုပန္းသဏၭာန္ႏွင့္ အရပ္အေမာင္းကို အေသးစိတ္ ေဖာ္ျပထားသည့္ ဖမ္းဝရမ္းစာမ်ားသည္ နယ္စပ္မ်ားအထိ ျပန္႔ႏွံ႔ေရာက္ရွိေနၿပီျဖစ္ေၾကာင္း။ မႏၲေလးၿမိဳ႕က ဆရာေတာ္ အရွင္ပညာသီရီမွာ မံုရြာၿမိဳ႕ အင္တာနက္ဆုိင္မွအထြက္ အဖမ္းခံရေၾကာင္း။ သဟာယမ်ားက မွာၾကားလိုက္သည့္ သတင္းစကားမ်ား အေၾကာင္းႏွင့္ ဒကာေတာ္၏ အခက္အခဲမ်ားကို ေဝေဝဆာဆာႏွင့္ ေျပာၾကားေနလို႔ ေကာင္းေနစဥ္မွာပင္။
''ဟာ .. ဒကာ ဒကာ ၊ ဟိုမွာ ဘာေတြလဲ၊ ၾကည့္စမ္းပါအံုး''
ေျပာေျပာဆိုဆိုပင္ ဆရာေတာ္၏ လက္ညိႇဳးညြန္ရာသို႔ ၾကည့္လိုက္ပါသည္။ တျဖည္းျဖည္းခ်င္း ေရြ႔လ်ားလာေနေသာ မီးေရာင္မ်ား တသီတတန္းၾကီးကို ျမင္ေနရ၏။ ထံုးဘိုရြာႏွင့္ ျမစ္သားၿမိဳ႕ကို ျဖတ္ေဖာက္ထားသည့္ ကားလမ္းမၾကီးေပၚက ျဖစ္သည္။
အေပၚစီးမွ ၾကည့္ေနရသည္မို႔ ျမင္ကြင္းက ထင္ရွားလွပါသည္။ သို႔ေသာ္ အေျခအေနမ်ားကို ဒကာက နားမလည္ႏိုင္ျဖစ္ေနသည္မို႔ ဆရာေတာ္က အေသးစိတ္ ရွင္းျပပါသည္။ ဒီအနီးနားတဝုိက္တြင္ ဆရာႏွင့္ ဒကာ ရွိေနသည္ဆိုတာကုိ နအဖ ေထာက္လွမ္းေရးမ်ား သိေနၾကသည့္သေဘာ ရွိပါသည္။
ညပိုင္းအခ်ိန္မေတာ္ သန္းေခါင္းယံမွာ မီးတုတ္မ်ားကိုယ္စီ ကိုင္ေဆာင္ထားၾကေသာ ရွာေဖြေရး လူ ၅ဝ-၆ဝ ခန္႔က ေတာနင္းၿပီး ပိုက္စိတ္တိုက္ ရွာေဖြေနၾကသည္ဆိုေသာ သတင္းက ရရွိထားၿပီးျဖစ္သည့္အေၾကာင္း။ သေဘာက ထိုမီးတန္းၾကီးကို သံသယရွိေနျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ ထို႔ေၾကာင့္လည္း မဟာဗ်ဴဟာအရ ဒီေတာင္တန္းၾကီးအား ေနရာယူထားျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း ဒကာက သေဘာေပါက္နားလည္လိုက္ပါၿပီ။
ဆက္လက္ၿပီး မၾကာမီက ၾကံဳေတြ႔ခဲ့ရသည့္ စြန္႔စားခန္းတခုကို ဆရာေတာ္က ေျပာျပပါသည္။ ေရွာင္ရင္းတိမ္းရင္း ညႇပ္ပူးညႇပ္ပိတ္ အေျခအေနတခုမွ ေဖာက္ထြက္ရင္း မတတ္သာသည့္အဆံုး ဆိုင္ကယ္ကို စြန္႔ပစ္တားခဲ့ရသည့္ အေၾကာင္း။
ဆူးၿခံဳမ်ားကိုပင္ မေရွာင္ႏိုင္ေတာ့ဘဲ တိုးေခြ႔ေဖာက္ထြက္ၿပီး ကိုယ္လြတ္႐ုန္းခဲ့ရသည္မို႔ တကိုယ္လံုးမွာ ဆူးေျငာင့္ဒဏ္ရာမ်ား ဗလပြ ရရွိခဲ့ေၾကာင္း။ အဲဒီအခ်ိန္တုန္းက အဆက္မျပတ္ ရြာသြန္းေနသည့္ မိုးသီးမိုးေပါက္မ်ား ၾကားထဲက ယာတလင္းျပင္မွာပဲ တညအိပ္ၿပီး ေနခဲ့ရေၾကာင္း။ မၿငီးမျငဴ၊ မပူမပင္ ရႊင္ရႊင္ျပျပ ေျပာျပေနသည့္ ဆရာေတာ္၏ အၿပံဳးပန္းမ်ားကို လေရာင္ေအာက္တြင္ အထင္အရွား ျမင္ေနရပါသည္။
ဆရာႏွင့္ ဒကာ စကားေျပာေကာင္းေနလိုက္ၾကသည္မွာ လမင္းၾကီးပင္ မြန္းတည့္ေပေတာ့မည္။
သတိတခ်က္က ႏိႈးစက္ခ်ထားသည့္ႏွယ္ ေပၚလာသည္မို႔ ဆရာေတာ္ထံ ခြင့္ပန္လိုက္ပါသည္။ ‘‘တပည့္ေတာ္ ပ႒ာန္းရြတ္ပါအံုးမယ္ဘုရား’’
ဒကာအေၾကာင္းကို ဆရာေတာ္က သိၿပီးျဖစ္သည္။ ‘‘အိုေက … အိုေက။ က်ဳပ္ အေပၚဘက္ ဆက္တက္လိုက္အံုးမယ္‘‘ ဟု ဆိုကာ ေျပာေျပာဆိုိဆိုပင္ ၾကြသြားပါေတာ့သည္။
ေဆာင္းဦးေပါက္စ ေျမာက္ျပန္ေလေအးကို တဝၾကီး ရႉ႐ႈိက္လိုက္ၿပီးေနာက္ ဘဝအေမမ်ားကို ေျဖေလွ်ာ့လိုက္ရင္း အေဝးက ျမင္ကြင္းၾကီးတခုလံုးကို သတိျပဳမိလိုက္သည္။ သန္းေကာင္ယံ လျပည့္ညက သဘာဝအလွကို အားျဖည့္ေပးထား၏။ စစ္ကိုင္းေတာင္႐ိုးၾကီးေပၚမွ လွ်ပ္စစ္ေရာင္စံုမီးမ်ားက ပန္းဆိုင္ပန္းခက္မ်ားသဖြယ္ ေကာင္းကင္ယံမွ ၾကယ္စင္မ်ားႏွင့္ အလွခ်င္း ၿပိဳင္ေနၾကသည္။ မႈန္ဝါးဝါး ဧရာဝတီျမစ္ေရျပင္ၾကီးႏွင့္အတူ မႏၲေလးၿမိဳ႕ တခြင္တျပင္မွ ျပည့္လွ်ံေနသည့္ မီးေရာင္စံုမ်ားက ဆတပိုးအလွတိုးေနသည္။
တိတ္ဆိတ္ၿငိမ္သက္လွသည့္ ေလာကဓာတ္ၾကီးတခုလံုးအား ေမတၱာျဖင့္ လႊမ္းၿခံဳႏိုင္ရန္ ၾကိဳးစားအားထုတ္လိုက္ၿပီးေနာက္ ‘‘ဂုဏ္ေတာ္ ၉ ပါးအား အႏုလံု ပဋိလံု ပြားမ်ားလိုက္ၿပီး တဆက္တည္း သမႏၲာစကၠဝါေဠသုျဖင့္ အစခ်ီကာ စိတ္မွာညြတ္၍ နတ္ျဗဟၼာအေပါင္းတို႔အား ဖိတ္ၾကားျခင္း ျပဳပါသည္။ ၎ေနာက္ ၂၄ ပစၥည္း ရြတ္ဆိုၿပီး ပ႒ာန္းလတ္ေဒသနာျမတ္အား မျပတ္ရြတ္ဖတ္ ပူေဇာ္ခဲ့ရသည္မွာ ထူးျမတ္လွပါဘိ၏။
ထို႔ေနာက္္ ပုဗၺာဏွသုတ္ေတာ္။ ၎ေနာက္ ေမတၱာသုတ္ႏွင့္ ေဗာဇၥ်င္ဂၤသုတ္တို႔အား ဆက္တိုက္ ရြတ္ဖတ္ပူေဇာ္ၿပီးေနာက္ ကုသုိလ္အမွ် ေပးေဝငွလိုက္ပါေတာ့သည္။ မၾကာခင္မွာပဲ ေတာင္ထိပ္ေပၚဆီမွ ဆရာေတာ္ ဆင္းလာၿပီး ဒကာေတာ္၏ နံေဘးမွာ ယွဥ္ထိုင္လိုက္သည္။ ၎ေနာက္ ဆက္တယ္လိုက္ ဖုန္းေပၚသို႔ သူ၏ လက္ေခ်ာင္းမ်ားက လႈပ္ရွား၍ ေနပါေလေတာ့၏။ သတင္းဌာနေပါင္းစံု စံုေနတာပါပဲ။ ၿပီးေတာ့ အၿမိဳ႕ၿမိဳ႕ အနယ္နယ္က သဟာယေတြကိုလည္း မွာၾကားေနလိုက္ပါေသးသည္။ ေျပာရင္းေျပာရင္း အသံရွိန္မ်ား ျမင့္ျမင့္လာသည္မို႔ လက္တို႔ၿပီး သတိေပးေနရသည္။ အျပန္အလွန္ စကားသံမ်ားကို နားေထာင္ရင္း အေျခအေနမ်ားကို သံုးသပ္လိုက္ၿပီးသည့္ေနာက္ ဆံုးျဖတ္ခ်က္တခု ခ်လိုက္ၾကသည္။
မူလအစီအစဥ္တခုကို ဖ်က္လိုက္ရမည္ျဖစ္ၿပီး မနက္မလင္းခင္ ဒကာေတာ္ကိုယ္တိုင္ပဲ မဟာရန္ကုန္ကို ခ်က္ခ်င္း ျပန္ဆင္းရေတာ့မည္ျဖစ္သည္။ ထံုးစံအတိုင္း ေနာက္တခါ ျပန္ဆံုရမည့္ေနရာ။ ဆက္သြယ္ရမည့္အခ်ိန္ႏွင့္ သံုးစြဲရမည့္ စကားဝွက္မ်ားကို ျပန္လည္ျပင္ဆင္ သတ္မွတ္ၾကပါသည္။ ပိုမိုေသခ်ာေစရန္ အျပန္အလွန္ အေမးအေျဖ ေလ့က်င့္ခန္းမ်ား လုပ္ရသည္္။ ထို႔ေနာက္ ရန္ကုန္ေရာက္လွ်င္ ဆက္သြယ္ရမည့္ တယ္လီဖုန္းနံပါတ္တခုကို ဆရာေတာ္က ေပးလိုက္သည္ႏွင့္ ဒကာက အဆင္သင့္ပါလာသည့္ ‘ျမတ္ဗုဒၶ၏ ပါဝစနအဘိဓာန္’‘ စာအုပ္၏ စာမ်က္ႏွာ ၉ဝ ၌ ေတာင္ေပၚက ဆင္းၾကဖို႔ ျပင္ဆင္ၾကသည္။ အတက္တုန္းက ခက္ခဲသလို အဆင္းက်ေတာ့လည္း သိပ္မလြယ္ကူလွေပ။ ေတာင္ေျခသို႔ ေရာက္သည္ႏွင့္ တၿပိဳင္နက္ ဒကာက ဆိုင္ကယ္ေပၚတက္လိုက္သည္။ တဦးႏွင့္ တဦး အျပန္အလွန္ ႏႈတ္ဆက္လိုက္ၾကၿပီးေနာက္ လက္မႏွစ္ေခ်ာင္းကို စင္္ၿပိဳင္ေထာင္ကာ တေခ်ာင္းႏွင့္ တေခ်ာင္း သစၥာျပဳလိုက္ၾကပါေတာ့၏။
ျမတ္ေသာ ယံုၾကည္ခ်က္ျဖင့္ တိုင္းျပည္ႏွင့္ လူမ်ဳိးအတြက္ စြန္႔လႊတ္အနစ္နာခံေနရသည့္ အက်ဥ္းေထာင္အတြင္းမွ ျမန္မာႏိုင္ငံလံုးဆိုင္ရာ သံဃာ့တပ္ေပါင္းစုၾကီး၏ ဦးေဆာင္ဆရာေတာ္ အရွင္ဂမီၻရအား ဤေဆာင္းပါးျဖင့္ ဦးညႊတ္ပါ၏။
အဓမၼကို ေအာင္ႏိုင္မယ္။
မိစၦာေတြေဘးက ေဝးၾကမယ္။
ႏွစ္လံုးသားကိုတံတားခင္း
အသက္နဲ ့ရင္းရတဲ့ လြတ္လပ္ျခင္းဆိုတဲ့ဂုဏ္
ဒီမိုကေရစီအေရးေတာ္ပံုမွာ
ကို္ယ္ရ့ဲအသက္ကိုမငဲ့ ႏိုင္ေပမယ့္
ျမန္မာျပည္သူေတြကိုရင္ခြင္ပိုက္ျပီး
ေခါင္းမငိုက္ဦးမညြတ္
ကိုယ္က်ိဳးစြန္႔လြတ္ တဲ့ခြပ္ေဒါင္းဇာနည္
ဒီမိုကေရစီတိုက္ပြဲ၀င္သူေတြရဲ့
တည္ၾကည္ရဲရင့္ျမင့္ျမတ္တဲ့ဂုဏ္ပုဒ္ဟာ
ကမၻာေျမတုန္ေလာက္ပါတယ္။
အာဇာနည္စိတ္ဓာတ္ကို
မွတ္ေက်ာက္တင္စမ္းသပ္လိုက္တဲ့
ယုတ္မာသူလူတစ္စုရဲ့ ၊ ႏိွပ္စက္ကာညွင္းပန္း။
သတ္ျဖတ္ကာရက္စက္ေပမဲ့
ေနာက္မဆုတ္ဇြဲမာန္ေထာင္
တစ္ခ်ိန္မွာ ဧကန္ေအာင္ရမယ္လို ့
ျမန္္ျပည္သူခ်မ္းသာေၾကာင္းေပမို ့
ေလွခြက္ခ်ည္းက်န္အလံမလဲပါဘူး
တိုက္ပြဲ၀င္ပန္းတိုင္
ဒီမိုကေရစီမ႑ိဳင္ကို အႏိုင္ရေအာင္တိုက္မယ္လို ့
ရင္ဆိိုင္ကာခ်ီတက္သူ မ်ိဳးခ်စ္ဇာနည္ျဖဴေတြကို
တို ့ျပည္သူေတြ ႏွလံုးသားမွာ
သမိုင္းမွတ္တမ္း၀င္
ကမၼည္းထိုးတင္ထားပါရဲ႕
ကမၻာရွည္သေရြ႕တည္ေနမယ္။.
မင္းသုည(ကြမ္းၿခံကုန္း)
ဗုဒၶတကၠသိုလ္
Mail ထဲေပးပို႔လာတဲ့ ဆရာေတာ္ အရွင္ဣႆရိယ အားေက်းဇူး အထူးတင္ပါသည္။...။
>
> ဒို႔တာ၀န္ အေရးသံုးပါး။
>
> တရုတ္ျပည္သူ႔ သမၼတ ျမန္မာ ႏုိင္ငံေတာ္ မၿပိဳကြဲေရး… ဒို႔အေရး။
> တိုင္းရင္းသား စည္းလံုးညီညြတ္မႈ မၿပိဳကြဲေရး… ဒို႔အေရး။
> ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႈးႀကီး အာဏာ တည္တံ့ခိုင္ျမဲေရး… ဒို႔အေရး။
>
> ျပည္သူ႔သေဘာထား။
>
> တရုတ္အားကိုး ပုဆိန္ရိုး အဆိုးျမင္ ၀ါဒီမ်ားအား ဆန္႔က်င္ၾက။
> ႏိုင္ငံေတာ္ တည္ၿငိမ္ မေအးခ်မ္းမွန္း သိသာေစရန္ ေမ့ေလာက္ရွိ။
> ကိုယ့္ဟာကုိယ္ ဗံုးထထ ေဖာက္သူမ်ားအား ဆန္႔က်င္ၾက။
> ႏုိင္ငံေတာ္၏ ျပည္တြင္းေရးကို ၀င္ေရာက္ စြက္ဖက္ေသာ (အေနာက္) ႏုိင္ငံမ်ားအား ဆန္႔က်င္ၾက။
>
> ႏုိင္ငံေရး ဦးတည္ခ်က္ (၄) ရပ္။
>
> ႏုိင္ငံေတာ္ တည္ၿငိမ္ေရး၊ ဧည့္စာရင္း မွန္မွန္တိုင္ေရးႏွင့္ တရား ဥပေဒ စိုးမိုးေရး။
> အမ်ိဳးသား ျပန္လည္ ၿငိမ္ကုပ္ ပိျပားေရး။
> ႏွစ္၅၀ အခ်ိန္ယူ ေရးဆြဲသင့္ေသာ ခိုင္မာသည့္ ဖြဲ႔စည္းပံု အေျခခံ ဥပေဒသစ္ ျဖစ္ေပၚလာေရး။
> ျဖစ္ေပၚလာမည့္ ဖြဲ႔စည္းပံု အေျခခံ ဥပေဒသစ္ႏွင့္ အညီ ေခတ္မီ ဖြံ႔ထြား
> တုတ္ခိုင္ေသာ ႏုိင္ငံေတာ္ သစ္တစ္ရပ္ တည္ေဆာက္ေရး။
>
> စီးပြားေရး ဦးတည္ခ်က္ (၄) ရပ္။
>
> ရွိတာအကုန္ ေရာင္းစားေရးကို အေျခခံ၍ တပ္မေတာ္ကို ဘက္စံု ဖြံ႔ၿဖိဳးတုိးတက္ေအာင္ တည္ေဆာက္ေရး။
> (ညဖက္မွ အလုပ္ျဖစ္သည့္) ဇီးကြက္ စီးပြားေရးစံနစ္ ပီျပင္စြာ ျဖစ္ေပၚလာေရး။
> ျပည္တြင္း အာရွမွ အတတ္ပညာႏွင့္ အရင္းအႏွီးမ်ား ဖိတ္ေခၚ၍ ကုန္ေစ်းႏႈန္း ျပန္မက် ထိုးတက္ေအာင္ တည္ေဆာက္ေရး။
> ႏုိင္ငံေတာ္ စီးပြားေရး တစ္ရပ္လံုးကို ဖန္တီးႏုိင္မႈ စြမ္းအားသည္ တပ္မေတာ္ႏွင့္ စက္မႈ လယ္ယာ ၀န္ႀကီးဌာနတို႔၏ လက္၀ယ္တြင္ ရွိေရး။
>
> လူမႈေရး ဦးတည္ခ်က္ (၄) ရပ္။
>
> တစ္မ်ိဳးသားလံုး၏ စိတ္ဓါတ္ႏွင့္ အက်င့္စာရိတၱ ျမင့္မားေရး။
> အမ်ိဳးဂုဏ္၊ ဇာတိဂုဏ္ ျမင့္မားေရး အတြက္ နယ္ခ်ဲ႕ ေတာ္လွန္ေရး ဗီဒီယို မ်ားမ်ားရုိက္၍ ယဥ္ေက်းမႈ အေမြအႏွစ္မ်ား ေနာင္ မေပ်ာက္ပ်က္ရန္ အခုကတည္းက ထံုးသုတ္ပစ္ေရး။
> မ်ိဳးခ်စ္စိတ္ဓါတ္ ရွင္သန္ထက္ျမက္ရန္ လူငယ္တိုင္း တပ္မေတာ္သို႔ ၀င္ေရး။
> တစ္မ်ိဳးသားလံုး ျပည္တြင္းျဖစ္ကို အားေပးရင္း က်န္းမာ ၾကံ့ခိုင္ေရးႏွင့္
ႏုိင္ငံျခား ထြက္ႏုိင္သူမ်ား ပညာရည္ ျမင့္မားေရး။
>
> အဟီး ကၽြန္ေတာ္မပါဘူးေနာ္။ >
> အဟီး သမီးလည္းမပါဘူး :P
mial ထဲကပါ။ ေရးသူပိုင္ရွင္ရွိလွ်င္ အေၾကာင္းၾကားေပးပါ။
ရဟန္းသံဃာေတာ္မ်ားသည္ ျမတ္စြာဘုရား၏ လမ္းစဥ္ျဖစ္ေသာ ေလာကလူသားအပါအ၀င္ သတၱ၀ါအားလံုးျငိမ္းခ်မ္းၿပီး ခ်စ္ၾကည္စြာေနထိုင္ရန္ အလို႔ဌာ ၎တို႔၏ အသိညဏ္ပညာအပါအ၀င္ လိုအပ္လွ်င္ အသက္၊ ေသြးပါစေတးျပီး ျမင့္ျမတ္ေသာ ႏွလံုးသားပိုင္ရွင္မ်ားပီပီ အဓမၼမႈမ်ား၊ မတရားမႈမ်ားကို အမ်ားအက်ိဳးအတြက္ ရဲရဲ၀င့္၀င့္ေရွ႕ေဆာင္ႏိုင္သူမ်
ျမန္မာ့သမိုင္းတြင္ အမ်ိဳးဘာသာ၊ သာသနာႏွင့္ ျပည္သူျပည္သားမ်ားအက်ိဳးအတြက္ မင့္က်င့္တရားႏွင့္မညီေသာ ရွင္ဘုရင္ကို မိမိ၏အသက္ခႏၶာ၊ ရာထူး လာဘ္လာဘကို စြန္႔ရဲျပီး အမွန္တရားကို ျမတ္ဗုဒၶ၏တရားႏွင့္အညီ ထုတ္ေဖာ္၊ ေထာက္ျပခဲ့ေသာ သာသနာ့ အာဇာနည္တစ္ပါးရွိခဲ့ဖူးသည္။ အေလာင္းစည္သူမင္းလက္ထပ္ ရွင္အရဟံမေထရ္ ပ်ံလြန္ေတာ္မူေသာအခါ ပုဂံျပည္၏သာသနာ့ဦးေဆာင္အျဖစ္ ဆက္ခံရသူ ပံ့သကူမေထရ္ (ေခၚ)ပံ့သကူငစြယ္ရွင္မေထရ္ျမတ္ျဖစ္
ဆရာေတာ္သည္ အက်င့္သိကၡာႏွင့္ျပည့္စံုျပီး သုသာန္တြင္ စြန္႔ပစ္ထားေသာ လူေသေကာင္တို႔အား ဖံုးလႊမ္းေသာအ၀တ္ကိုသာ ေကာက္ယူလွ်က္ သကၤန္းအျဖစ္ ၀တ္႐ံုသူျဖစ္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္လဲ ပံ့သကူမေထရ္အျဖစ္ အမည္တြင္ျခင္းျဖစ္သည္။ သို႔အက်င့္သိကၡာႏွင့္ျပည့္စံု
မတရားမႈ၊ ေကာက္က်င့္စဥ္းလဲမႈ၊ ဖိႏွိပ္ညွင္းပန္းမႈတို႔ကို စိုးစဥ္းမွ် မလိုလား။ ထိုသို႔ၾကံဳလာပါကလည္း ေတာ္လွန္သည္သာျဖစ္သည္။ တစ္ခါေသာ္ အေလာင္းစည္သူမင္းသည္ သားေတာ္ ၃ ပါးအနက္ ရက္စက္ေကာက္က်စ္ယုတ္မာေသာ သားေတာ္ နရသူက ေရႊကူဘုရားသို႔ပို႔ကာ မ်က္ႏွာကို အ၀တ္တို႔ျဖင့္ ဖိသတ္၍ ကံေတာ္ကုန္ခဲ့သည္။ ခမည္းေတာ္ မရွိျပီၾကေသာ္ သားေတာ္ၾကီး မင္းရွင္ေစာသည္ ထီးနန္းကိုယူရန္ ပုဂံသုိ႔ အလံုးအရင္းျဖင့္ ခ်ီတတ္လာခဲ့သည္။ ေနာင္ေတာ္၏ အင္အားကို မယွဥ္ႏိုင္သျဖင့္ နရသူသည္ အေကာက္ၾကံေတာ့သည္။ ပုဂံျပည္၏ သာသနာ့ ဥေသွ်ာင္ ျဖစ္ေသာ ပံသကူမေထရ္ထံ ခ်ဥ္းကပ္၍ ေနာင္ေတာ္ကို နန္းတင္ပါမည္။ ေနာင္ေတာ္တစ္ေယာက္တည္း ၾကြေရာက္လာရန္ မိန္႔ေခၚေပးပါဟု ေလွ်ာက္ထားခဲ့သည္။
ျငိမ္းခ်မ္းေရးကို လိုလားျပီး စစ္မက္ေရးေၾကာင့့္ျဖစ္လာမည့္ အသက္အိုးအိမ္စည္းစိမ္ ဆံုး႐ႈံးမႈကိုမလိုလားေသာ ပံ့သကူ အရွင္ျမတ္က မင္းဆိုးမင္းယုတ္၏ သစၥာကို ယံုၾကည္လိုက္မိသည္။မင္းရွင္ေစာသည္ ဆရာေတာ္၏ မိန္႔ၾကားခ်က္ေၾကာင့္ ေရာက္ရွိလာခဲ့သည္။နရသူကလည္း ကတိအတိုင္းနန္းတင္ခဲ့သည္။ သို႔ေသာ္ ဘိတ္သိတ္သြန္းျပီးညမွာပင္ ေနာင္ေတာ္ကို အစိပ္ေကၽြးသတ္ကာ နန္းကို ယူလိုက္သည္။
ပံ့သကူမေထရ္ျမတ္သည္ အဓမၼမင္းနရသူထံၾကြေရာက္ျပီး ထိုမင္းကို မင္းဆိုးမင္းညစ္ဟူ၍ လည္းေကာင္း၊ ဆိုးရြားသူ/ ညစ္ညမ္းသူဟူ၍လည္းေကာင္း ေခၚခဲ့သည္။ မင္းပ်က္တကာတို႔တြင္ အပ်က္ဆံုးေသာ မင္းပ်က္ျဖစ္သည္ဟုူ၍လည္း ျပစ္တင္ခိုင္းႏွိင္းသည္။ ဆရာေတာ္သည္ ႏႈတ္ေရးျဖင့္ေတာ္လွန္ဆန္႔က်င္႐ံ
( ဟဲ့.. မင္းဆိုးမင္းညစ္၊ နင္က သံသရာ၀ယ္ ခံရတန္႔ေသာ မေကာင္းမႈကို မေၾကာက္။ ဤစည္းစိမ္ကိုသင္ရလွ်င္ နင္၏ကိုယ္ခႏၶာသည္ မအိုမေသသည္ဟူ၍ မွတ္သည္ေလာ။ ေလာကတြင္ နင့္ထက္ပ်က္ေသာ မင္းမည္သည္ကာမရွိ ) …. ဟူ၍မိန္႔ေတာ္မူ၏။ အရွင္ျမတ္လဲ ( လူ႕ျပည္တြင္ နင့္ထက္ဆိုးရြားညစ္ညမ္းေသာသူမရွ
မၾကာမီပင္နရသူသည္ ကုလားတို႔လုပ္ၾကံသတ္ျဖတ္ျခင္းကိ
သာသနာေတာ္အတြက္ျပဳေသာ ကုသိုလ္ေကာင္းမႈျဖစ္ေသာ္လည္း ဆရာေတာ္ျမတ္ကျပည္သူတို႔၏ ကိုယ္ဆင္းရဲ၊ စိတ္ဆင္းရဲ ျဖစ္ေစလွ်က္ ျပဳေသာအလွဴမ်ိဳးသည္ အႏွစ္သာရ ကင္းမဲ့သည္ဟု ရဲ၀င့္စြာျမင္ျပီး ေတာ္လွန္ခဲ့သည္။ ဆရာေတာ္သည္ မင္းၾကီးထံ ကိုယ္တိုင္ၾကြျပီး မင္းၾကီး၏ အလွဴသည္ ေကာင္းမႈမဟုတ္၊ မေကာင္းမႈသာျဖစ္သည္ဟု ဆိုခဲ့ေလသည္။ ထိုအႏွစ္သာရမဲ့ေသာ အလွဴကို ႏႈတ္ေရးျဖင့္ ေတာ္လွွန္႐ံုမက မင္းၾကီးလွဴေသာ ဆြမ္းကို မခံယူပဲ သပိတ္ေမွာက္ဆႏၵျပ၍ ေတာ္လွန္ခဲ့သည္။ အာဏာရစ္မူးေနေသာ နရပတိစည္သူမင္းသည္ ပံ့သကူမေထရ္ျမတ္ကို ပုဂံျပည္မွ ႏွင္ထုတ္ခဲ့သည္။
ထိုအခါ ျပည္သူတို႔ မခံမရပ္ႏိုင္ျဖစ္ကာ ဘုရင္ရဲ႕မိုက္မဲ႐ိုင္းဆိုင္းေသာ ျပဳမူခ်က္အေပၚ ဆႏၵျပမႈမ်ားေပၚေပါက္ခဲ့သည္။ တိုင္းျပည္ဆူပူမွာကိုေၾကာက္ေသာ ဘုရင္လည္း အာဏာလက္လႊတ္ရမည္ကို စိိုးရိမ္လာကာ အမတ္တို႔အား မေထရ္ျမတ္ကိုလိုက္၍ ပင့္ေခၚေစရသည္။ သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာႏွင့္ ျပည္႔စံုေသာ ပံ့သကူရဟန္းျမတ္သည္ အမတ္တို႔ အၾကိမ္ၾကိမ္လာ ပင့္ေသာ္လည္း မလိုက္ခဲ့ေပ။ ေနာက္ဆံုး တုရဂၤဂပစၥည္းအမတ္က ေလွေပၚတြင္ ဘုရား႐ုပ္ထုတစ္ဆူ ပင့္ေဆာင္ျပီး ညဏ္ေဆာင္၍ ပင့္ျပီး ဘုရင္ကိုယ္တိုင္ ေတာင္းပန္၀င္ခ်ခဲ့ရသည္။
ထိုသို႔ အမ်ိဳးဘာသာ သာသနာအတြက္ ျပည္သူျပည္သားမ်ားအက်ိဳးအလို႔ဌာ ရဲရဲ၀င့္၀င့္ေဆာင္ရြက္ျပီး အဓမၼကို ေတာ္လွန္ရဲေသာ ဆရာေတာ္မေထရ္ျမတ္မ်ား ယခုအခါတြင္လည္း အမ်ားၾကီးေပၚထြန္းရန္ လိုအပ္ေပသည္။ သို႔မွသာ ဘာသာ၊ သာသနာ အဆင္း တိုးပြား၍ ျငိမ္းခ်မ္းေသာ လူမႈအသိုင္းအ၀ိုင္းကို ပိုင္ဆိုင္ႏိုင္မည္ ျဖစ္သည္။
ဆရာၾကီးမင္းယုေ၀ အား ဤေဆာင္းပါးျဖင့္ ဦးညြတ္လိုက္ပါသည္။
၂၁ . ၈ . ၀၉ ၊ ည ၁၁ း ၂၄
အလင္းဆက္
( ဆရာေတာ္ ဦးဣႆရိယ ေမြးေန႔မဂၤလာအတြက္ ရည္ရြယ္ပူေဇာ္ပါသည္။ )
အာဇာနည္ပီသသည္႔သင့္ရဲ ့ေသြး
သတၱိေသြးရဲရဲေမြးေလာ့
ဒီတခါႏႊဲမဲ့သပိတ္
ေနာက္ဆုံးပိတ္မုိ ့
သင့္ရဲ ့ေသြး နီမနီ
အာဇာနည္ ပီမပီ
ဒို ့သိခ်င္ျပီ။
သင့္ေသြးမနီလို ့အာဇာနည္မပီသရင္
ဝါက်င့္က်င့္သင့္ေသြးေရာင္
ေသြးေၾကာင္ရင္
ေဘးေရွာင္ေနလိုက္
သင္လိုလူမိုက္ ဒို ့နဲ ့မလိုက္လဲ
ဒို ့ကေတာ့
ဒို ့သံဃာေတြအတြက္
ဒို ့ေက်ာင္းသားေတြအတြက္
ဒို ့ျပည္သူေတြအတြက္
ဒို ့ေသြးေတြေပးကာစပ္
ဒို ့အသက္ေတြပါ ထြက္ပါေစ
ဒို ့ဘဝကိုေပးကာေဝမည္
အာဇာနည္ပီသသူတို ့ရဲ ့ေသြး
ရဲရဲနီသည္ ရဲရဲေမြးသည္
လိုက္ရဲတဲ့သူ လိုက္ၾကေလာ့။……..။
မင္းသုည(ကြမ္းျခံကုန္း)
Mail ထဲေပးပို႔လာတဲ့ ဆရာေတာ္ အရွင္ဣႆရိယ အားေက်းဇူး အထူးတင္ပါသည္။...။
ျမန္မာေတြမွာ အက်င့္ပါေနတာ တစ္ခုရွိပါတယ္။ အဲ့ဒါဘာလဲဆိုရင္ဘယ္လိုခဲြရမလဲ၊ ဘယ္လိုကဲြရမလဲ ဆိုတာျဖစ္ပါတယ္။ ဘယ္လိုညီညြတ္ေအာင္လုပ္ရမလဲ၊ဘယ္လိုလုပ္ရင္ ညီညြတ္ႏုိင္မလဲဆိုတာကို စဥ္းစား လုပ္ေဆာင္ၾကတာ နည္းပါတယ္။ ဒါဟာေကာင္းတဲ့ လကၡဏာမဟုတ္ပါဘူး။ေရွးေခတ္ လြတ္လပ္ေရးမရခင္မွသည္ ယၡ
ဒီေနရာမွာ မွတ္သားစရာ ေကာင္းတာေလးတခု သတိရေ
ဒါေပမဲ့အခုၾကည့္။န.အ.ဖ စစ္ကၽြန္ေတြရဲ ့လွည့္ကြက္အတြင္းထဲမွာ ကၽြန္ဇာတ္သြင္း အညံ့ခဲတဲ့ လူေတြမနည္းဘူး ထြက္လာတယ္။ အခုထိလည္း အညံ့ခံကာ ကုိယ္႔ကုိယ္ကို ကၽြန္ဇာတ္သြင္း ေနၾကတယ္။ မိမိတင္အားမရေ
စစ္ကၽြန္ဘဝမွ လြတ္ေျမာက္ေရးဆီသို ့
မင္းသုည(ဗုဒၶတကၠသုိလ္)
Mail ထဲေပးပို႔လာတဲ့ ဆရာေတာ္ အရွင္ဣႆရိယ အားေက်းဇူး အထူးတင္ပါသည္။...။
